"AVI" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de san Domingos que dá nome ao concello de Ribadavia, onde se atopa a capital municipal.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Ribadavia baixo a advocación de san Domingos de Fóra.

GALICIA

Concello da comarca do Ribeiro, situado no S da Comunidade Autónoma de Galicia e no L da provincia de Ourense. A súa posición xeográfica é 42° 17’ 50” de latitude N e 8° 08’ 30” de lonxitude O. Limita ao N cos concellos de Beade, Carballeda de Avia e Cenlle (comarca do Ribeiro), ao L cos de Castrelo de Miño e A Arnoia (comarca do Ribeiro), ao S co de Crecente (comarca da Paradanta), e ao O cos de Carballeda de Avia e Melón (os dous da comarca do Ribeiro). Abrangue unha superficie de 25,2 km 2 c unha poboación de 5.390 h (2007), distribuída nas parroquias de Campo Redondo, Esposende, Francelos, Ribadavia (San Domingos de Fóra), Ribadavia (San Domingos), San Cristovo de Regodeigón, Sanín e Ventosela. A capital está na vila de Ribadavía, localizada a 92 km de Santiago de Compostela e a 29 km de Ourense. Está adscrito á diocese de Ourense e ao partido xudicial de Ribadavia.
Xeografía física
O relevo de Ribadavia é pouco contrastado, xa que case todo o...

LIÑAXES

Liñaxe de orixe galega que trae por armas, en campo de prata, unha cidade fortificada do mesmo -en contra das leis heráldicas-, cun castelo dentro, e saíndo dunha fiestra da torre da homenaxe un brazo armado sostendo na man unha bandeira de prata cargada dunha aspa de goles.

IGREXAS

Igrexa situada en Ribadavia. Construída a finais do s XII en estilo románico, foi doada á orde de San Xoán de Xerusalén, establecida en Ribadavia desde esas mesmas datas. Ten unha soa nave rectangular, ábsida con bóveda de canón lixeiramente apuntada e cuberta de madeira a dúas augas. Na fachada destaca a fiestra de medio punto flanqueada por columnas que se abre sobre a porta.

IGREXAS

Igrexa situada en Ribadavia. Pertenceu aos monxes de Santa María de Oseira, que recibiron a súa doazón por parte do Rei Fernando II en 1164 cando aínda estaba en construción. Reedificada no s XIII, no s XIV pasou a depender do bispado de Tui, ata que a pasou á diocese de Ourense. Ten unha soa nave con cuberta de madeira e o presbiterio cóbrese con bóveda renacentista. Da construción orixinal só se conserva a fachada, de estilo románico de transición, na que destaca o arco oxival con dúas arquivoltas apuntadas sustentadas por columnas acaroadas. Na parte superior ten un rosetón cunha celosía. O resto do edificio pertence a épocas posteriores, sobre todo do Renacemento. No adro atópase un cemiterio e consérvase un cruceiro barroco.

IGREXAS

Igrexa situada en Ribadavia. Estivo baixo a advocación de san Xes e atopábase no recinto do castelo dos condes de Ribadavia ata que se trasladou ao barrio xudeu. No s XIV o bispado de Tui cedeulla ao mosteiro de San Salvador de Celanova e a partir de 1486 comezou a coñecerse co nome actual. De estilo barroco, ten unhas dimensións considerables e foi modificada no s XVIII cando se reconstruíu a capela maior, e en 1826, momento no que renovou a fachada e se construíu a cornixa e a torre.

IGREXAS

Igrexa situada en Ribadavia. Realizada en estilo románico, tamén conta con elementos góticos, ten unha soa nave rectangular con cuberta de madeira, ábsida semicircular con bóveda de cruzaría e presbiterio de dous tramos. No exterior destacan os canzorros que se atopan por todo o muro e os capiteis figurativos. A fachada principal ten dous contrafortes e portada con tripla arquivolta de medio punto sobre tres pares de columnas de bo tamaño. Na parte dereita sitúase a torre-campanario do s XVI.

1. Relativo ou pertencente a Ribadavia ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Ribadavia.

SEMANARIOS

Semanario publicado en Ribadavia a partir de 1900. Cesou en 1936. Subtitulado “Periódico defensor de intereses generales” (1902), a partir de 1931 apareceu como “Decano de los semanarios de España”. Fundado por Máximo Tomé, quen tamén o dirixiu ata a súa morte en 1925, editouse nos seus propios obradoiros tipográficos. De tendencia liberal nos seus inicios, co tempo converteuse en republicano, progresista e galeguista. A partir de 1933 dirixiuno Hermenegildo Rodríguez Casas e deulle entrada ás colaboracións de coñecidos galeguistas. Incluíu información local, sociedade, cultura e traballos de divulgación agraria.

PERSOEIRO

Economista. Líder da escola ricardiana, considérase un dos principais economistas de toda a historia do pensamento económico. En 1815 publicou Essay on the Influence of a Low Price of Corn on the Profits of Stock, onde presentou o núcleo inicial da súa teoría. Considerou unha explotación agrícola como un tipo de actividade económica, e afirmou que sempre que o factor e o produto sexan o mesmo ben, é posible calcular o tipo de beneficio con independencia do valor. Este tipo de beneficio era o que rexía en toda a economía, e dependía da cantidade de traballo necesario para obter os bens de subsistencia para os traballadores na terra marxinal, é dicir, a que non produce rendas. A teoría da renda da terra que empregou é a mesma de Thomas R. Malthus e Edward West, segundo a que as terras dun país son cultivadas comezando polas de mellor calidade. Cando se cultivan terras de calidade inferior, aumenta o prezo dos produtos, dado que é necesaria unha cantidade de traballo máis grande para...