"An" (Contén)

1. Persoa que porta nas manifestacións a bandeira da institución á que pertence.

2. Soldado que porta a bandeira nunha batalla.

3. Portador dunha bandeira.

1. Acción e efecto de abandeirar.

2. Formalidade mediante a cal un estado concede o dereito a arborar a súa bandeira nun buque de procedencia estranxeira sempre que sexa inscrito ou alistado no rexistro daquel estado.

1. 1. Asignar e colocar unha bandeira a algo.

   2. Portar alguén a bandeira da colectividade que representa.

   3. Asumir unha persoa o protagonismo na defensa dunha idea ou dunha causa.

2. Rexistrar un buque baixo a bandeira dun estado.

1. de abandonar.

2. Falta de coidado que alguén ten de si mesmo ou das súas cousas.

3. Esquecido, que foi deixado e que non presenta interese para a persoa que executa a acción.

4. Que quedou deshabitado.

1. Deixar desamparado algo ou a alguén.

2. Deixar vacante un cargo.

3. Entregarse sen reserva ás inclinacións naturais, a unha paixón ou a un vicio.

4. Renunciar a algo .

5. Deixar en poder de alguén ou de algo.

6. Partir dun lugar.

7. Retirarse dun xogo ou dunha competición deportiva, en sinal de protesta ou por incapacidade física, antes de rematar por razóns non previstas e alleas ao regulamento.

8. Non preocuparse do aseo persoal.

1. Relativo ou pertencente ao abandonismo.

2. Partidario do abandonismo.

1. Acción e efecto de abandonar ou abandonarse.

2. Acción de renunciar á propiedade de bens ao desprenderse das posesións coa intención de perder o dominio, que se converte a partir dese momento en res nullius, propiedade que pode ser adquirida por calquera persoa que a atope e a tome en posesión. A diferenza da perda, o abandono é un acto voluntario.

3. Acción que en determinadas circunstancias pode exercer un asegurado ao solicitar o pagamento da suma asegurada a cambio de ceder á aseguradora a propiedade das cousas, nave ou mercadorías, que son obxecto do seguro.

4. Delito cometido por un funcionario ou por un militar ao abandonar voluntariamente e sen consentimento de superiores, ou sen comunicar a renuncia, o posto ou as funcións ás que foi destinado. Cando o abandono o realiza un soldado ou mariñeiro considérase deserción.

5. Abstención voluntaria por parte do interesado nun procedemento xudicial ou administrativo de actuar no tempo preestablecido para exercer unha acción ou recurso legal.

6. Renuncia a proseguir nunha competición. Permitido en deportes individuais, polo xeral, un participante abandona cando non pode proseguir por razóns físicas (lesión ou esgotamento). No boxeo maniféstase ben porque o boxeador alza o brazo, ben porque o seu adestrador tira a toalla ao ring cando considera que aquel se atopa en inferioridade de condicións fronte ao adversario. Nos deportes colectivos o abandono da competición oficial por parte dun equipo pode implicar fortes sancións, chegando ao descenso de categoría ou mesmo á prohibición de participar nas seguintes edicións.

7. 1. Acción de abandonar a tripulación unha embarcación polo feito de esgotárense as posibilidades de loitar contra unha avaría ou contra un accidente que pon en perigo a seguridade da nave.

   2. sinal de abandono

      Sinal feito con asubío, timbre ou toque de corneta para indicar á tripulación dunha embarcación a necesidade de abandonala e ocupar os lugares correspondentes nos botes salvavidas.

8. Delito que consiste no incumprimento voluntario dos deberes de asistencia derivados do matrimonio, da patria potestade ou da tutela, por mor dunha conduta ou ben cando coincide co abandono do domicilio conxugal. De igual xeito, abrangue o incumprimento dos dereitos de asistencia económica para a alimentación dos descendentes, ascendentes ou cónxuxe.

9. ...

1. Movemento de vaivén que despraza un corpo a un lado e a outro con respecto a un punto no que está suxeito.

2. Movemento brusco.

1. abalar.

2. Facer movementos involuntarios e repetidos.

1. abano.

2. Adorno de lenzo con dobras para poñer ao redor do pescozo.

3. Remate de popa que posúen os barcos de pesca.

ESPA¥A

Concello da rexión de Murcia, no límite coa Comunitat Valencina (6.130 h [1996]). Situado nunha área de influencia de fala autóctona, o nome vernáculo é Favanella.

1. 1. Instrumento que serve para producir correntes de aire co fin de refrescarse.

   2. Lámina rectangular de cartón, pegada por un dos lados a unha vara que fai de mango e que serve para dar aire.

   3. Instrumento de mango xeralmente feito de vergas ou material de palla que se emprega para avivar o lume.

   4. Lámina semicircular de tea ou papel, montada sobre outras láminas móbiles delgadas e planas de madeira, marfil ou nácara. Estas están unidas por un dos extremos mediante un mango que fai de eixe de xiro, e que permite despregalo ou pregalo en semicírculo. Os primeiros abanos de finais do XVI eran de papel de vitela e diversamente adornados de puntillas, pedrerías e mais de espellos. Nos ss XVIII e XIX adoitábase decoralos con pinturas, a miúdo de artistas coñecidos.

2. Caixa de fondo amplo e sen buracos con bordo baixo, empregada para aventar o trigo e outros cereais.

3. Golpe ou refacho de vento.

4. Gama ou serie de cousas diversas que comparten algunha característica común e entre as que hai que escoller.

5. cono de dexección.