"An" (Contén)

Asociación fundada no 1934 nos EE UU (Alcoholics Anonymous) co obxectivo de combater o alcoholismo e acadar a curación e rehabilitación dos alcohólicos. O seu método insiste na recuperación da persoa baseándose na axuda mutua a través das terapias de grupo, nas que os enfermos explican as súas experiencias e pasan a integrar un novo círculo social. Este círculo axúdaos a recoñecerse e afastarse das condutas que os levaron a caer na enfermidade.

Tendencia irresistible ao consumo de bebidas alcólicas que se presenta dende os primeiros contactos co alcol e que xera unha dependencia psíquica que favorece as intoxicacións agudas frecuentes e o desenvolvemento dos trastornos orgánicos derivados dunha intoxicación alcohólica.

Persoa afectada de alcoholomanía.

Libro sagrado dos musulmáns que inclúe a predicación de Mahoma. O nome árabe qur’an provén da raíz siria qryn, que significa lectura en voz alta. Tamén se chama furqan (discriminación entre o ben e o mal), dikr (amoestación), huda (guía), etc. O texto árabe actual do Alcorán é o resultado dunha longa elaboración. O dutus consonántico do texto determinouse na época de Utman (644-655); a súa vocalización, non obstante, é posterior. Consta de 114 suras ou capítulos, ordenadas segundo a súa extensión, agás a primeira (fatiha, que abre o libro). Cada sura contén un número de versículos (ayat) que oscila entre 3 e 286. Tamén hai outras divisións de carácter litúrxico, melódico, etc. Todas as suras, agás a novena, comezan coa frase chamada Basmala: “No nome de Deus, o Clemente, o Misericordioso”. A pesar da cuestión insoluble sobre a procedencia real de cada sura, as que están inspiradas na Meca adoitan ser máis concisas...

Relativo ou pertencente ao Alcorán.

Doutor ou expositor do Alcorán.

Terras altas da Siberia central, na República Autónoma de Iacutia, ao N dos montes Stanovoi, cunha altitude máxima de 2.100 m. Constituído principalmente por gneises e granitos, drénano os afluentes do Aldan. Reservas minerais, principalmente auríferas.

Ría situada na marxe N da península do Morrazo. Ten unha disposición meridiana de xeito que as súas beiras quedan enfrontadas unha ao L e a outra ao O. A cabeceira sitúase na praia de Vilariño, onde desemboca o río Fiais, principal emisario da ría, e remata nas puntas do Bon, na marxe L, e na punta do Couso, na marxe O. Baña as costas das parroquias de Beluso, do concello de Bueu, e as de Aldán e Hío, do concello de Cangas do Morrazo.

Liñaxe de orixe discutida que estivo unida á dos Arias. Segundo uns investigadores procede de Teodorico, Rei dos ostrogodos en Italia que cara ao ano 507 gobernou Hispania durante a minoría de idade do seu neto Amalarico, fillo de Alarico II e da súa esposa Reodogonda, filla natural de Teodorico. Este deixou dous fillos: Severiano, duque de Cartaxena e Sueiro que se asentou en terras galegas e fundou a casa de Aldana nos arredores de Santiago. Segundo outros, debe a súa orixe a outra familia máis antiga que usaba o apelido Arias de Aldana, e que tivo por proxenitor ao Rei Artamiro (ou Ariamiro, Aramiro, Ariana, Arias), oitavo monarca dos suevos de Galicia no 517. De aquí tomarían o patronímico Arias por apelido da familia. Un descendente do Rei Ariamiro, o conde Argimiro Arias, señor dos castelos de Arias de Amaia e Deza, casou con dona Arceriunda, filla de Severiano, conde de Galicia e posible fillo do Rei Teodorico; de xeito que sería el e non seu irmán Sueiro...

o divino (? 1537 - El Ksar-el-Kébir, Marrocos 1578) Militar e poeta en castelán. A súa produción poética está composta de poemas bélicos, amorosos e relixiosos. É especialmente coñecido polo poema en forma de epístola titulado “Carta para Arias Montano”, sobre o amor a Deus.

Mark Aleksandrovič Landau.

Aldán.