"Tama" (Contén)

PERSOEIRO

Dramaturgo. O seu teatro é de carácter realista, cun sentido moralizante e didáctico, aínda que algunhas das súas primeiras obras teñen trazos románticos, como Ángela (1851), inspirada en Schiller. Cultivou tamén o teatro de tese e de costumes, como en La bola de nieve (1856) e Los hombres de bien (1870). A súa obra capital é Un drama nuevo (1867), ambientada na Inglaterra de Shakespeare.

PERSOEIRO

Político e poeta. Xefe do partido radical e membro do Parlamento, foi ministro de Asuntos Exteriores e, en 1935, presidente da República durante a Guerra do Chaco, aínda que non tomou posesión pola oposición do exército. De tendencia modernista, escribiu os poemarios La prometheida (1927) e Epigramas griegos (1945).

PERSOEIRO

Director teatral. Grande impulsor do drama e da zarzuela en España, creou unha compañía teatral en Granada que co tempo se converteu na Compañía Nacional Lope de Vega (1946). Tamén participou na fundación da compañía Amadeo Vives e foi director do Teatro Español de Madrid (1954-1962). En 1961 creou o Teatro de Bellas Artes e en 1970 foi director do Teatro Lírico Nacional de la Zarzuela. Dos seus traballos destacan Las brujas de Salem (1956), El tragaluz (1967) e Antología de la Zarzuela (1987, 1996-1997).

PERSOEIRO

Pintor e muralista mexicano. Pertenceu á xeración de Orozco, Ribera e Siqueiros. Alumno da Academia de Bellas Artes de México, da que foi profesor máis tarde, realizou grandes murais por encargo do goberno. Viviu en Nova York (1936-1948), onde fixo os frescos do Smith College de Northampton, ademais doutros en Ciudad de México, Puerto Rico e París. Formou parte da escola de París, onde residiu desde 1950, ensaiando unha simbiose entre o decorativismo francés e os motivos arcaizantes da arte precolombina.

GALICIA

Escritor e historiador. Colaborou con numerosas publicacións periódicas e escribiu poemas históricos, como a colección de poesías Enredadas (1902), o poema descritivo O castro de Cañás (1903), a lenda histórica Diego de Samboulo (1903), en prosa e verso; e o romance curto Boicentril. O druísmo e o celtismo gallegos. A epopeya irlandesa (1912); ademais de traballos históricos, como Apuntes para la historia comercial de La Coruña (1900), La revolución gallega de 1846 (1908), Batallón Literario de Santiago. Diario de campaña (1808 al 1812) (1908), Los mártires de Carral (1912) e La torre del homenaje del castillo de Villalba (1912). Foi membro numerario da Real Academia Galega.

DINASTIAS

Dinastía real castelá iniciada por Enrique, conde de Trastámara e fillo bastardo do Rei Afonso XI, ao converterse en rei en 1369. Ademais de Enrique II, pertenceron á casa de Trastámara Xoán I, Enrique III, Xoán II, Enrique IV, Isabel I e Xoana I. Reinou tamén na Coroa de Aragón (1412-1516) con Fernando I, Afonso V, Xoán II e Fernando II. En 1516 extinguiuse ao acceder ás coroas de Castela e Aragón a dinastía dos Habsburgo, con Carlos I.

PERSOEIRO

Pintor e gravador xaponés. Da súa obra, repartida en álbums, destacan as ilustracións de aves e insectos e sobre todo os motivos eróticos e os retratos de prostitutas. Autor de Donas vestíndose para unha celebración, foi o catalizador da tradición da escola Ukiyo-e.

PERSOEIRO

Pianista húngaro. Naturalizado suízo (1958), formouse en Budapest con Hernadi e Kodály, e especializouse en Chopin e Liszt.