"BUN" (Contén)

1. Acción de recoller os froitos do chan.

2. Costume de acudir ao lugar onde se celebrou unha festa ou unha feira para recoller as cousas que se perderon ou se deixaron esquecidas.

GALICIA

Escritor e profesor. É autor dos poemarios Paixom e morte dum condenado (1984), Poemas da luz e da loucura (1992) e O tempo demorado nos marmelos (2000). Como narrador publicou Epistolário em catro tempos (1985), As Weissleiver (1987), A fariña das horas (1998) e Ollos negros (2004). Como dramaturgo é autor de A noite das noites (1985, Premio de Teatro Breve da EDG, estreada en 1988), Maternidade (1992), Do goberno bipartito á autovía funeral (estreada en 1992), Amlet, voz e verbo (1999), Mumias no país de Luzetro (2000), Monólogo do fillo triste (2002), O vento da morte (2004) e O miradoiro (2005). Como ensaísta publicou edicións de O marinheiro de F. Pessoa (1985), do Entremés famoso sobre a pesca no río Miño (1989) e La primera luz (2000), e os libros Textos e contextos do teatro galego (1994), Rafael Dieste: a franqueza e o mistério (1995), A Coruña na historia (1999), Manuel Murguía (1999), Manuel Martínez Murguía (1999), Manuel Murguía e Arteixo (2000), Jenaro Marinhas del Valle,...

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de València, Comunitat Valenciana (5.727 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura de regadío, centrada nos cítricos, e nas actividades industriais derivadas da agricultura.

PERSOEIRO

Pintor e monxe xaponés. Deu un grande impulso á pintura paisaxística, atendendo sobre todo aos detalles, como paxaros ou flores. Foi unha figura clave do estilo Suiboku, baseado na monocromía do negro.

1. 1. Lugar elevado, en forma de palco ou galería, situado normalmente a unha certa altura das paredes perimetrais dunha sala, para falar ou dirixirse ao público.

   2. Lugar elevado en forma de palco ou galería desde onde o público asiste a un espectáculo ou celebración.

2. 1. Lugar do foro romano desde onde o tribuno se dirixía ao pobo.

   2. Cada un dos lugares situados a ambos os dous lados da escena do teatro romano, destinados ao emperador, ás vestais e ao seu séquito. OBS: Tamén se denomina tribunalia.

   3. Galería aberta construída sobre as naves laterais dunha igrexa coa mesma anchura ca estas.

   4. entá aberta ao interior dunha igrexa desde onde se poden seguir os oficios sen ser visto.

   5. Espazo cuberto e pechado con vidros construído sobre o enlousado dun balcón.

SEMANARIOS

Semanario publicado en Tui a partir do 19 de marzo de 1933. Cesou en 1936. Subtitulado “Semanario popular”, o seu director e propietario foi Guillermo Vicente de Santiago. De tendencia republicana, anticaciquista e anticlerical, apoiou o Estatuto de Autonomía.

1. Dignidade ou cargo de tribuno.

2. Época ou duración do goberno dun tribuno.

3. Asemblea establecida na Francia napoleónica na Constitución do ano VIII (1800-1807). De carácter deliberativo, dependía do Senado.