"Daniel" (Contén)

PERSOEIRO

Escultor alemán. Discípulo de Johann Gottfried von Schadow, viviu en Roma (1804-1811) e de volta a Berlín, ingresou na Academia de Belas Artes e o Instituto de Francia. Realizou Tumba de Luísa de Prusia e Federico Guillerme III (Charlottenburg), Estatua ecuestre de Federico II (Berlín) e Estatua de Alexandre I de Rusia (San Petersburgo).

PERSOEIRO

Pintor e escultor italiano. Coñecido como Daniele da Volterra, foi discípulo en Siena de Il Sodoma e Domenico Beccafumi, e despois recibiu a influencia de Michelangelo Buonarroti. Das súas obras destaca Deposizione (1541) e a decoración da sala rexia do Vaticano iniciada por Pierino del Vaga.

GALICIA

Escultor e ceramista. Coñecido como Caxigueiro, formouse no Seminario de Estudios Cerámicos de Sargadelos e estudou a cerámica popular de Portugal e do norte de Marrocos. As súas principais preocupacións plásticas xiraron arredor da experimentación sobre arxila refractaria e louza, elevárono a constituír en 1987 o grupo Remol con outros artistas. Mesturou o expresionismo conceptual e a expresión minimalista abstracta coa figuración seriada. Da súa produción destaca a obra Sen título (1980), a montaxe Terra, auga e lume de vela (1989) e a serie escultórica Europa: terapia puntual, de principios da década de 1990. As súas obras están presentes en diversas coleccións galegas como o Museo de Arte Contemporánea Carlos Maside, Museo de Arte Contemporánea de Unión Fenosa ou a Deputación Provincial de Pontevedra. En 1990 recibiu o Primeiro Premio da Semana Nacional de Cerámica do Museo do Pobo Galego.

GALICIA

Debuxante, escritor e político. En 1895 marchou coa súa nai, Xoaquina Castelao Genme, a Arxentina para reunirse co seu pai, Mariano Rodríguez Dios, propietario dunha polbeira e dun almacén de comercio en Santa Rosa de Toay (La Pampa), onde naceron as súas irmás, Xosefina e Tareixa. En 1900 toda a familia, agás o pai que regresaría máis adiante, voltou a Galicia e instalouse en Rianxo. Entre 1901 e 1903 estudou por libre o bacharelato e preparou o seu ingreso na facultade de Medicina da Universidade de Santiago de Compostela. Durante a súa etapa universitaria participou en actuacións teatrais e en parladoiros, ao tempo que traballaba como practicante no Hospital Provincial e despois como alumno interno no Hospital Clínico. Realizou as súas primeiras pinturas e debuxos enmarcados no costumismo idealizante da Xeración do 98. Nos seus cadros de cegos empregou as tintas planas dun xeito modernista. En 1909 obtivo a licenciatura e marchou a Madrid para cursar o doutoramento. Colaborador da revista...

PERSOEIRO

Inventor e físico alemán. Estableceuse en París en 1840 e dedicouse á fabricación de instrumentos físicos de precisión. En 1851 ideou o dispositivo para producir correntes inducidas de alta tensión coñecido como bobina de indución ou bobina de Ruhmkoff.

PERSOEIRO

Veterinario estadounidense. Realizou notables descubrimentos sobre os virus e a inmunidade, e descubriu os bacilos causantes de varias enfermidades do gando, coñecidas como salmonelose.

PERSOEIRO

Teólogo e filósofo. Está considerado o teólogo do romanticismo alemán, tanto pola súa obra Der Christliche Glaube nach den Grundsätzen der Evangelischen Kirche (A fe cristiá segundo os principios da Igrexa Evanxélica, 1821-1822) como pola súa interpretación do feito relixioso en Über die Religion (Sobre a relixión, 1799) ou Monologen (Monólogos, 1800). Destacan tamén Dialektik (Dialéctica, 1903) e Hermeneutik (Hermenéutica, 1959).

PERSOEIRO

Compositor. Intérprete e profesor en París, compuxo a ópera Romeu e Xulieta (1790), concertos para piano e sonatas para violín.

PERSOEIRO

Escritora alemán. De nome Marie Catherine Sophie de Flavigny, condesa de Agoult, escribiu novelas e escritos políticos de signo republicano como Lettres républicaines (1848) e Esquisses morales e politiques (1849).

PERSOEIRO

Astrofísico sueco. Foi profesor nas universidades de Chicago e de Copenhaguen. Desenvolveu a teoría das nubes luminosas interestelares, denominadas esferas de Strömgren, que están formadas por hidróxeno ionizado por estrelas a altas temperaturas, e estudou a clasificación espectral.

GALICIA

Escritor. Licenciado en Xornalismo, publicou o seu primeiro libro de relatos La rebusca y otras desgracias en 1958, e en 1959 obtivo o Premio Nacional de Literatura por Los conspiradores. Destacan as novelas La criba (1961), La noche más caliente (1965) ou Solo de moto (1867), que Bardem levou ao cine no filme El Puente, do que Sueiro foi coautor do guión. En 1969 publicou Corte de Corteza (Premio Alfaguara). Da súa obra ensaística, destacan El arte de matar (1968); Los verdugos españoles. Historia y actualidad del garrote vil (1971); El Valle de los Caídos. Los secretos de la cripta franquista (1977); La Flota es roja: papel clave del radiotelegrafista Benjamín Balboa en julio de 1936 (1983); e Rescoldos de la España negra (1983). En colaboración con Roberto Llamas publicou Crónica de los montes de Toledo: andanzas de dos furtivos (1982), e con Díaz Nosty, Historia del...

PERSOEIRO

Físico chinés. En 1998 recibiu, xunto con R. B. Laughlin e H. L. Störmer, o Premio Nobel de Física, polo descubrimento dunha nova forma de fluído cuántico coas excitacións cargadas fraccionalmente.

PERSOEIRO

Debuxante. Coñecido como Daniel Vierge, foi discípulo de Madrazo e Haes en Madrid, e protexido de Charles Yriarte en París (1869). Traballou no xornal Le Monde Ilustré (1870-1872) e en 1871 foi o cronista gráfico da revolta da Comuna de París. Realizou debuxos para libros de Victor Hugo, os irmáns Goncourt ou José María de Heredia.

GALICIA

Político e xurista. Letrado da Xunta de Galicia e do Gabinete de Estudios, Desenvolvemento Lexislativo e Dereito Comunitario da Asesoría Xurídica Xeral da Xunta de Galicia (1985-1993), foi comisionado-director en Galicia do V Centenario do Descubrimento de América e comisario de Galicia na EXPO de Sevilla (1992). Foi membro do Parlamento Europeo desde 1994 polo PP e das comisións de Política Rexional, Orzamentos, Pesca e da Delegación para as relacións con Canadá. Escribiu La contratación pública de obras y suministros en el Derecho Comunitario (1988) e La incidencia del Derecho Comunitario en la España de las Autonomías (1990). En 1993 recibiu a Encomienda de la Orden del Mérito Civil.

PERSOEIRO

Pintor. Residiu en Madrid e en París, onde coñeceu os compoñentes da escola de París e colaborou con A. Bourdelle na decoración do Théatre des Champs Élysées (1912). En 1919 estableceuse en Madrid, onde pintou influído por P. Cézanne e o cubismo.

GALICIA

Arquitecto. Formouse na Escuela Superior de Arquitectura de Madrid (1896). En 1899 gañou o concurso do balneario da Toxa, hoxe desaparecido, cuxa construción se realizou en 1905. En 1907 iniciou a construción do Centro Galego da Habana. Foi arquitecto municipal e do bispado de Ourense. Realizou unha obra de características modernistas e eclécticas, da que destacan, entre outros, o desaparecido edificio do Garaxe Hispanoamericano no Paseo; a vivenda de M. Feijoo en Ceano Rivas; o palco da música da Alameda, o quiosco da Sociedad Recreativa La Peña, o Asilo Santamarina-Temes do Santo Anxo, a Caixa de Aforros Provincial e a delegación de Defensa.