"Manu" (Contén)

GALICIA

Xornalista e escritor. Licenciado en Ciencias Químicas, traballou en Radio Pontevedra (1982), Faro de Vigo en Pontevedra (1984) e en Radio Noroeste (1984-1985), ata a súa incorporación á TVG. Na canle autonómica foi xefe de deportes (1990-1993), redactor xefe de informativos (1993-2000) e presentador e director de numerosos programas, como O Semanal, Reporteiros e Galicia Directo. Publicou o libro de relatos O Asasino Invisible (1998), o ensaio Roberto Blanco Torres. Xornalista e poeta (1999) e A televisión, as novas tecnoloxías e a conduta dos nenos (2004).

PERSOEIRO

Independentista chileno. Ocupou as secretarías de Guerra, Gobernación e Facenda (1811-1814) no goberno José M. Carrera Verdugo. Acadou o grao de tenente coronel, organizou unha eficaz guerrilla antirrealista en Colchagua e colaborou co xeneral José de San Martín na defensa de Santiago despois das desfeitas de Cancha Rayada (1818). Distinguiuse na Batalla de Maipú, pero Bernardo O’Higgins fixo que o detivesen.

GALICIA

Poeta e xornalista. Formado en humanidades e filosofía, e vinculado ao colectivo galego en Catalunya, colaborou en diversos medios de comunicación de Galicia, Catalunya e Arxentina (Coordenadas, Dorna, Treboada ou Alborada) e foi cronista oficial do Centro Galego de Barcelona. Na súa poesía, de carácter socialrealista, reflicte a súa visión saudosa de Galicia, a frustración dos que cambiaron o mundo rural polo urbano e as malas condicións de vida na cidade. Da súa obra poética destacan Poemas populares galegos (1968), Saudade do bulleiro (1970), Soldada mínima (1979) e Onte e hoxe vivencial (1995), e da súa narrativa Reencontro coa aldea (1983), Galegos en Catalunya (1983 e 1985) e Volta a España a pé (1990). Desde 1995 o concello de Paradela convoca un certame literario co seu nome.

GALICIA

Pintor. Coñecido como Manuel Moldes, formou parte do grupo Atlántica. A súa pintura, que partiu dunha base expresionista (Electric man, 1977), desembocou na década de 1980 nunhas representacións en que predominaron a figuración abstracta (Aquenón, 1980; Presenzas de Afonso X, 1981), e un forte protagonismo da liña. Desta época destacan O abó-Gran Dida no sillón (1983), Oubea o lobo (1985), Vigo traballa (1986) e o mural O río da vida (1987), realizado para a sede da UNED en Pontevedra. Desde finais desta década e xa na de 1990 pasou a incluír diferentes materiais nas pinturas como madeiras ou ferros (A catedral, 1987; Gran construtor, 1991; Orixe e desenrolo da gran espiral no camiño que leva a unha estrela, 1992). Desde 1996 a abstracción foi totalmente predominante (Gran Mamma fundida no seu tempo, 1995-1996; Ensoñación Adán e Eva, 1996) e foi a serie Vieiros a...

GALICIA

Relixioso. Destacou na revindicación da liturxia en galego. Escribiu Pro e contra da liturxia en galego: historia dunha polémica (1980), Nova concencia da Igrexa galega (1976) e as obras dramáticas Creón, Creón (1975), Ifixenia non quere morrer (1977) e Alcestes, traxedia en dous actos e sete cadros (1978).

GALICIA

Relixioso franciscano. Colaborou nas publicacións Archivo ibero-americano e El Eco Franciscano, da que foi director. Publicou La Santa Misa, Glorificación de la Santísima Trinidad (1943) e El Episcopado gallego a la luz de los documentos romanos (1946). Foi académico correspondente da Real Academia Galega.

GALICIA

Relixioso marista. Fundou e dirixiu as revistas Radia Nacional e Mandos, así como o Seminario de Hagiografía, Toponimia y Onomástica de Galicia. Publicou Breviario de la vida y la muerte (1930), La labor misionera de España en el mundo (1950) e Ribadavia, plataforma turística (1965). Deixou inéditas Dicionario religioso de urgencia e Hagiografía de Galicia.

PERSOEIRO

Gramático e escritor. Inventou unha regra movible para a escritura de cegos e publicou Estudio clásico sobre el análisis de la lengua española (1895), Origen filológico del idioma gallego. Apuntes gramaticales sobre el romance gallego de la Crónica Troyana (1898) e as novelas A boda do grilo (1907) e O pantasma (1907), que se inseriron en El Eco de Galicia.

PERSOEIRO

Toureiro. Coñecido como Manolete, tomou a alternativa en Sevilla en 1939. Considerado pola afección e pola crítica como unha das maiores figuras do toureo en España, morreu na praza de Linares, despois dunha collida.

PERSOEIRO

Médico e escritor. Relacionado desde a súa infancia co mundo rural, plasmou parte das súas vivencias nos seus traballos poéticos. Colaborador do Museo de Pontevedra, licenciouse en Medicina na Universidad de Madrid (1948-1954). Colaborou nas revistas Alborada, Vento do Leste e Galicia en Madrid. Da súa obra destacan os libros de poemas Relembranzas (1987) e Lonxe (1992), que se vertebran arredor dos temas do ruralismo e a emigración; as obras Raíces rurais (1996) e Chama acesa-noeliña (2000), novelas costumistas do medio rural galego; a novela de ciencia ficción La vida flor de las galaxias (1999), o libro de aforismos Celme e vida (2002) e o libro etnográfico Historia dunha aldea galega (2004). É membro do Real Círculo Artístico de Barcelona.

PERSOEIRO

Relixioso e historiador. En 1678 foi nomeado procurador das provincias xesuítas das Indias. Escribiu El Marañón y el Amazonas (1684).

PERSOEIRO

Farmacéutico e político. Foi alcalde de Lugo (1839), deputado durante tres lexislaturas (1839-1843) e membro da Real Academia Médico Farmecéutica de Galicia e Asturias. Traduciu a obra de Achille Richard Formulario portátil. Tercera edición con gran número de recetas nuevas [...] Traducida del francés con algunas adiciones por Manuel Anselmo Rodríguez (1826).

PERSOEIRO

Relixioso. Foi predicador xeral, notario apostólico e cronista xeral da orde franciscana en Nueva España. Publicou Vida prodigiosa del Venerable Siervo de Dios el Beato Fr. Sebastián Aparicio, religioso lego de la Orden de San Francisco, natural del católico Reino de Galicia, en la antigua España (1831) e Relación jurídica de la libertad de la muerte intentada contra la persona del R. P. Fr. Andrés Picazo [...] (1769).

GALICIA

Escritor. Membro das Irmandades da Fala, colaborou en A Nosa Terra, O Tío Marcos da Portela e Rexurdimento, e foi correspondente de El Pueblo Gallego. En 1936 exiliouse en Arxentina, onde foi presidente da Agrupación de Artistas Gallegos, director da revista Lar e colaborador doutras publicacións e programas radiofónicos, ademais de escribir contos e poesías.

PERSOEIRO

Novelista e crítico literario grego. Dirixiu a Biblioteca Nacional de Atenas (1880) e valorou a poesía popular e a obra dos poetas da escola xonia. Escribiu a novela histórica A papisa Xoana (1865).

PERSOEIRO

Escritor. Influído por E. Hemingway e W. Faulkner, escribiu os contos Hombres del Sur (1926) e El bonete maulino (1943), a novela Lanchas en la bahía (1932) e a triloxía composta por Hijo de ladrón (1951), Sombras contra el muro (1954) e Mejor que el vino (1958).

GALICIA

Político e xurista. Letrado do Consello de Estado e militante de Alianza Popular e do PP, foi secretario xeral de Sanidade, director do Instituto de Estudios de la Administración Local, subsecretario da Presidencia do goberno e subsecretario do Ministerio da Gobernación. Foi deputado no Congreso de los Diputados (1982-1989) e no Parlamento galego (1993-1996), e presidiu a Deputación Provincial da Coruña. Foi vicepresidente da Xunta de Galicia (1982), conselleiro de Agricultura, Gandaría e Montes (1990-1993) e de Sanidade e Servizos Sociais (1993-1996). Foi ministro de Sanidade e Consumo (1996-2000) e presidiu o Consello de Estado (2003-2004). Escribiu Lecturas para estos tiempos: sociedad abierta, globalización, inmigración, multiculturalismo (2002) e El artículo 107 en el marco de la constitución española de 1978 (2003).

GALICIA

Pintor. Fundador e director de Blason Gallery European Lecturer (1990), foi o creador do primeiro movemento internacional de universidades en Europa e director artístico de Bruton Street Gallery. Evolucionou desde o estilo figurativo á abstracción e da súa produción destacan O Zapateiro (1986?), Reflejos en verde (1986?) e Silencio (1987?).

GALICIA

Músico e escritor. Membro do colectivo poético Rompente, participou na obra conxunta deste colectivo titulada Galletas Kokoschka non (1979), coa que pretendían experimentar con novas formas. No apartado audiovisual colaborou co grupo musical Siniestro Total e realizou diversos traballos para a TVG. Escribiu Anaí, o conto (1983), en que incluíu unha partitura de Enrique Macías; o poemario Miniaturas (1987), formado por composicións moi breves nas que introduce unha trama amorosa, acompañadas de pequenas prosas con algún monólogo interior e textos de carácter cinematográfico; e Et finira le jour de son commencement (2000).