"OCU" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 150.

    1. Maneira ou forma falar ou de expresarse.

    2. Combinación fixa de dúas ou máis palabras, unidas a miúdo por unha sintaxe particular, con sentido unitario e familiar a unha comunidade lingüística. Algúns autores, como J. Casares, dividen as locucións en significativas e conexivas. As primeiras están dotadas de significación e poden subdividirse en substantivas, que equivalen a un nome, como cabalo de mar ou arco da vella; adxectivas, que equivalen a un adxectivo, como ser un croio; verbais, como poñerse levado do demo; e adverbiais, que equivalen a un adverbio, como a deshora. As conexivas, ou relacionantes, serven como nexo gramatical e poden ser conxuntivas, como posto que ou a pesar de, e prepositivas, como con respecto a ou en fronte de.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao lóculo.

    2. Que contén lóculos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase ao tipo de dehiscencia en que o froito se abre ao longo dos nervios mediais dos carpelos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Cada unha das cavidades de que costa un órgano, especialmente un ovario, un froito ou un esporanxio.

    2. Fornela escavada no muro como sepultura.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Motivo literario propio da literatura bucólica e da poesía amorosa en xeral, que constitúe desde a literatura clásica ata o s XVI o tema central de todas as descricións da natureza. Alude a unha paraxe fermosa e sombría que ten como elementos esenciais árbores, prados e fontes ou regatos, ademais do acompañamento das aves cantoras, das flores e da brisa. Este tópico, que se remonta á poesía bucólica de Teócrito e Virxilio, foi retomado polos poetas cristiáns a partir de Draconcio e Avito, que tentaron transformar o locus amoenus pagán nun paraíso terrestre cristián. De xeito semellante, a épica filosófica de finais do s XII desenvolveuno baixo varias formas de paraíso e mesmo tentou transformalo nunha auténtica cosmoloxía. Na lírica trobadoresca acostuma integrarse no exordio, sobre todo ligado ao argumentum a tempore nos casos en que se presenta a chegada da primavera como estación que convida ao amor. Os trobadores provenzais non adoitan presentar unha descrición detallada...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Posición ocupada por un xene no cromosoma.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Xénero de aves cantoras, da familia dos sílvidos, que presentan pequeno tamaño e peteiro fino. Os machos son iguais ás femias e aliméntanse de insectos. En Galicia pódense atopar as especies L. naevia (folosa pintada) e L. luscinoides (folosa unicolor).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Profesional encargado de dar noticias, anunciar ou presentar programas de radio ou televisión.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Cuarto dalgúns establecementos ou institucións, como cárceres ou conventos, en que os internos poden recibir visitas.

    2. Local equipado cos elementos necesarios para ofrecerlles aos usuarios servicios de comunicación telefónica.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase á curva representativa da distribución estatística normal.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Relativo ou pertencente a un só ollo.

      2. Que emprega un só ollo.

      1. Relativo ou pertencente ao monóculo.

      2. Aplícase aos instrumentos ópticos que teñen un só ocular.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que ten un só ollo.

    2. Lente para colocar diante dun só ollo.

    3. Vendaxe que se aplica a un só ollo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cultivo único ou predominante dunha planta nunha rexión ou terreos determinados.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Máquina automotora dun só eixe que se emprega para traballar a terra. Componse dun chasis que leva o motor, as rodas e as ferramentas, que poden ir arrastradas ou empurradas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que ten moitas cavidades.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase a algúns nervios sensitivos e motores que innervan un segmento da pel. No brazo é unha rama do plexo braquial (V e VI parellas craniais), as ramas colaterais do que inervan os músculos toracobraquial, bíceps e braquial anterior do brazo, e as ramas terminais (anterior e posterior) innervan a metade externa da pel do antebrazo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Organización de Consumidores e Usuarios.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma prefixada de orixe latina que se emprega na formación de palabras co significado de ‘ollo’.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Relativo ou pertencente ao ollo.

      2. Que se percibe ou se realiza a través dos ollos.

      3. Que estivo presente nos feitos dos que se trata.

    1. Lente ou sistema de lentes dun instrumento óptico que está situado no lugar onde o observador aplica o ollo e que serve para aumentar a imaxe producida polo obxectivo. O ocular constituído por un sistema de lentes denomínase positivo ou negativo, dependendo de se o plano focal do sistema está situado, respectivamente, entre as lentes do sistema ou non. Os instrumentos que constan dun ocular son os anteollos astronómicos, o telescopio e o microscopio. O ocular máis simple é unha lupa ordinaria. Son moi coñecidos o ocular de Huygens e o ocular de Ramsden, formados por dúas lentes planoconvexas. Existen tamén oculares moi complexos, constituídos por moitas lentes.

    VER O DETALLE DO TERMO