"To" (Contén)

1. Local situado nos arrabaldos das cidades, nos aeroportos, ou noutros lugares, onde se reclúe á xente en corentena ou se realizan controis sanitarios para evitar epidemias.

2. Hospital en que se atenden leprosos.

3. Hospital en que se tratan enfermidades moi contaxiosas.

PERSOEIRO

Fotógrafo. Formouse con Gustave Le Gray e Charles Nègre (1848-1849) e posteriormente realizou diversos traballos fotográficos das zonas de Champagne e Alsacia-Lorena para a Misión Heliográfica do comité de Monumentos Históricos de Francia. Destacan as súas imaxes das catedrais de Chartres, Estrasburgo, Riems e Notre-Dame (1852). Participou nas exposicións de París (1851) e Amsterdam (1855).

PERSOEIRO

Actor e director de escena. Desde 1990 traballa en Galicia, onde coordinou obradoiros de iniciación ao teatro e participou como actor, director e axudante de dirección en espectáculos coas compañías Teatro Xalgarete, Teatro Galileo, Teatro da Lúa e o Centro Dramático Galego.

PERSOEIRO

Escritor. Escribiu sátiras de carácter social e político. Da súa produción destacan Claridades do Sul (1875), História de Jesus (1883), O Anti-Cristo (1886) e A Senhora da Melancolia (1910).

MONTES

Monte situado entre as parroquias de Veiga de Forcas e Hospital (Pedrafita do Cebreiro). O seu cumio acada os 1.132 m de altitude.

MONTES

Monte situado na parroquia de Grixalba (Sobrado). O seu cumio acada os 612 m de altitude.

MONTES

Monte situado entre as parroquias de San Cosmede de Cusanca (O Irixio) e Lobozán (Lalín). O seu cumio acada os 767 m de altitude.

1. 1. Que ou quen le, para si ou para outras persoas.

   2. Que ou quen é afeccionado á lectura.

2. 1. Título equivalente, nas antigas universidades, ao de profesor adxunto.

   2. Profesor auxiliar nativo que ensina a lingua e literatura do seu país nun centro de ensino, xeralmente, universitario.

3. Persoa que nunha editorial le e revisa os textos orixinais que se reciben.

4. 1. Persoa que ensina filosofía, teoloxía ou moral nunha comunidade relixiosa.

   2. Crego que recibiu o lectorado.

5. ...

1. Cargo ou exercicio de lector.

2. Oficio de quen corresponde facer as lecturas nas funcións litúrxicas, excepto as dos Evanxeos, que corresponden ao diácono. Foi suprimido na Igrexa latina como orde menor, mentres que na Igrexa oriental continúa existindo como oficio e como grao preparatorio diaconado.

1. Relativo ou pertencente ao lector.

2. Cargo de cóengo de oficio, creado por Inocencio III, no Concilio IV de Letrán (1215), en todas as igrexas metropolitanas. Polo Concilio de Trento convertéronse en profesores de Sagradas Escrituras dos seminarios. O concordato español de 1851 suprimiu o cargo das colexiatas e deixouno só nas catedrais, onde aínda subsiste.

GALICIA

Editor e director de Ir Indo Edicións. Realizou estudios de filosofía e teoloxía no seminario de Ourense. Licenciado en Filosofía pola Universidad Complutense de Madrid, impartiu clases como profesor no ensino privado. No ano 1975 trasladouse a Vigo, onde fundou a librería Ir Indo, e en 1979 incorporouse á Editorial Galaxia como director-xerente ata 1985. Posteriormente, ingresou no Concello de Vigo, onde desempeñou o cargo de xefe de Cultura e Educación. En 1978, como presidente do Círculo Ourensán-Vigués, fundou os Premios da Crítica que presidiu durante quince anos, para logo constituír a Fundación dos Premios da Crítica Galicia, da que é vicepresidente. En 1985 fundou en Vigo Ir Indo Edicións, unha empresa editorial na que leva publicados preto de 400 títulos en distintos campos: narrativa, infantil, xuvenil, novela, manuais, dicionarios, libros de imaxes -unha idea innovadora e pioneira en Galicia de Ir Indo Edicións que difunde nas coleccións Cidades e Vilas de Galicia-. En 1999 comezou...