"OCU" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 150.
-
-
Maneira ou forma falar ou de expresarse.
-
Combinación fixa de dúas ou máis palabras, unidas a miúdo por unha sintaxe particular, con sentido unitario e familiar a unha comunidade lingüística. Algúns autores, como J. Casares, dividen as locucións en significativas e conexivas. As primeiras están dotadas de significación e poden subdividirse en substantivas, que equivalen a un nome, como cabalo de mar ou arco da vella; adxectivas, que equivalen a un adxectivo, como ser un croio; verbais, como poñerse levado do demo; e adverbiais, que equivalen a un adverbio, como a deshora. As conexivas, ou relacionantes, serven como nexo gramatical e poden ser conxuntivas, como posto que ou a pesar de, e prepositivas, como con respecto a ou en fronte de.
-
-
-
Relativo ou pertencente ao lóculo.
-
Que contén lóculos.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Aplícase ao tipo de dehiscencia en que o froito se abre ao longo dos nervios mediais dos carpelos.
-
-
Cada unha das cavidades de que costa un órgano, especialmente un ovario, un froito ou un esporanxio.
-
Fornela escavada no muro como sepultura.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Motivo literario propio da literatura bucólica e da poesía amorosa en xeral, que constitúe desde a literatura clásica ata o s XVI o tema central de todas as descricións da natureza. Alude a unha paraxe fermosa e sombría que ten como elementos esenciais árbores, prados e fontes ou regatos, ademais do acompañamento das aves cantoras, das flores e da brisa. Este tópico, que se remonta á poesía bucólica de Teócrito e Virxilio, foi retomado polos poetas cristiáns a partir de Draconcio e Avito, que tentaron transformar o locus amoenus pagán nun paraíso terrestre cristián. De xeito semellante, a épica filosófica de finais do s XII desenvolveuno baixo varias formas de paraíso e mesmo tentou transformalo nunha auténtica cosmoloxía. Na lírica trobadoresca acostuma integrarse no exordio, sobre todo ligado ao argumentum a tempore nos casos en que se presenta a chegada da primavera como estación que convida ao amor. Os trobadores provenzais non adoitan presentar unha descrición detallada...
-
VER O DETALLE DO TERMO
Posición ocupada por un xene no cromosoma.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de aves cantoras, da familia dos sílvidos, que presentan pequeno tamaño e peteiro fino. Os machos son iguais ás femias e aliméntanse de insectos. En Galicia pódense atopar as especies L. naevia (folosa pintada) e L. luscinoides (folosa unicolor).
-
VER O DETALLE DO TERMO
acrídido.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Profesional encargado de dar noticias, anunciar ou presentar programas de radio ou televisión.
-
-
Cuarto dalgúns establecementos ou institucións, como cárceres ou conventos, en que os internos poden recibir visitas.
-
Local equipado cos elementos necesarios para ofrecerlles aos usuarios servicios de comunicación telefónica.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Aplícase á curva representativa da distribución estatística normal.
-
-
-
Relativo ou pertencente a un só ollo.
-
Que emprega un só ollo.
-
-
-
Relativo ou pertencente ao monóculo.
-
Aplícase aos instrumentos ópticos que teñen un só ocular.
-
-
-
-
Que ten un só ollo.
-
Lente para colocar diante dun só ollo.
-
Vendaxe que se aplica a un só ollo.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Cultivo único ou predominante dunha planta nunha rexión ou terreos determinados.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Máquina automotora dun só eixe que se emprega para traballar a terra. Componse dun chasis que leva o motor, as rodas e as ferramentas, que poden ir arrastradas ou empurradas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que ten moitas cavidades.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Aplícase a algúns nervios sensitivos e motores que innervan un segmento da pel. No brazo é unha rama do plexo braquial (V e VI parellas craniais), as ramas colaterais do que inervan os músculos toracobraquial, bíceps e braquial anterior do brazo, e as ramas terminais (anterior e posterior) innervan a metade externa da pel do antebrazo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Organización de Consumidores e Usuarios.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Forma prefixada de orixe latina que se emprega na formación de palabras co significado de ‘ollo’.
-
-
-
Relativo ou pertencente ao ollo.
-
Que se percibe ou se realiza a través dos ollos.
-
Que estivo presente nos feitos dos que se trata.
-
-
Lente ou sistema de lentes dun instrumento óptico que está situado no lugar onde o observador aplica o ollo e que serve para aumentar a imaxe producida polo obxectivo. O ocular constituído por un sistema de lentes denomínase positivo ou negativo, dependendo de se o plano focal do sistema está situado, respectivamente, entre as lentes do sistema ou non. Os instrumentos que constan dun ocular son os anteollos astronómicos, o telescopio e o microscopio. O ocular máis simple é unha lupa ordinaria. Son moi coñecidos o ocular de Huygens e o ocular de Ramsden, formados por dúas lentes planoconvexas. Existen tamén oculares moi complexos, constituídos por moitas lentes.
-