"To" (Contén)

1. Que está feito con rigor, seguindo un método.

2. Que procede seguindo unha orde ou un método.

1. 1. Calidade de metódico.

   2. Postura favorable ao emprego de métodos.

2. Doutrina e movemento relixioso que xurdiron no s XVIII, ao redor da predicación do sacerdote anglicano John Wesley. As súas reunións, celebradas entre 1729 e 1735 con outros estudantes da Oxford University, dos que destacan o seu irmán Charles Wesley e George Whitefield, constituíron as bases desta doutrina, contraposta á da predestinación de Xoán Calvino. O metodismo sostén que todo individuo pode lograr a salvación mediante a experiencia relixiosa persoal, que se consegue a través dunha vida escrupulosamente estrita. Aínda que sempre foron rexeitados pola Igrexa Anglicana, os metodistas insistían en non considerarse unha Igrexa diferente, senón a sociedade máis disciplinada do anglicanismo.

1. Relativo ou pertencente ao metodismo.

2. Partidario do metodismo.

1. 1. Forma de proceder para acadar un fin, razoando e seguindo unha orde.

   2. Conxunto ordenado de exercicios ou regras para ensinar ou aprender algo.

   3. Maneira particular de facer algo.

2. Maneira concreta de proceder, aplicar o pensamento ou levar a termo unha investigación coa finalidade de coñecer unha realidade, comprender o sentido ou o valor duns feitos determinados, interpretar correctamente os datos da experiencia ou resolver un problema ou cuestión. A formulación explícita das cuestións relativas ao método foi un fenómeno específico da época moderna. Foi decisivo o achegamento de R. Descartes no Discours de la méthode (...), obra que recollía dúas características do método aceptadas universalmente: a súa validez para ser usado por calquera e a finalidade de posibilitar o progreso do coñecemento. Xeralmente admítese que o ámbito concreto para investigar determina a estrutura do método que se debe seguir: así, cada disciplina ten uns métodos propios e singulares, aínda que houbo intentos de achar un método universal. Dos diversos métodos que existen destacan o analítico, axiomático ou formal, definitorio, dedutivo, linguístico ou semiótico, demostrativo, dialéctico,...

3. Conxunto de operacións que, na investigación científica, intentan acadar o maior grao de obxectividade, facendo máis díficil a interpretación errónea dos feitos.

1. Ciencia do método.

2. Estudo dos métodos de coñecemento, investigación e interpretación das ciencias. Segundo o obxecto que se considere podemos falar de diversas metodoloxías como a científica, a filosófica, a histórica e a pedagóxica.

3. Aplicación coherente dun método.

4. Parte da lóxica que ten por obxecto o estudo a posteriori dos métodos. I. Kant opuxo a metodoloxía ao conxunto da lóxica ao dividir, dunha banda, a estética e a lóxica transcendentais, e por outra, a metodoloxía transcendental.

PERSOEIRO

Astrónomo grego. Descubriu que dezanove anos solares do calendario grego equivalían a 235 lunacións, é dicir, que cada dezanove anos a Lúa voltaba a pasar polas mesmas fases os mesmos días. Este ciclo, posteriormente denominado ciclo de Metón ou ciclo metónico, deuse a coñecer en 433 a C, e non foi empregado para a confección do calendario ata 330 a C.