"CIO" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, situado ao SO de Sevilla (62,55 km2; 4.950 h [1996]). A súa economía baséase na agricultura (oliveira e vides) e na gandería ovina e porcina. No termo está a ermida de Nuestra Señora de Cuatrohabitan, edificada sobre unha antiga mesquita almohade da que se conserva o minarete.

GALICIA

Pintora. Autodidacta de formación, a súa obra caracterízase polo forte cromatismo en temas de tradición folclórica e paisaxística. Realizou a súa primeira mostra individual no Círculo de Bellas Artes de Madrid (1960). Ten obra no Museo de Lugo.

PERSOEIRO

Monxe bieito, bispo e misioneiro, chamado o apóstolo de Alemaña. No ano 719 mudou o verdadeiro nome, Winfrith, polo latino de Bonifatius. No 722 foi nomeado bispo de Turinxia. É patrón de Alemaña, sobre todo das cidades de Maguncia, Fulda e Erfurt. En Holanda considérano patrón de Utrech e apóstolo do pobo frisón. O Papa Gregorio III consagrouno vicario episcopal de toda Xermania e no 745 foi nomeado arcebispo de Maguncia. Morreu asasinado polos pagáns frisóns nunha das campañas de evanxelización. Fundou o mosteiro de Fulda, onde está enterrado. Foi canonizado en 1874 e a súa festa celébrase o 5 de xuño. Na iconografía leva vestidura de bispo con mitra e cruz e, como atributos persoais, un evanxeliario atravesado por unha espada ou un machado cravado no tronco dunha árbore.

PERSOEIRO

Papa (530-532). Elixido polo partido filogótico. Aprobou o segundo Concilio de Orange, que puxo fin á controversia do pelaxianismo.

PERSOEIRO

Papa (19.2.607-12.11.607) Elixido no 606 non puido ocupar o solio pontificio ata que regresou de Constantinopla. Durante o seu pontificado determinou as regras da elección pontificia, prohibindo a campaña electoral durante a vida do Papa, e prohibindo que ningún bispo foxe canónico sen a confirmación da Santa Sé.

PERSOEIRO

Papa (608-615). Recibiu de Focas, Emperador de Oriente, o Panteón de Agripa e o transformou en igrexa cristiá co nome de Santa María dos Mártires. Foi canonizado e a súa festa celébrase o 25 de maio.

PERSOEIRO

Papa (619-625). Dedicouse á propagación do Cristianismo en Inglaterra. Converteu en lei o costume de non apresar os criminais cando se refuxiasen nunha igrexa.

PERSOEIRO

Papa (1294-1303), de nome Benedetto Gaetani. De formación xurídica, efectuou importantes contribucións ao Dereito canónico con obras como o Liber Sextus, no que analiza os avances neste eido desde 1234. Enfrontouse ás monarquías inglesa e francesa ao defender a teocracia pontificia, tanto no espiritual como no secular. Reflexo destas teorías é a proclamación das súas bulas Clericis Laicos (1296), nas que defende a necesidade do asentimento pontificio para a imposición de tributos eclesiásticos, e Unam Sanctam (1302), onde defendía criterios teocráticos, motivada pola detención dun bispo francés por Filipe IV, Rei de Francia, ao que ameazou coa excomuñón. O Rei francés mandou apresar ao Papa, que foi maltratado, morrendo pouco máis tarde.

1. Acción e efecto de bonificar.

2. Cantidade coa que se bonifica.

3. 1. Acción de pagar ou doar algo en adición ao que é estritamente debido.

   2. Xenericamente, minoración dos ingresos públicos admitida pola Administración. Pode presentar a forma de exención ou bonificación total e a de redución ou bonificación parcial. Estritamente significa a redución parcial dos tributos. As bonificacións poden ter como causa a incitación a cumprir rapidamente os deberes fiscais, ou tamén favorecer a determinadas persoas ou actividades. Poden afectar á base impositiva, chamándose deducións, ou ás cotas, chamándose desgravacións, así como tamén aos tipos impoñibles. A súa concesión adoita estar suxeita a medidas restritivas fiscalizadoras.

   3. Minoración dunha cantidade que se debe pagar, admitida polo acredor.

   4. Descontos adicionais que os medios negocian coas axencias e centrais de compra á hora de inserir os diferentes reclamos publicitarios.

4. Mellora ou vantaxe que se concede con carácter adicional nas condicións dun contrato de tipo económico. A máis corrente é a outorgada para promover o consumo dun produto, e abrangue a forma material (máis produto) ou a monetaria (desconto ou prima).

5. Conxunto de melloras técnicas achegadas a un terreo agrícola improdutivo ou de débil produción. Consiste na utilización óptima do potencial agrícola dunha zona, de acordo coas necesidades alimentarias ou industriais e segundo as condicións de vida da poboación afectada.

6. Tempo que se desconta do que se empregou para facer unha proba, como estímulo ou incentivo, principalmente nalgunhas probas deportivas.

GALICIA

Médico. Catedrático de Medicina na Universidad de Zaragoza. Gañou o Gran Premio na Exposición Hispano-Francesa (1908) e a medalla de ouro na Exposición de Santiago (1909) polo seu traballo Cuadro gráfico de mortalidad infantil y cinco planos sanitarios de Zaragoza. Ademais, publicou Psicología popular de los sitios de Zaragoza (1910); Acción social de la Universidad (1910); La Medicina en el Fuero de Teruel (1915) e Origen del hombre según Santo Tomás (1918).

PERSOEIRO

Catedrático de Lingua española na Universidad Complutense de Madrid e membro da Real Academia Española. É autor de libros e artigos sobre numerosos aspectos da gramática española e compilador dalgúns volumes de diversos autores sobre esas mesmas cuestións. Foi director do Curso Superior de Filoloxía Española da Universidad Internacional Menéndez Pelayo e da colección Gramática del español da editorial Taurus. Impartiu diversos cursos en numerosas universidades españolas e estranxeiras e foi profesor visitante nas universidades de Louvain, Utrecht, Minnesota, Ohio e Sophia.

PERSOEIRO

Humanista italiano. Estudiou os clásicos e traduciu a Ciropedia de Xenofonte. Tamén escribiu unha serie de tratados en forma de diálogo como o Liber facetiarum (Libro de chistes, 1438-1452).

PERSOEIRO

Sindicalista. Militante da Confederación Nacional del Trabajo (CNT). Asentouse en Vigo en 1923 e, ao pouco de chegar, viuse implicado no conflito da construción e no estoupido dunha bomba na Casa do Pobo, feito polo que ingresou no cárcere. Durante a Segunda República traballou xunto aos boteiros do porto e no artellamento do Sindicato del Transporte Marítimo. Colaborou no voceiro da Confederación Rexional Galega (CRG), Solidaridad Obrera, e no xornal madrileño CNT. Escribiu Derivaciones y consecuencias del locaut pesquero de Vigo (1933), relato da folga dos mariñeiros da flota de altura, acontecida no segundo semestre de 1932.