"Anu" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1145.
-
PERSOEIRO
Médico dermatólogo. Foi director da Revista Médica Gallega, onde publicou numerosos artigos, como “Tratamiento del prurito de algunas dermatosis (Urticaia, escrófula, prurito de Hebra)” (1922), “Diagnóstico y tratamiento de la sarna” (1923), “El tratamiento de los sabañones” (1924) ou “El goneal en Venereología” (1925). Tamén escribiu algunhas monografías como Higiene y régimen en la sífilis y en la blenorragia (1926), El problema social de la sífilis (1928) e Algunhas consideraciones acerca del problema de la lepra en Galicia (1931).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Economista. Ingresou nas Juventudes Tradicionalistas (1945), das que chegou a ser delegado en Galicia. Colaborou con diversos xornais como La Noche e El Correo Gallego. Publicou La expedición del general Don Miguel Goméz por el Reino de Galicia en 1836 (1848) e A donde vamos? (1966).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Filólogo e escritor. Catedrático de Literatura na Universitat de Barcelona, comezou a súa carreira literaria en El Vapor (1836), órgano difusor da Renaixença. Publicou diversos traballos sobre poesía tradicional catalá (Romancerillo catalán, 1853), literatura trobadoresca (De los trovadores en España, 1861) e epopea castelá (De la poesía heroico-popular castellana, 1874). Dedicouse á crítica literaria e da arte, e ao estudo das literaturas catalá, castelá, francesa, occitana, inglesa e alemá. Historiador da literatura catalá, a súa Ressenya històrica i crítica dels antics poetes catalans foi premiada nos Jocs Florals de 1865. Presidiu os Jocs Florals en dúas ocasións e a Acadèmia de Bones Lletres de Barcelona (1861-1878). O seu discípulo Marcelino Menéndez Pelayo publicou postumamente as súas Obras completas (1888-1896), en oito volumes.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Médico. Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela (1907) e doutorado (1917) na Universidad de Madrid, está considerado o primeiro especialista en radioloxía de Galicia. Iniciou as súas actividades en Vigo (1908), onde xa en 1915 posuía instalación de raios X. Posteriormente, instalou en Vigo o primeiro gabinete de Galicia dedicado á radioloxía (1923), que foi considerado como un dos máis importantes de España. Destacou como radioterapeuta no tratamento do cancro e exerceu como xefe médico do servizo de Radioloxía e Diatermia do Hospital Municipal de Vigo. Publicou o traballo Ligeras nociones acerca de los Rayos X y de sus aplicaciones (1918).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Poeta. Alcalde de Moaña (2003), deuse a coñecer na década de 1990 cunha poesía culturalista que pretendía afondar na condición humana sen limitacións espazo-temporais. Publicou estudos sobre figuras da literatura galega como Vicente Risco, Johan Carballeira e A. Castelao, e o poemario Este é o tempo do sal (1992), co que gañou o accésit do XI Premio Esquío. Escribiu tamén As palabras no espello (1995) e participou nas edicións de Profecía do mar (1995), de Bernardino Graña; e Da terra asoballada (1996), de R. Cabanillas. Foi galardoado en tres ocasións no Concurso Nacional de Poesía O Facho.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Actor. Comezou a súa traxectoria co grupo Itaca Teatro, co que realizou espectáculos como Historia do Zoo (1981) ou Eclipse Total (1984). Na pantalla grande participou nos filmes Las cartas de Alou (1990), Matías, juez de línea (1996) e La vida que te espera (2004); e dentro do ámbito televisivo, a súa experiencia abrangue producións como Pratos combinados, A familia Pita e Hospital Central.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor. Comezou cultivando a pintura tradicional e evolucionou cara ao surrealismo a partir de 1948, influído por J. Torres García e J. Miró. Foi un dos fundadores do grupo El Paso e difundiu a arte moderna na súa comunidade de orixe. Realizou obras con imaxes abstractas en branco e negro ou negro e vermello. Pintou Animal de fondo (1963) e Antropofauna (1970).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritor e profesor. Colaborou en diversas publicacións e xornais como Arco da Vella, El Ideal Gallego, Man Común, A Nosa Terra ou La Voz de Galicia. Autor das traducións ao galego de Xaime Quessada (1981), de Francisco Pablos, e A descuberta de Harry (1994), de Matthew Lipman, escribiu o poemario Xénese e apocalipse (1981) e Manuel para escritores e outras sátiras (1997).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xornalista. Oficial da Mariña e enxeñeiro de formación, ocupou os cargos de correspondente, delegado, redactor, xefe e subdirector da Axencia EFE en distintos países. Director da publicación de carácter científico Ciencia y Divulgación, foi director na UE do Centro Iberoamericano de Comunicación y Estudios Sociales (CICES) e colaborador habitual en El Correo Gallego e Galicia Hoxe.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Manuel Rodríguez Moldes.
-
GALICIA
Editor. Licenciado en Ciencias da Información, foi o fundador e presidente de M. Moleiro Editor SA, empresa especializada na reprodución de obras de arte bibliográficas en soporte de pergameo, vitela, papel e papiro de entre os ss VIII e XVI. Elaborados a partir das obras de arte orixinais conservadas en bibliotecas, museos e arquivos de todo o mundo, reproduciron obras da bibliografía universal procedentes da British Library, do Metropolitan Museum of Art de Nova York ou da Biblioteca Casanatense de Roma.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Manuel Suárez-Pumariega Molezún.
-
PERSOEIRO
Anarquista. Coñecido como Juanet, en 1924 exiliouse a Francia, onde foi secretario da Federación de Grupos Anarquistas de Lengua Española (1926). Volveu a Barcelona coa Segunda República e foi secretario do comité peninsular da FAI. De novo no exilio francés, despois de 1939 foi secretario xeral do Movimiento Libertario Español, reconstruído en 1943, e posteriormente militou na denominada CNT “política”.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Manuel Hernández i Mompó.
-
GALICIA
Erudito. Introdutor do esperanto en Galicia, foi secretario do Grupo esperantista coruñés e vogal do Comité da Hispana Societo por la Propagando de Esperanto. Publicou varios artigos e traballos na Revista Gallega (1905-1906), dos que destacan “El presente y el porvenir del esperanto” (primeiro premio no Certame Pedagóxico de Santiago, 1906) e “El esperanto y los ciegos”.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Médico. Especialista en cirurxía xeral, traumatoloxía e ortopedia, foi xefe do Servizo de Cirurxía do Hospital Provincial de Ourense desde 1965 e presidente do Ilustre Colexio Oficial de Médicos de Ourense. Foi senador polo PP (1989-1990) e conselleiro de Sanidade da Xunta de Galicia (1990-1991).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Sindicalista. Foi patrón de pesca e estivo integrado no sindicato de pescadores herculino El Despertar Marítimo, do que ocupou a súa secretaría en diversas ocasións entre 1920 e 1931. Foi un dos fundadores da Federación Regional Marítima unida á CNT, exercendo de secretario ata a chegada da Segunda República. En outubro de 1931 encabezou a Federación Nacional de Industria Pesquera da CNT, radicada na Coruña. Durante o seu mandato, tentou unificar as bases de traballo das frotas pesqueiras de altura operantes en todo o litoral do Estado español, enfrontando unha forte conflitividade diante do rexeitamento patronal. A partir de 1934, axudou a artellar aos propietarios das camionetas o servizo de transporte de peixe a Madrid en réxime de cooperativa. Agachado na Coruña ao comezo da Guerra Civil Española, integrou un comité clandestino do sindicato mariñeiro, encargado de organizar a fuga por mar de numerosos cadros cenetistas e militantes de esquerda ameazados pola represión franquista. Descuberto,...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político chileno. Elixido presidente polos votos de conservadores e moderados, a súa etapa presidencial (1851-1861) foi unha das máis expansivas do s XIX chileno. Fundou o Partido Nacional para se enfrontar á coalición liberal-conservadora financiada polos capitalistas mineiros, á que derrotou electoral (1858) e militarmente (1859). Retirouse da presidencia en 1861.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Nome dado a un dos catro documentos redactados por Augusto para ser lido no Senado despois da súa morte e para ser gravado en dúas taboas de bronce emprazadas no exterior do seu mausoleo. Este documento, escrito no ano 14 a C, ofrece unha relación das honras recibidas polo emperador, un estado de contas dos seus gastos persoais, enumera as súas xestas e fai unhas consideracións sobre a súa figura dentro do Estado romano.
-
FILOSOFOS
Filósofo e profesor. Estudou o federalismo e o obreirismo en Galicia. É coautor de Textos e materiais para a historia de Galicia, A Primeira Internacional en Galicia (1868-1874) e Ideologías y partidos políticos en Galicia (1834-1931).
VER O DETALLE DO TERMO