"Estevo" (Contén)

Antigo mosteiro situado na illa do Faro ou do Norte, no arquipélago das Illas Cíes. A súa orixe remóntase á doazón da illa que Afonso VII fixo ao mosteiro de San Salvador de Celanova (1152), que á súa vez deixou o privilexio do couto sobre ela ao mosteiro de San Salvador de Coruxo. Tras a reforma beneditina, San Salvador de Celanova cedeuno (1378) ao bispado de Tui, e despois adheriuse á regra franciscana. Debeu sufrir os ataques dos piratas ingleses na metade do s XVI, feito que propiciou a súa decadencia e ruína. O edificio conventual conservado, de planta rectangular e con dúas alturas, debeuse erixir durante a segunda metade do s XVIII e posteriormente recuperouse para converterse no Centro de Interpretación dentro do Parque Natural das Illas Cíes. En 1992 atopáronse no seu contorno restos dunha necrópole medieval.

Antigo mosteiro situado en Seiró (Vilar de Barrio).

Antigo mosteiro situado en Ourille (Verea). En 922 Aldreto e a súa filla Hodrozia, e Placencio e a súa dona Adosinda, cederon a igrexa de San Vicente de Levita para que se construíuse un mosteiro. En 927 Adosinda cedeu a metade do mosteiro ao de San Pedro de Sorga.

Santo Estevo de Culleredo.

Documento notarial, datado en 1259, que probablemente teña a súa orixe en Ribadavia. É un dos primeiros textos non literarios escritos en romance galego dentro das fronteiras actuais de Galicia. É posible que se trate dun rascuño anterior a unha versión definitiva (en latín ou xa en romance) ou, quizais, un traslado parcial dun orixinal que talvez solicitou o mosteiro de Oseira. O documento evidencia a falta de fixación gráfica e a carencia dunha scripta consolidada.