"Manuel" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor e xornalista. Cofundador da revista Cosmópolis (1894), voceiro do movemento modernista en Venezuela, cultivou sobre todo o conto e a novela de ambiente crioulo. Destacan En este país (1916), La casa de las cuatro pencas (1037) e a póstuma El criollismo en Venezuela (1945).

PERSOEIRO

Pintor e escultor. Abandonou os estudos académicos e achegouse ao informalismo. Foi cofundador e membro do Equipo Crónica (València), caracterizado por un novo concepto do pop art. Desenvolveu unha iconografía relacionada coa pintura clásica española. Na escultura empregou a madeira, o ferro e a pedra.

PERSOEIRO

Dramaturgo e actor. Emigrou a Arxentina e entrou en contacto con numerosos actores, como Tacholas e Maruxa Villanueva. Cofundou a compañía de teatro Aires da Terra, posteriormente chamada Compañía Galega Maruxa Villanueva, coa que estreou varias das súas obras en diversas cidades arxentinas e en Montevideo. Participou na posta en escena de Os vellos non deben de namorarse, de Castelao (1941). Nos seus dramas parte dun conflito amoroso, ligado en ocasións a un tema social, onde o cacique é un dos protagonistas. Destacan O ferreiro de Santán (1975), Taberna sin dono (1975), A xusticia dun muiñeiro (1977), Se o sei... non volvo a casa (1977) e O cego de Fornelos e outras comedias curtas, diálogos e monólogos (1981).

GALICIA

Político. Foi deputado do Parlamento de Galicia (1985-1986) e deputado por Lugo no Congreso (1986-1996) polo PSdeG-PSOE e vicepresidente segundo da Comisión de Xustiza (1996-1998). Foi concelleiro (1983-1987) e tenente de alcalde (1979-1983 e 1987-1991) do Concello de Lugo.

PERSOEIRO

Militar e político. Foi ministro interino de Guerra (1840), director xeral de Camiños, Portos, Faros e Telégrafos, senador (1843-1845) e conselleiro real extraordinario (1846-1847). Publicou Resumen histórico del Arma de Ingenieros en general y en particular de España (1846) e Biografía del ingeniero español Pedro Navarro (1846).

GALICIA

Político. Foi alcalde de Carballo desde 1991 e deputado pola Coruña no Parlamento de Galicia polo Partido Popular. Formou parte da Comisión de Goberno da Deputación Provincial da Coruña, foi vicepresidente da Comisión de Educación e Cultura e vogal das comisións de Política Territorial, Obras Públicas e Medio Ambiente.

GALICIA

Profesor. Director do departamento de Latín e Grego na Universidade de Santiago de Compostela, foi membro do Comité internacional para o estudo dos textos médicos latinos de la Antigüedad e da Alta Idade Media. Realizou estancias como doutor na Université Paris IV (Sorbonne), na École Normale Supérieure e na École Pratique des Hautes Études. Das súas obras destacan El “De mulierum affectibus” del Corpus Hippocraticum. Estudio y edición crítica de la antigua tradución latina (1986) e, en colaboración, Corpus Historiographicum Latinum Hispanum Saeculi VIII-XII: Concordantiae, I-II (1993).

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. Coñecido como Manuel Barros, iniciouse como xornalista en Cuba nas publicacións La Voz de Cuba e Juan Palomo. Trasladouse a EE UU e logo a Bos Aires, onde traballou en El Correo Español e foi director de Revista Galaica e La Nación Española. Presidente do primeiro Centro Gallego de Bos Aires, escribiu prosa e poesía e publicou Ocios de un peregrino. Apuntes de viaje (1875).

GALICIA

Político e xurista, III conde de Pallares. Estudou leis en Salamanca, Santiago de Compostela e Madrid, onde se graduou en 1851. Foi membro do Consello de Estado (1893-1904) e do Tribunal Contencioso-Administrativo (1897), deputado polos distritos de Lugo (1857-1858), Mondoñedo (1863-1864) e Vilalba (1871-1872, 1876-1877) e senador por Lugo (1872), vitalicio desde 1877. Fundou El Correo de Lugo (1860) e cofundou e dirixiu El eco de Galicia (1872). Recibiu, entre outros galardóns, as cruces de Carlos III e Isabel la Católica.

PERSOEIRO

Político e funcionario da Consellería de Sanidade en excedencia. Coñecido polo alcume de Pachi Vázquez, licenciouse en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela. Comezou a súa carreira política no Centro Democrático e Social, ingresando posteriormente no PSdG-PSOE. No ano 1993 foi elixido por primeira vez deputado do parlamento galego. Foi alcalde de Carballiño (1995-2005) ao tempo que deputado provincial, vocal da comisión executiva da Federación Galega de Municipios e Provincias e portavoz do grupo socialista na Deputación Provincial de Ourense. Volveu ao parlamento autonómico no ano 2005, data na que tamén se converteu en conselleiro de Medio Ambiente e Desenvolvemento Sostible, no goberno bipartito PSdG-PSOE-BNG. Despois da derrota electoral de 2009 e a dimisión de Pérez Touriño como secretario xeral do PSdG, foi elixido para substituílo no Congreso Extraordinario dese mesmo ano en Pontevedra.

GALICIA

Director de dobraxe e actor teatral. Coñecido como Tuto Vázquez, estudou declamación no Conservatorio da Coruña e licenciouse en Arte Dramática no Institut del Teatre de Barcelona. Participou en máis de 50 espectáculos, dos que destacan O señor Bonhome e os incendiarios (1966), co Grupo Teatral O Facho; Macbeth (1975) con Teatro Circo; e A noite vai coma un río (1979), coa Escola Dramática Galega, da que foi un dos cofundadores. Participou no espazo radofónico Preescolar na casa, e nas series de televisión Pratos Combinados, Mareas Vivas e Avenida de América. No cine destacan as súas interpretacións en Blanca Madison (1998) e O lapis do carpinteiro (2003).

PERSOEIRO

Escritor. Colaborador habitual de numerosos xornais e revistas, cultivou case todos os xéneros, aínda que o ensaio e a novela constitúen os eixes da súa actividade literaria. Polemista, é autor de Manifiesto subnormal (1970), Crónica sentimental de España (1971), La penetración norteamericana en España (1974) e do alegato contra o neoliberalismo contemporáneo Panfleto desde el planeta de los simios (1995). Creou a figura do detective Pepe Carvalho que protagonizou a serie de novelas formada por Yo maté a Kennedy (1972), Los mares del sur (1978, Premio Planeta) e Asesinato en el Comité Central (1981), entre outros títulos. Da súa obra destacan Galíndez (1990, Premio Nacional de Narrativa 1991 e Premio Europa de Literatura 1992), Autobiografía del General Franco (1992) e El estrangulador (1994, Premio de la Crítica Española). Tamén é autor de poemarios, como Una educación sentimental (1967),...

GALICIA

Pintor. Formouse na facultade de Belas Artes da Universidade de Vigo. A súa obra adscríbese a un informalismo con referencias surrealistas. Realiza espazos infinitos en que inscribe insinuacións arquitectónicas. Destaca a serie Jet Line.

GALICIA

Historiador e escritor. Foi un dos fundadores do Museo Provincial de Lugo, que tamén dirixiu, ademais de secretario da Comisión Provincial de Monumentos. Escribiu Lugo bajo el Imperio Romano (1939), Fortalezas de Lugo y su provincia (1955-1973) e El lenguaje de las piedras (1971). Foi académico da Real Academia Galega e correspondente da Real Academia de la Historia e da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.

GALICIA

Prehistoriador. Doutor en Historia e catedrático de Prehistoria e Etnoloxía na Universidade de Santiago de Compostela, invetigou temas etnográficos e etnoarqueolóxicos, e as culturas prehistóricas do NO peninsular. Membro fundador do Grupo Galego de Traballo do Cuaternario e do Museo do Pobo Galego, pertence ao Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento, do SEG e do Grupo de Estudos Prehistóricos Padre Carballo. Confundador de Gallaecia, das súas numerosas obras destacan Os petroglifos de Galicia (1979), La cerámica campaniforme en Galicia (1982), Antepasados, guerreros y visiones: análisis antropológico del arte prehistórico en Galicia (1995), Etnoarqueología: conocer el pasado por medio del presente (2000) e Prehistoria de Galicia (2003).

PERSOEIRO

Xornalista. Decano do Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia desde maio de 2004. Licenciado en Ciencias da Información en Barcelona, comezou en La Voz de Galicia e na CRTVG (1986), medio no que estivo na sección de deportes, informativos (1988-1991) e xornalismo parlamentario (1991-2002). Dirixiu o programa Parlamento (1996).

PERSOEIRO

Cosmólogo. Estudou economía e psicanálise e, interesado pola cosmoloxía, suxeriu que a atmosfera de Venus podía ser moi quente (1950) e que Xúpiter emitía ondas de radio (1953). Propuxo en 1958 a existencia dunha magnetosfera terrestre en relación coa Lúa que foi confirmada en 1958 por J. A. Van Allen.