"INE" (Contén)

Xornal aparecido en decembro de 1892 en Pontevedra. Xoán David Pérez Mandado foi o seu director, propietario e redactor. Desapareceu aos poucos números e nel facíase publicidade das rías galegas.

Estado de Myanmar (36.778 km2; 2.482.000 h [estim 1994]). A capital é Sittwe (ou Akyab).   Sometido á influencia india durante o s IX, no s XI foi incorporado á Birmania unificada baixo Anawratha. A partir do s XV converteuse en reino independente, pero en 1785 foi novamente anexionado a Birmania. Despois da primeira guerra anglo-birmana (1826) fusionouse coa Baixa Birmania Británica (1862).

Situadas no lugar de Ardines, preto de Ribadesella (Asturias), coñecidas cos nomes de El Ramu e Lloseta. Conteñen pinturas prehistóricas en varias salas, moitas delas descubertas no 1968. Nas bóvedas rochosas aparecen representacións de figuras animais (cabalos, renos) datadas no Solutrense e no Magdalenense, así como series de signos abstractos, acaso máis antigas (supostamente auriñacenses).

Liñaxe antiga procedente de Muros, dende onde se espallou a Vigo e Gondomar. Membros desta caste emparentaron con outras familias nobres, como a dos Troncoso. As súas armas levan, en campo de prata, dez panelas de sinople, postas en tres paos, con catro o do centro.

Relixioso franciscano nado en Arnoia (Ourense), e escritor e colaborador de El Eco Franciscano. Publicou, entre outras, obras de carácter eclesiástico, tales como: Compendiosa vida de San Benito de Palermo y Novena del milagroso Santo (1915 e 1925), La venerable Orden Tercera de Penitencia de nuestro seráfico Padre San Francisco, su naturaleza y acción (1923) e El Franciscanismo de la Segunda Orden. Recuerdo del séptimo centenario franciscano (1927).

Incapacidade de integrar e de executar de forma axeitada os diversos movementos que constitúen un acto. É signo de lesión cerebral.

Individuo dun pobo amerindio do grupo sioux que fala un dialecto do dakota. Tradicionalmente estaban establecidos ao oeste do Winnipeg e agora habitan nas reservas do estado de Montana e de Alberta.

ou Asnières Cidade do departamento do Alto Sena (Hautes-de-Seine), Francia (71.850 h [1990]). É un centro industrial da área suburbana de París.

Oficialmente constituída en 1894, sendo o seu principal promotor e organizador Alfredo Brañas. A de Cambados foi a asociación pioneira dentro do societarismo mariñeiro propiamente dito, e o seu regulamento foi a base de organizacións posteriores. Dun marcado carácter confesional, agrupaba no seu seo a pequenos armadores e mariñeiros (sociedade mixta). Xorde como resposta á desaparición forzosa dos Gremios do Mar (1864); reclamando e continuando a función benéfica e a ordenación dos recursos que os Gremios viñan realizando. A sociedade mariñeira de Cambados inaugurou un novo tipo de sociedade, adoptando funcións que anteriormente eran dos Gremios, tales como os servicios mutualistas, de cooperativa e de sociedade de crédito (para a compra de aparellos e demais útiles para a pesca).

Organización mariñeira de carácter parroquial fundada o 11 de marzo de 1900 en Cangas do Morrazo. Foi unha das primeiras asociacións dos traballadores do mar aparecidas no Morrazo. A súa fundación está relacionada co nacemento das primeiras sociedades de resistencia na pesca (1895-1910), caracterizadas por ser organizacións que englobaban mariñeiros e pequenos armadores, co obxectivo de paliar a situación de indefensión na que se atopaba o sector.

Organización de mariñeiros fundada en 1900 en Bueu. Nas súas directivas participaron destacados membros do republicanismo local. O seu regulamento, con data do 19 de xaneiro de 1900, estipulaba a organización de toda a clase traballadora do mar nunha asociación que defendese os seus intereses, tanto entre os seus asociados como na representación do sector diante das autoridades gobernativas. En 1904, esta asociación mariñeira interveu no conflito que enfrontou a mariñeiros, que reclamaban un aumento dos quiñóns que cobraban por ir á parte, e armadores locais. A organización de Bueu, apareceu nos primeiros momentos de estruturación mariñeira en sociedades de resistencia (1895-1910), nun momento de total indefensión do sector ante as autoridades gobernativas.