"ARE" (Contén)

PERSOEIRO

Economista. Catedrático de Economía Aplicada na Universidade da Coruña, realizou a tese de doutoramento en 1983 co título Análisis económico-financiero y estrutural del estado de autonomía de Galicia. Publicou os estudos La Autonomía Gallega (1978), Contribución fiscal y solidaridad de las ciudades gallegas (1996), La Reforma de la financiación autonómica, A rebelión municipal. Unha esperanza para Galicia (2003) e Educación democrática ou barbarie (2015). Colabora con artigos da súa especialidade en diversas publicacións (Economía y finanzas, Galicia Internacional, Encrucillada, Papeles de Economía Española, Revista Galega de Economía, etc). Nos anos 1979-1980 foi Alcalde do concello do Grove, cargo ao que se presentou...

PERSOEIRO

Poeta. É autor de Noticias del más acá (1964), Escrito en las paredes (1967), Aullido de licántropo (1975) e El testamento de Heiligenstadt (1985).

PERSOEIRO

Escultor. Estudiou en París (1799) e en Roma (1804-1823). Contrario á invasión napoleónica de España, collérono preso, e foi liberado posteriormente grazas ao escultor Antonio Cánova, por quen estivo influído. Fernando VII nomeouno primeiro escultor de cámara no 1823. É, xunto con Damiá Campeny, un dos escultores neoclásicos máis apreciados da Península Ibérica.

GALICIA

Arquiveiro e bibliotecario en Madrid. Afeccionado ao debuxo, foi tamén un escritor prolífico. Publicou artigos históricos e literarios en xornais e revistas como La Suerte, El Buscapié, Galicia, La Ilustración Nacional, La Ilustración Cantábrica, Revista de Archivos, Bibliotecas y Museos, La Gaceta Popular, etc. Publicou os estudios Gramática y vocabulario del dialecto gallego (1863), Catálogo de la Biblioteca Provincial de León, Siglas y abreviaturas latinas con su significado y un catálogo de las que se usaban en los documentos pontificios, premiado en la Exposición Literaria y Artística de Madrid en 1885; os apuntamentos de viaxes Guía del viajero en Santiago (1876, 1885), Galicia, León y Asturias (1894); as novelas históricas Roland (premiada nun certame internacional en Tolosa) e Don Gutierre, folletín publicado en El Porvenir, de León entre 1895 e...

PERSOEIRO

Párroco de San Miguel dos Agros. Traduciu do latín a obra do cisterciense Antonio Andrés Krzesimowski Soledad de siete días: trato y conversación del alma con Dios, a quien aspira y a quien pretende unirse por medio de los Santos Sacramentos de Penitencia y Comunión (1761).

GALICIA

Pintor barroco que traballa na diócese de Tui no primeiro terzo do século XVIII. Sobresae a súa participación como pintor e dourador do retablo maior da Igrexa de Santa Mariña do Rosal (1725) xunto ao pintor guardés X. Antón Rolán de Santa Cruz (1725).

PERSOEIRO

Arquitecto. Acadou o cargo de Arquitecto Municipal na cidade de Lugo, onde exerceu ata 1906. A esta etapa corresponden algunhas das súas construcións máis salientables, como a Sede Social da Central Eléctrica Lucense (1903) e a Casa de Constantino Velarde (1906). Nesa etapa lucense cómpre sinalar a súa concepción ecléctica da arquitectura moi achegada á estética de finais do século XIX. Posteriormente, trasladouse a Madrid, onde primeiro ocupou unha praza de docente na Escola de Artes e Industrias de Madrid e despois incorporouse ao Ministerio de Instrución Pública ata o final da súa carreira profesional.

PERSOEIRO

Avogado. Promotor da creación do Colexio de Avogados da Real Audiencia da Coruña e Arquiveiro do Reino de Galicia (1775). Publicou Defensa de la inocencia, repulsa de la calumnia, manifestación de la verdad (1775).

PERSOEIRO

Xornalista. Colaborou en El Eco de Orense, de Valentín Lamas Carvajal, na sección “Mostacillas”, no que permaneceu ata 1894 para pasar despois a El Noticiero. Fundou e dirixiu en Ourense as revistas literarias As Burgas e El Miño. A súa produción está espallada por numerosas publicacións da época.

PERSOEIRO

Escritor e xornalista. Procedente dunha familia de ascendencia galega, chegou a Ourense en 1892, onde comezou unha intensa actividade nos medios xornalísticos (El Diario de Orense, La Defensa de Galicia, El Derecho, El Noticiero e As Burgas). En 1896 fundou e dirixiu o semanario satírico La Bruja. En 1909, marchou a Lisboa onde abriu un estudo de fotografía que trasladou, en 1910, a Río de Xaneiro. Alí participou na vida social e na actividade xornalística da comunidade galega. En Bos Aires fundou con Fortunato Cruces La Voz de Galicia (1913) e en 1915 volveu a Ourense e iniciou a súa segunda etapa xornalística na cidade en La Voz Pública, El Miño, onde mantivo a célebre sección “Agujetas”, e La Región. En 1923, ocupou o cargo de director do Diario de Orense, e colaborou como correspondente de El Sol, de Madrid. A partir de 1925 tivo que abandonar calquera actividade relacionada coa literatura e co xornalismo...

GALICIA

Pintor. Foi o máximo expoñente pictórico do que se coñece como Rexionalismo artístico galego, pero tamén do español, xunto con pintores da categoría de Julio Romero de Torres, Zuloaga, Zubiairre, Anglada, Valle, todos eles influenciados polo coñecido Rexeneracionismo do 98 de corte romántico. En 1892 trasládase a Madrid para iniciar estudios de Dereito e Filosofía e Letras, alternándoos cos de Belas Artes na Real Academia de San Fernando. Ingresou tamén no taller de Manuel Domínguez, pintor de cadros de historia. No 1897 abandonou os estudios de Dereito para dedicarse integramente á pintura, que domina tecnicamente á perfección, o que lle vai permitir obter en 1899 polo seu cadro de contido histórico El anarquista y su familia el día de la ejecución, unha bolsa na Academia de Belas Artes de Roma. Este período de catro anos reforzará nel o seu amor polos clásicos renacentistas e pola mitoloxía, pero tamén lle servirá para viaxar e admirar a arte flamenga do século XVI,...

GALICIA

Pintora. Realizou estudios de pintura na Escola de Belas Artes de San Fernando (Madrid, 1960). Medalla de ouro da Academia Europea das Artes (1996). En 1983 crea en Madrid a Fundación Sotomayor. Realizou numerosas exposicións en diversas cidades como Pontevedra, Pamplona, Londres, etc.

PERSOEIRO

Décimo terceiro duque do Infantado, de Lerma, de Pastrana e de Francavilla, marqués de Tavara. Organizou un rexemento contra os franceses en Catalunya e na Guerra dos Taronhes (1800). Privado de Fernando VII, formou parte das xuntas da Terceira Rexencia (1812) e da Xunta Provisional de 1823. No 1824 foi Presidente do Goberno e Ministro de Estado.

PERSOEIRO

Vicerrei de Nápoles (1532-1553). Fillo do segundo duque de Alba e de Isabel de Zúñiga. Marqués de Villafranca del Bierzo polo seu matrimonio con María Pimentel-Osorio e paxe de Fernando II de Aragón. No 1512 participou na conquista de Navarra e posteriormente nas campañas de Flandres, Alemaña e Italia. En Nápoles implantou a Inquisición e realizou melloras urbanísticas, reduciu o poder da nobreza e combateu o bandoleirismo. No 1540 decretou a expulsión dos xudeus do Reino de Nápoles.