"Oín" (Contén)

1. Feito de coincidir.

2. Circunstancia casual que fai que dous ou máis elementos coincidan.

1. Encontrarse dúas ou máis persoas ou cousas no mesmo lugar do espacio.

2. Ter lugar unha cousa ao mesmo tempo ca outra.

3. Levar ao mesmo resultado dúas ou máis cousas.

4. Estar dúas ou máis persoas de acordo en algo.

5. Axustarse un elemento a outro.

6. Cadrar algo por casualidade. Ex: Coincide que hoxe non teño cartos.

PERSOEIRO

Político, matemático, filósofo e pedagogo francés, marqués de Condorcet. Xunto co seu mestre D’Alambert e con Voltaire, relacionouse con Turgot, quen lle facilitou o cargo de inspector xeral da moeda (1774-1776). Como economista, foi partidario do imposto progresivo. A súa hipótese sobre as decisións colectivas, coñecida como efecto Condorcet, e sobre a súa inconsistencia, aplicada ás votacións, recolleuna a moderna politicoloxía. En 1791 foi nomeado deputado pola asemblea lexislativa de París e asumiu a súa presidencia en 1792. Ese mesmo ano presentou o informe sobre Organisation générale de l’instrution publique (Organización xeral da instrución pública), que se converteu en horizonte da política educativa republicana e que acadou unha considerable resonancia en España, tanto no momento da aprobación da Constitución de 1812 como nas medidas subseguintes ditadas en 1813. Propugnou o control da natalidade, a elevación cultural da muller e a coeducación. Defendía que a...

PERSOEIRO

Matemático, economista e filósofo francés. Profesor de matemáticas nas universidades de Lyon e Grenoble, e inspector xeral e reitor da Académie de Dijon, está considerado como o iniciador do tratamento matemático da economía. A súa obra máis destacada é Recherches sur les principes mathématiques de la théorie des richesses (Anotacións sobre os principios matemáticos da teoría das riquezas, 1838), na que trata os problemas do cambio e das relacións entre a demanda e o prezo. Trasladou o seu interese polo cálculo de probabilidades á filosofía, campo no que destacou con Materialisme, vitalisme, rationalisme (Materialismo, vitalismo, racionalismo, 1875).

PERSOEIRO

Escultor francés. Superou o clasicismo estático de François Girardon, ao introducir o movemento nas súas obras. No palacio de Versailles realizou un gran número de estatuas para o xardín e traballou na súa decoración interior: relevo de Luís XIV no Salon de la Guerre. Cultivou o xénero mitolóxico (Diana), o retrato (Luís XIV) e realizou monumentos funerarios entre os que destacan o de Mazzarino e o de Colbert. Foi retratista oficial da familia real e director da Académie Royale.

PERSOEIRO

Escritor francés. Colaborador nos xornais France-Soir e Le Figaro, publicou, entre outras obras, John l’enfer (Premio Goncourt, 1977) e Abraham de Brooklyn (1971).

PERSOEIRO

Matemático francés. Publicou unhas táboas de mortalidade e probabilidade de vida en Francia, recollidas na obra Essai sur les probabilités de la durée de la vie humaine (Ensaio sobre as probabilidades da duración da vida humana, 1746), que serviron para establecer as pensións vitalicias.

PERSOEIRO

Política. Destacou polo seu labor en favor das mulleres. Compartiu as ideas de Saint-Simon, uniuse á escola de Fourier, foi membro da Liga dos Comunistas de Marx e Engels, e participou na Revolución de 1848. Fundou os xornais La Politique des Femmes e L’Opinion des Femmes e, xunto a Pauline Roland, o Club d’Emancipation des Femmes. Publicou Almanach des femmes (Almanaque das mulleres, 1851-1854).

CAPITAIS

Capital do estado de Iowa, EE UU, drenado polo río homónimo, no centro do Corn Belt (193.422 h [1996]). É un núcleo industrial especializado na produción aeronáutica, maquinaria e química. A maior parte das actividades económicas concéntranse na marxe dereita do río Des Moines, que divide a cidade en dous.

FILOSOFOS

Filósofo e político. Foi membro dos Estados Xerais en 1789. Elaborou a doutrina da Ideoloxía, que procuraba a análise das ideas co fin de descubrir as sensacións nas que se baseaban. Escribiu Les éléments d´idéologie (Os elementos da ideoloxía, 1801-1819), que comprendía: Idéologie (Ideoloxía, 1801), Grammaire générale (Gramática xeral, 1803), Logique (Lóxica, 1805), Traité sur la volonté (Tratado sobre a vontade, 1815) e Commentaire sur l’esprit des lois (Comentario sobre o espírito das leis, 1819).

PERSOEIRO

Naturalista e historiador da arte. Escribiu, entre outras obras, La théorie et la pratique du jardinage (A teoría e a práctica da xardinería, 1709) e Abrégé de la vie des plus fameux peintres (Resumo da vida dos máis famosos pintores, 1745-1752). O seu fillo Antoine-Nicholas Dezallier D’Argenville (?-1796) escribiu, entre outras obras, Voyage pittoresque de Paris (Viaxe pintoresca por París, 1757) e Vies des fameux architectes, depuis la Renaissence des arts, avec la description de leurs ouvrages (Vida de famosos arquitectos, despois do renacemento das artes, coa descrición das súas obras, 1787).

PERSOEIRO

Pianista, cantante e compositor de jazz norteamericano. Coñecido como Fats Domino, nos anos corenta ingresou na formación de Dave Bartholomew e foi a ponte de unión entre o rhythm and blues e o rock. Da súa discografía destacan The Fats Man (1949), Blueberry Hill (1956) e Lady Madonna (1968).

PERSOEIRO

Escultor francés. Trasladouse a España, onde foi escultor de Filipe V. Traballou nos xardíns do Palacio Real de La Granja de San Ildefonso e no Palacio Real de Madrid. Entre as súas obras destacan as estatuas de Apolo e Dafne en La Granja. Dirixiu a xunta que creou a Real Academia de Bellas Artes de San Fernando. O seu irmán Hubert Dumandré (Trency 1701 - Madrid 1781), traballou en La Granja, onde realizou os sepulcros de Filipe V e Isabel de Farnesio. Pertenceu á Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.

PERSOEIRO

Escultor francés. Activo en Murcia (1719-1730), traballou como tallista e influíu en Francisco Salzillo. Cómpre destacar a súa obra San Juan Bautista (1718?) e as inmaculadas feitas en barro cocido.