"Est" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 2747.
-
-
Acción e efecto de estalar.
-
Ruído que produce unha cousa ao estalar.
-
Expresión súpeta de algo, especialmente un sentimento.
-
-
-
Acción e efecto de estallar.
-
Rebaixe ou oco que se fai nunha peza para que encaixe outra.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Quitar un anaco a unha leira.
-
VER O DETALLE DO TERMO
estraloque.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Ruído que produce unha cousa ao estalar.
-
VER O DETALLE DO TERMO
estraloque.
-
-
Fío que se emprega para tecer.
-
-
Cada un dos órganos fértiles do androceo dos espermatófitos. Tipicamente, nas anxiospermas está constituído por un filamento que sostén a antera, que contén catro sacos polínicos agrupados en dúas tecas unidas por unha porción de tecido conectivo. Nas ximnospermas, os estames adoitan ter forma de folla pequena ou de escama, e poden levar numerosos sacos polínicos na superficie inferior.
-
estames definidos
Estames que se presentan sempre en número constante que non excede de vinte.
-
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Tecido basto de la que se emprega para confeccionar especialmente hábitos relixiosos ou as pezas de menor calidade e valor do traxe tradicional, e tamén para reforzar as partes máis febles das mesmas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Relativo ou pertencente ao estamento.
-
-
-
Grupo social do Antigo Réxime, cunha mesma situación xurídica, que os facía partícipes ou non dunha serie de privilexios. Distinguíanse tres estamentos ou estados fundamentais, dous deles privilexiados, o nobiliario e o eclesiástico, e outro non privilexiado, o pobo. A pertenza a un dos tres estamentos determinábaa o nacemento, e o cambio de status era practicamente imposible como consecuencia do carácter corporativista dos mesmos. Dentro dos propios estamentos existían gradacións; así, o estado común estaba integrado por vasalos, servos, pequenos propietarios agrícolas, artesáns, mercadores e a burguesía urbana, que desde o s XIII accedera aos postos de poder nos gobernos municipais. A división social reflectíase nas cortes, nos estados xerais e nos parlamentos, onde a sociedade estaba representada por estamentos. Dende a segunda metade do s XVI e como consecuencia da crise da sociedade medieval, a distinción entre estamentos tendeu a desaparecer, ata que trala Revolución Industrial apareceron...
-
Nome que recibían cada un dos estados que concorrían ás Cortes nas coroas de Castela e Aragón.
-
estamento de próceres
Corpo lexislativo establecido en España polo Estatuto Real de 1834. Constituíano os membros da alta nobreza e as persoas designadas polo monarca.
-
estamento de procuradores
Corpo lexislativo establecido en España polo Estatuto Real de 1834. Os seus membros escollíanse por sufraxio censatario e só tiñan dereito de deliberación e petición.
-
-
Grupo social homoxéneo en función da súa profesión, clase social ou estilo de vida.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Relativo ou pertencente aos estames ou ao androceo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Aplícase á planta ou á flor que presenta estames.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Estame que permanece estéril ao final do seu desenvolvemento.
-
-
-
Imaxe obtida pola impresión dunha pedra litográfica, dunha prancha gravada, impregnada dunha tinta especial.
-
Debuxo e figura que ilustra un texto escrito.
-
Tarxeta cunha imaxe representada, especialmente de tema relixioso.
-
-
Figura total dunha persoa ou animal. Adoita empregarse cos adxectivos boa e mala.
-
Escena ou cousa que se percibe coa vista.
-
Nome de distintos moldes que se empregan para estampar.
-
espello de popa.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Nome que adoptaron distintos grupos de artistas formados nos anos sesenta en Madrid, Córdoba, Barcelona, València, Bilbao e Sevilla. Defendían unha arte comprometida social e politicamente. O grupo madrileño formouse en 1959 baixo a dirección de José Ortega (1921-1990) e disolveuse en 1963. Ao grupo de Barcelona pertenceron E. Boix, M. Girona, J. Guinovart e Rafols-Casamada. O máis relevante foi o grupo valenciano, creado cara ao ano 1963 e formado, entre outros, por J. A. Toledo, C. Mensa, R. Martí Quinto, R. Solbes, M. Valdés, Anzo, J. Ballester e J. Cardells. Nas súas propostas empregaron a ironía e as imaxes aparentemente estereotipadas, e uniron o realismo e a imaxinación satírica. Disolveuse cara a 1966, pero del xurdiron o Equipo Crónica e o Equipo Realidad.
-
-
de estampar.
-
-
Aplícase ao tecido, á tea, ao papel, etc, decorado co sistema de estampaxe.
-
Aplícase ao debuxo que se obtén por estampaxe.
-
-
Aplícase á peza ou ao obxecto metálico moldeado mediante o proceso de estampaxe.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que ou quen estampa.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Máquina que efectúa a estampaxe dun tecido. A máquina de estampar de roletes está constituída por un gran tambor xiratorio ao redor do que pasa unha tea grosa continua, que fai de coxín, e unha tea acompañada de algodón; por riba disto, adaptándose ao tambor, pasa o tecido que se quere estampar. Ao redor do tambor están dispostos os roletes gravados, que exercen unha presión contra o tambor e, xa que logo, contra o tecido que se estampa. Cada rolete estampa unha cor distinta e o seu número raramente é superior a 12. Para estampar ao xeito de Lyon hai moitos tipos de máquinas, dende o simple carrete portamoldes que se vai trasladando á man ao longo da mesa onde está fixado o tecido, ata carros automáticos que fan o mesmo traballo automaticamente e que constitúen verdadeiras máquinas de gran produción. A continuación de todas as estampadoras vai asociada unha secadora especial cos cilindros de guía dispostos en espiral para que o tecido descanse só pola cara non estampada, ata que xa estea...
-
-
-
Facer un debuxo, con tintas ou colorantes, sobre un material téxtil, papel, cartón, etc, por medio dun molde ou de calquera sistema de estampaxe.
-
Facer marcas nunha superficie mediante presión.
-
-
Dar certa forma en relevo a unha chapa metálica por percusión entre dúas matrices.
-
Dar un golpe ou outra cousa, sobre todo na cara.
-
Lanzar algo ou a alguén violentamente facendo que choque contra algo.
-
Dicir, dar, facer algo a alguén dun xeito brusco e inesperado.
-