"Eos" (Contén)

Solo antigo, que se desenvolveu durante un momento calquera da historia xeolóxica e que se conservou ata hoxe, ben como solo relito ou non enterrado, ou ben como solo fósil baixo sedimentos e series estratigráficas. Poden ser subaéreos ou subacuáticos. Os paleosolos estudados pola paleopedoloxía sinalan un momento histórico de instalación da vida, especialmente a vexetal, baixo condicións paleoclimáticas e paleoambientais, que poden ser deducidas do seu estudo.

Exame da cavidade peritoneal, insuflada con gas ou aire, mediante un endoscopio introducido a través dunha pequena incisión feita na parede abdominal.

Empresa estatal venezolana, creada en 1960 para intervir na explotación petrolífera, que pertence a multinacionais estranxeiras.

Empresa petroleira estatal mexicana, creada en 1938 ao ser nacionalizada a produción nacional polo goberno de Lázaro Cárdenas.

Sistema orográfico da Península Ibérica que se estende desde a costa cantábrica ata a mediterránea, no límite con Francia. Este sistema montañoso está enmarcado polas depresións do Ebro ao S, e de Aquitania ao N. A súa lonxitude é duns 425 km e a súa anchura en xeral non pasa de 100 km. As grandes unidades estruturais dos Pireneos poden agruparse en tres conxuntos: o baseamento está constituído por terreos do Precámbrico e do Paleozoico, ata o Carbonífero superior; a cobertoira está constituída por zonas mesozoicas e terciarias afectadas polas estruturas de dobramento do ciclo alpino; e os terreos postoroxénicos que comprenden o Neoxeno e o Cuaternario. A partir da distribución cartográfica dos materiais divídense en tres zonas de N a S: a zona N prepirenaica, a zona axial e a zona S prepirenaica. Os Pireneos axiais son unha estrutura creada no Terciario e caracterízanse polos mantos de corremento, pola erosión fluvial, pola tectónica distensiva posterior e, finalmente, polas glaciacións...

Acordo de paz asinado na Illa dos Faisáns, na desembocadura do río Bidasoa, o 7 de novembro de 1659, entre os representantes de Filipe IV -Luis Méndez de Haro e Pedro Coloma-, e os de Luís XIV de Francia -Mazzarino e Hugues de Lionne-, que puxo fin á contenda iniciada entre eles en 1635, durante a Guerra dos Trinta Anos. Como antecedente tivo lugar a Conferencia de Madrid (1656), infrutuosa, onde Francia manifestou que non renunciaría ao Rosellón se non era a cambio de Navarra. En 1658 retomáronse as conversas e, co Pacto de París como base, iniciouse o acordo definitivo o 13 de agosto de 1659. O tratado estipulaba a cesión de Filipe IV a Francia de diversas poboacións de Flandres, Artois (agás Aire e Saint Omer), Hainaut e, ao S, a cesión do Condado do Rosellón e da metade do Condado de Sardeña. Así mesmo, acordouse o matrimonio de Luís XIV con María Tareixa de Austria, filla de Filipe IV.

Aumento da cifra de leucocitos polinucleares.

Serras máis próximas aos Pireneos axiais. Hai un Prepireneo setentrional dentro da conca do Garonne, e un Prepireneo meridional, na do Ebro. A zona de fricción entre ambas as dúas unidades tectónicas está ben desenvolvida entre o Pireneo axial central, onde predominan o granito e as lousas, e o Prepireneo meridional, con formacións calcarias.

albumosa.

crebaxeos.

Procedemento de radioscopia que utiliza dous tubos de raios X para obter dúas imaxes que dean unha sensación de relevo.

Edificio moi alto e con moitos andares.

Que ten receo.

Aparato que se emprega para pór de manifesto unha corrente eléctrica e observala.

Relativo ou pertencente ao reóstato.

Aparato ou dispositivo que consiste nunha resistencia variable que se pode axustar ou regular á vontade. Xeralmente consiste nun condutor en forma de circuíto e un cursor desprazable que permite intercalar máis ou menos espiras. Hai tamén reóstatos líquidos, nos que os eléctrodos poden ser introducidos máis ou menos no electrólito.