"Erdi" (Contén)

PERSOEIRO

Rei de Macedonia. Apoderouse de Macedonia cara ao 729 a C e fundou a dinastía dos arxéadas.

PERSOEIRO

Rei de Macedonia (450?-419 a C), fillo de Alexandre Filheleno. Ao morrer o seu pai, apoderouse de todo o reino loitando contra os seus irmáns. Deixou ao seu fillo Arquelao un reino solidamente constituído.

PERSOEIRO

Rei de Macedonia (365-359 a C), fillo de Amintes III. Acadou o trono despois do asasinato de seu irmán Alexandre II. Buscou a axuda dos atenienses, pero estes foron derrotados en Mantinea (362 a C) e retomou a súa política contra Atenas.

1. Feito de perderse unha persoa debido a unha paixón, delito, vicio ou outra causa.

2. Dano ou prexuízo moi grave.

3. Causa ou motivo que provoca un grave dano.

4. Aquilo ao que unha persoa non se pode resistir.

5. Condenación eterna.

1. de perder ou perderse.

2. Que está moi lonxe ou arredado do camiño principal.

3. De todo, completamente. OBS: Posposto a un adxectivo intensifica o significado deste.

4. Que ou quen vive de forma caótica e indecente.

5. Número de exemplares que se imprimen de máis para suplir os defectuosos.

1. perdigoto.

2. Cada un dos grans, xeralmente de chumbo, que constitúen a munición dos cartuchos empregados na caza menor. Adoitan ser esféricos e dun diámetro de entre 1,2 e 6 mm, pero tamén poden ser cúbicos ou aplanados, semellantes a unha lentella.

1. Descarga dunha arma cargada con perdigóns.

2. Ferida causada por tiros de perdigóns.

1. Cría da perdiz.

2. Perdiz macho.

1. Aplícase ao can que serve, especialmente, para cazar perdices.

2. Raza de cans de caza, cunha alzada de arredor de 60 cm, o peito amplo e a cabeza robusta, coas orellas grandes e pegadas á cara. Está capacitado como can de mostra e cobrador (tanto en terra como en auga). Pode ser de diversas cores, aínda que adoita presentarse branco con pintas arrubiadas.

1. 1. Nome que reciben diversas especies de aves dos xéneros Alectoris, Lagopus e Perdix, da familia dos fasiánidos, que presentan as ás e a cola curtas e viven no chan.

   2. perdiz charrela [Perdix perdix, Fam dos fasiánidos]

      Ave galiforme, de ata 30 cm de lonxitude, que ten a plumaxe gris, coas partes inferiores máis claras, a cabeza rubia e unha mancha de cor castaña escura en forma de ferradura no peito dos machos. Aliméntase fundamentalmente de insectos e bagas. Habita en monte baixo e terras de cultivo de zonas de montaña. Localízase nas montañas do N da Península Ibérica e en toda Europa, agás no S de Francia. En Galicia é moi pouco común, e atópase nas serras orientais en altitudes superiores aos 1.200 m.

   3. perdiz nival [cast: perdiz nival; ingl: ptarmigan] [Lagopus mutus, Fam dos fasiánidos]

      Ave galiforme, de arredor de 35 cm, cunha plumaxe invernal totalmente branca menos a cola, que é negra. A plumaxe estival é rubia pola parte superior do corpo, co peito e as patas cubertas por plumas brancas. Habita en zonas alpinas, e aliméntase de plantas ericáceas e arandos.

   4. perdiz rubia [cast: perdiz común, perdiz roja] [Alectoris rufa, Fam dos fasiánidos]

      Ave galiforme que ten unha lonxitude aproximada de entre 33 e 38 cm, cunha cola que pode chegar a medir uns 12 cm aproximadamente. Posúe unha plumaxe conspicua coas partes superiores de cor parda algo vermella e os flancos de cor gris clara con listas castañas; ten unha banda negra que vai desde o pico ata o ollo, que se prolonga por debaixo da gorxa; presenta a parte inferior do pescozo e o peito de cor gris; e ten o peteiro, o anel orbital e as patas vermellas. É unha ave gregaria e sedentaria. Aliméntase principalmente de grans e brotes, ademais de pequenos insectos. O macho é o encargado de facer o niño no chan con vexetación densa, onde a femia pon uns 15 ovos, que incubarán ou ben a femia ou ben ambos, arredor de 24 días. Habita principalmente en lugares pedregosos con monte baixo e campos de cultivo. Localízase na Península Ibérica, ao S de Francia, ao NO de Italia e ao S de Gran Bretaña, así como en puntos de Suíza. Existen dúas subespecies: A. r. hispanica, que cría no...

2. Ave ciconiforme, de ata 25 cm de lonxitude, que presenta a plumaxe superior pardenta, a inferior ocre e o ventre branco. Ten a gorxa amarela cunha raia negra que a limita e a cola moi bifurcada, negra coa base branca. Aliméntase fundamentalmente de insectos que captura en voo. Ave gregaria, habita en esteiros, marismas e gándaras. Atópase en Asia central e occidental, ao SL de Europa, e hiberna en África. En Galicia é moi pouco frecuente.

PERSOEIRO

Xograr, probablemente galego. Integrado no Cancioneiro de Xograres Galegos, estivo activo entre finais do s XIII e inicios do s XIV. Consérvanse cinco cantigas de amigo, en que introduce o tema da saña ou carraxe, en textos con algúns trazos realistas e cunha variación do esquema métrico en todas as composicións. Tres delas, “Assanhou-s’o meu amigo”, “Jurava-mi o meu amigo” e “Sanhudo m’ é meu amigu’ e non sei” localízanse no santuario de Santa Marta, posiblemente Santa Marta de Verdía, en Santiago de Compostela.

PERSOEIRO

Bioquímico. Investigador e profesor en Cambridge desde 1940, fundou en 1947, xunto a J. C. Kendrew, e presidiu o Medical Research Council Unit for Molecular Biology da Cambridge University. Estudou a estrutura cristalográfica do xeo e da neve. Recibiu o Premio Nobel de Química (1962), xunto con J. C. Kendrew, polo descubrimento da estrutura tridimensional da hemoglobina e da mioglobina, grazas ao perfeccionamento da técnica de difracción dos raios X.

PERSOEIRO

Físico belga. Ideou un método estroboscópico para o estudo dos movementos vibratorios e inventou o fenaquistoscopio (1832). Estudou os fenómenos capilares das láminas delgadas e diversos fenómenos ópticos.

PERSOEIRO

Enxeñeiro. Traballou en diversas empresas para as que ideou vehículos como o eléctrico Lohner-Porsche, o automóbil de competición Auto Union, trolebuses e sistemas de transportes mixtos de gasolina e eléctricos, e diversos modelos Mercedes para Daimler e modelos de guerra para Škoda. En 1931 creou a súa propia empresa, Porsche, e en 1934 gañou o concurso para desenvolver o coche para a xente ou Volskswagen, que presentou en 1939 e que foi coñecido como o Escaravello. En 1938 converteuse nun dos directores de Volkswagen GmbH. Durante a Segunda Guerra Mundial proxectou vehículos de guerra e transporte, e á finalización da mesma foi arrestado polas forzas de ocupación francesas e asumiu a dirección da empresa o seu fillo. En 1948 lanzou o primeiro modelo Porsche, o 356.

PERSOEIRO

Empresario automobilístico, fillo de Ferdinand Porsche. Coñecido como Ferry Porsche, dirixiu a empresa familiar ao rematar a Segunda Guerra Mundial e trasladou a fábrica a Gmünd. En 1963 comercializou o modelo Porsche 911, deseñado xunto co seu fillo Ferdinand Alexander Porsche, e que fixo nacer o mito dos automóbiles desta marca.