"Lac" (Contén)

1. 1. Relativo ou pertencente a Valaquia ou aos seus habitantes.

   2. Natural ou habitante de Valaquia.

2. 1. Relativo ou pertencente aos valacos.

   2. Individuo do pobo valaco.

   3. Pobo daco-tracio, romanizado nos ss II-III e mesturado posteriormente cos eslavos da conca do Danubio, que se formou definitivamente entre os ss XII e XIII.

3. Lingua romance do phylum indoeuropeo que se fala en Valaquia.

MUNICIPIOS

Municipio situado na provincia de Badajoz, Extremadura, situado a 30 km ao NL de Badajoz, na vertente dereita do Guadiana (2.584 h [2001]).

PERSOEIRO

Poeta. Autor de As Argonáuticas, refundición da obra de Apolonio de Rodas, aínda que baixo un modelo virxiliano e con versificación ovidiana. Está considerado o maior epígono do Virxilio épico.

PERSOEIRO

Arquitecto. Titulado pola Escuela Superior de Arquitectura de Madrid (1927), realizou, entre outras obras, o Colegio Mayor América e a colonia obreira El Rayu en Oviedo, ademais de diversas centrais eléctricas en Asturias. En Santiago de Compostela realizou o Mercado (1937-1941) e a Escola de Traballo. Cultivou tamén a pintura (paisaxe e arquitecturas) e a escultura. Recibiu, entre outros galardóns, a Medalla de Ouro da Arquitectura (1996).

GALICIA

Pintor e ilustrador. Cultivou principalmente a paisaxe, sobre todo a urbana, de carácter realista. Como ilustrador, destaca o seu traballo no libro Vigo sentimental, de F. Fernández del Riego, onde reflectiu recunchos e edificios da cidade e retratos de persoeiros de todos os tempos.

1. Acción de velar ou de cubrir cun veo.

2. 1. Cerimonia monástica do ritual da consagración de virxes en que se lle impón o veo á relixiosa como símbolo dos esponsais con Cristo.

   2. Cerimonia que consiste en cubrir cun veo os cónxuxes na misa nupcial. OBS: Adoita empregarse en plural.

1. Renovación do aire que se efectúa nun ambiente determinado para mantelo puro ou dentro duns límites de nocividade aceptables. A ventilación pode ser natural, mediante aberturas, fiestras ou portas, ou artificial, por medio de dous condutos, un para o fornecemento do aire limpo e outro para a evacuación do aire viciado.

2. Instalación ou abertura para ventilar algo.

3. Corrente de aire que se establece ao ventilar unha cámara.

PERSOEIRO

Mestre e gramático latino. Introduciu o principio de competición entre os alumnos e considerou os libros antigos como xoias. A súa obra perdeuse, aínda que se sabe que é autor duns Fastos prenestinos e dun dicionario, De verborum significatu.

PERSOEIRO

Xeógrafo francés. Especialista en xeografía humana, preocupouse pola acción do home e polas diferentes modalidades de adaptación no medio físico. Foi un dos promotores dos estudos de xeografía rexional en Francia. Creou e dirixiu a revista Annales de Géographie e dirixiu a colección Geographie Universelle. Das súas obras destacan Étais et nations d’Europe (1881) e Principes de géographie humaine (1918).

PARROQUIA

Parroquia do concello do Saviñao baixo a advocación de san Xulián.

PARROQUIA

Parroquia do concello do Valadouro baixo a advocación de santa María.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Becerreá baixo a advocación de san Pedro.

PARROQUIA

Parroquia do concello do Corgo baixo a advocación de san Xiao.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Monfero baixo a advocación de santa María.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Pobra do Brollón baixo a advocación de san Mamede.

LIÑAXES

Liñaxe de orixe galega que trae por armas, en campo de sinople, doce estrelas de ouro de oito raios, colocadas en orla.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Lugo baixo a advocación de san Xillao.