"RAM" (Contén)

GALICIA

Pintor. Coñecido como Morquecho, amosou por primeira vez a súa obra en Pontevedra en 1972. Formou parte do grupo Nome e residiu en Nova York. As súas primeiras obras achegáronse ao fauvismo, ao impresionismo e á pintura de Goya. Interesado pola natureza, comezou a destacar como paisaxista. A mancha é solta e rápida pero as súas obras tamén amosan o dominio do debuxo. As cores son vivas e brillantes como o verde, o amarelo ou o prateado, das que se desprenden a luz e coas que lles deu ás obras certa sensación de acuosidade. Da súa produción destacan Recordos (1993) e Petouto (1993) e as paisaxes realizadas durante a súa estancia en Nova York. Realizou exposicións individuais en Galicia e España e participou en diversas convocatorias da Bienal de Pontevedra. Ten obra no Museo Municipal Quiñones de León de Vigo, na Colección Caixanova e noutras coleccións galegas e españolas.

PERSOEIRO

Político e eclesiástico. Foi retor da Universidad de Salamanca (1787), deputado por Extremadura ás Cortes Generales (1810) e presidente da comisión encargada da elaboración da constitución nas Cortes de Cádiz. Defensor da liberdade de imprenta e da abolición da Inquisición, foi encarcerado por orde de Fernando VII (1815). Tras a sublevación de José del Riego (1820), foi liberado e elixido deputado (1822), pero coa restauración do absolutismo tivo que exiliarse en Portugal (1823), onde tamén foi perseguido polas súas ideas liberais.

PERSOEIRO

Escritor. Influído pola obra de Pablo Neruda, Octavio Paz e Walt Whitman, e relacionado co movemento poético da revista Mito, o seu estilo caracterizouse polo uso dun discurso cheo de imaxes propias doutro mundo, moi suxestivas. Iniciou a súa produción coa escolma poética La balanza (1947), á que seguiron Los elementos del desastre (1953), en que aparece o seu célebre personaxe Maqroll el Gaviero. Posteriormente escribiu Los trabajos perdidos (1960) e Summa de Maqroll el Gaviero (1973), onde se recollen todos os seus poemas entre 1948 e 1970. É tamén autor de diversas obras en prosa, como Diario de Lecumberri (1960), Caravansary (1982), La nieve del almirante (1986, Premio Médicis) e Tríptico de mar y tierra (1993). Galardoado coa Gran Cruz de Alfonso X el Sabio, recibiu o Premio Nacional de Poesía de Colombia (1983), o Premio Príncipe de Asturias (1997), o Premio Neustadt (2001) e o Premio Cervantes (2001).

PERSOEIRO

Rei de Acad (2291-2255 a C), fillo de Maništusu (2306-2292 a C) e neto de Sargón I de Acad. Chegou ata o Mediterráneo e someteu Alepo e Líbano. Acadou a súa vitoria máis grande sobre os pobos do altiplano de Irán (os gutis e os lullubis). Ao final da dinastía os gutis invadiron Mesopotamia (2191 a C).

PERSOEIRO

Militar e político, duque de València. Destacou durante a Primeira Guerra Carlista. A dinámica das loitas políticas levouno cada vez máis a intervir a favor dos moderados. Durante 1843 foi capitán xeneral de València. Desde 1844 ata 1868, con intervalos, foi presidente do goberno, ministro de varias carteiras e un dos máximos inspiradores de toda a política de conciliación que os moderados propugnaban en relación cos carlistas e coa Igrexa, a cambio de facer máis lenta a desamortización. Evolucionou cara a posicións máis conservadoras e máis autoritarias, e ao acabar o Bienio Progresista foi novamente, con intervalos, presidente do goberno. En marzo de 1867, as súas actitudes personalistas e autoritarias precipitaron a revolución de setembro de 1868.

PERSOEIRO

Filólogo, escritor e tradutor. Doutor en Filoloxía Galega e profesor na facultade de Filoloxía e Tradución da Universidade de Vigo. As súas principais investigacións filolóxicas céntranse no estudo da onomástica e da toponimia. Colaborador do Instituto Geográfico Nacional para a revisión da toponimia na cartografía de Ourense e Pontevedra (1984) e asesor de toponimia na Enciclopedia Galega Universal (EGU), pertence á Comisión de Toponimia da Xunta de Galicia e á Asociación Galega de Onomástica. Ademais, foi codirector do proxecto Toponimia de Galicia e coordinador da área de dicionarios de Edicións Xerais de Galicia. Colaborou coas revistas Vagalume e Dorna, elaborou a edición crítica de Longa Noite de Pedra (1990), de Celso Emilio Ferreiro, e realizou traducións de obras de Jack London, A chamada da selva (1982); Georges Perec, Robert Graves ou Conan Doyle; a versión ao galego da obra deste último autor O can dos Baskerville (1988) valeulle a concesión do Premio Ramón Cabanillas de Tradución...

1. Relativo ou pertencente á neogramática.

2. Partidario ou seguidor da neogramática.

GALICIA

Filólogo e escritor. A súa versatilidade como investigador levouno a centrarse nunha pluralidade de autores literarios que combina con outros estudos de carácter lingüístico, como o Dicionario de verbos galegos (1993). No apartado literario, ademais das traducións de libros de Jack London, destacan a Guía de lectura de O soño sulagado (1992), Entrevistas a Álvaro Cunqueiro (1994), Papeis de literatura: dez anos de revisión crítica (2001) e as edicións de O sol na crista do galo (2003) e Derradeira escolma ferida (2003), de M. Lueiro Rey.

GALICIA

Empresario. Coñecido como Ramón Nieto, emigrou a Chile e, en 1914, abriu unha oficina de explotación e comercialización do sal, para logo chegar a ser dono dunha das máis grandes compañías salitreiras deste país, a Compañía Galicia. Fundou tamén o Banco Español e as compañías de seguros La Española e La Nueva España. De ideas racionalistas, de volta a Galicia marcouse como obxectivo mellorar a situación escolar galega, e para iso decidiu fundar as Escolas Nieto. A primeira delas abriu as súas portas en 1900 no barrio de Barreiro (Vigo).

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de san Martiño que dá nome ao concello de Nogueira de Ramuín, onde se atopa a capital municipal.