"LIFO" (Contén)

Que ten forma de pau.

Que é semellante a unha panícula.

gravado rupestre.

Revista semestral publicada en Santiago de Compostela a partir de novembro de 1991. Subtitulouse “Revista de la Asociación de Artes Gráficas e Impresión de Galicia”. Editada pola Asociación de Empresarios de Artes Gráficas de Galicia, coa colaboración da Xunta de Galicia, estivo dirixida por Masito Beiro e distribuíuse entre o sector gráfico galego e portugués, especialmente en escolas de artes gráficas de Galicia.

Que ten forma de pelo.

Aplícase ao conxunto ou secuencia fonemática formada por dous ou máis elementos susceptibles de aparecer por separado noutro contexto, como acontece cos ditongos ou tritongos.

Relativo ou pertencente á polifonía.

Composto polimérico con estrutura de poliéter obtido a partir de formaldehido de elevada pureza mediante polimerización iniciada por ácidos ou bases de Lewis nun disolvente inerte. Émprégase no moldeamento por inxección de compoñentes mecánicos.

Nome de diversos oxoanións do fósforo que existen como sales e que corresponden a ácidos polifosfóricos raramente illables. Obtéñense por calcinación de diversos hidroxenofosfatos e dihidroxenofosfatos. Algúns polifosfatos utilízanse na industria alimentaria como aditivos texturizadores, estabilizadores e emulsionantes.

Nome que reciben as mesturas complexas de ácidos fosfóricos de fórmula xeral Hn+2PnO3n+1, nunha composición en que interveñen desde o ácido pirofosfórico (n = 2) ata o metafosfórico (valores de n grandes). Ten un carácter extremadamente ácido e a temperatura ambiente é un líquido moi viscoso ou un vidro, dependendo do valor medio de n. Emprégase como deshidratante e como axente catalítico e secuestrante.

Que é semellante ao quilo.

Suco lonxitudinal do estomodeo dos pólipos dos antozoos, que está constituído por células ciliadas que moven a auga que penetra na cavidade gastrovascular.

Agrupación musical creada en Pontevedra en 1925. Fundada, entre outros, por Antón Losada Diéguez, Afonso R. Castelao, Antonio Iglesias Vilarelle ou Vicente Barreiro, para impulsar as actividades musicais na cidade. Losada Diéguez foi o seu primeiro presidente, cargo que tamén ocupou Castelao quen, ademais, foi o encargado de realizar diversas escenografías para as actuacións da coral. O seu repertorio inclúe polifonía sacra e profana, así como temas populares.

Estación de gravados rupestres situada en Santa María de Tebra (Tomiño). Na vertente sur destaca, entre os diferentes motivos, unha gran figura composta por case 20 círculos concéntricos, sendo o de maior diámetro de máis de 2 m e o menor de 15 cm con coviña central. Pola técnica da gravación dos sucos e motivos asociados dátanse na Idade do Bronce (2000 a de C).

Elemento decorativo en forma de rectángulo saínte con tres canais que decora o friso de orde dórica desde a arquitrabe á cornixa. Construído primeiro con terracota, alternaba coa métopa e adoitaba estar pintado de cor turquesa escura ou negra.