"Est" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 2747.

    1. Acción e efecto de estalar.

    2. Ruído que produce unha cousa ao estalar.

    3. Expresión súpeta de algo, especialmente un sentimento.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de estallar.

    2. Rebaixe ou oco que se fai nunha peza para que encaixe outra.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Quitar un anaco a unha leira.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Ruído que produce unha cousa ao estalar.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Fío que se emprega para tecer.

      1. Cada un dos órganos fértiles do androceo dos espermatófitos. Tipicamente, nas anxiospermas está constituído por un filamento que sostén a antera, que contén catro sacos polínicos agrupados en dúas tecas unidas por unha porción de tecido conectivo. Nas ximnospermas, os estames adoitan ter forma de folla pequena ou de escama, e poden levar numerosos sacos polínicos na superficie inferior.

      2. estames definidos

        Estames que se presentan sempre en número constante que non excede de vinte.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Tecido basto de la que se emprega para confeccionar especialmente hábitos relixiosos ou as pezas de menor calidade e valor do traxe tradicional, e tamén para reforzar as partes máis febles das mesmas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente ao estamento.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Grupo social do Antigo Réxime, cunha mesma situación xurídica, que os facía partícipes ou non dunha serie de privilexios. Distinguíanse tres estamentos ou estados fundamentais, dous deles privilexiados, o nobiliario e o eclesiástico, e outro non privilexiado, o pobo. A pertenza a un dos tres estamentos determinábaa o nacemento, e o cambio de status era practicamente imposible como consecuencia do carácter corporativista dos mesmos. Dentro dos propios estamentos existían gradacións; así, o estado común estaba integrado por vasalos, servos, pequenos propietarios agrícolas, artesáns, mercadores e a burguesía urbana, que desde o s XIII accedera aos postos de poder nos gobernos municipais. A división social reflectíase nas cortes, nos estados xerais e nos parlamentos, onde a sociedade estaba representada por estamentos. Dende a segunda metade do s XVI e como consecuencia da crise da sociedade medieval, a distinción entre estamentos tendeu a desaparecer, ata que trala Revolución Industrial apareceron...

      2. Nome que recibían cada un dos estados que concorrían ás Cortes nas coroas de Castela e Aragón.

      3. estamento de próceres

        Corpo lexislativo establecido en España polo Estatuto Real de 1834. Constituíano os membros da alta nobreza e as persoas designadas polo monarca.

      4. estamento de procuradores

        Corpo lexislativo establecido en España polo Estatuto Real de 1834. Os seus membros escollíanse por sufraxio censatario e só tiñan dereito de deliberación e petición.

    1. Grupo social homoxéneo en función da súa profesión, clase social ou estilo de vida.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente aos estames ou ao androceo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase á planta ou á flor que presenta estames.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Estame que permanece estéril ao final do seu desenvolvemento.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Imaxe obtida pola impresión dunha pedra litográfica, dunha prancha gravada, impregnada dunha tinta especial.

      2. Debuxo e figura que ilustra un texto escrito.

      3. Tarxeta cunha imaxe representada, especialmente de tema relixioso.

    1. Figura total dunha persoa ou animal. Adoita empregarse cos adxectivos boa e mala.

    2. Escena ou cousa que se percibe coa vista.

    3. Nome de distintos moldes que se empregan para estampar.

    4. espello de popa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Nome que adoptaron distintos grupos de artistas formados nos anos sesenta en Madrid, Córdoba, Barcelona, València, Bilbao e Sevilla. Defendían unha arte comprometida social e politicamente. O grupo madrileño formouse en 1959 baixo a dirección de José Ortega (1921-1990) e disolveuse en 1963. Ao grupo de Barcelona pertenceron E. Boix, M. Girona, J. Guinovart e Rafols-Casamada. O máis relevante foi o grupo valenciano, creado cara ao ano 1963 e formado, entre outros, por J. A. Toledo, C. Mensa, R. Martí Quinto, R. Solbes, M. Valdés, Anzo, J. Ballester e J. Cardells. Nas súas propostas empregaron a ironía e as imaxes aparentemente estereotipadas, e uniron o realismo e a imaxinación satírica. Disolveuse cara a 1966, pero del xurdiron o Equipo Crónica e o Equipo Realidad.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. de estampar.

      1. Aplícase ao tecido, á tea, ao papel, etc, decorado co sistema de estampaxe.

      2. Aplícase ao debuxo que se obtén por estampaxe.

    2. Aplícase á peza ou ao obxecto metálico moldeado mediante o proceso de estampaxe.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que ou quen estampa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Máquina que efectúa a estampaxe dun tecido. A máquina de estampar de roletes está constituída por un gran tambor xiratorio ao redor do que pasa unha tea grosa continua, que fai de coxín, e unha tea acompañada de algodón; por riba disto, adaptándose ao tambor, pasa o tecido que se quere estampar. Ao redor do tambor están dispostos os roletes gravados, que exercen unha presión contra o tambor e, xa que logo, contra o tecido que se estampa. Cada rolete estampa unha cor distinta e o seu número raramente é superior a 12. Para estampar ao xeito de Lyon hai moitos tipos de máquinas, dende o simple carrete portamoldes que se vai trasladando á man ao longo da mesa onde está fixado o tecido, ata carros automáticos que fan o mesmo traballo automaticamente e que constitúen verdadeiras máquinas de gran produción. A continuación de todas as estampadoras vai asociada unha secadora especial cos cilindros de guía dispostos en espiral para que o tecido descanse só pola cara non estampada, ata que xa estea...

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Facer un debuxo, con tintas ou colorantes, sobre un material téxtil, papel, cartón, etc, por medio dun molde ou de calquera sistema de estampaxe.

      2. Facer marcas nunha superficie mediante presión.

    1. Dar certa forma en relevo a unha chapa metálica por percusión entre dúas matrices.

    2. Dar un golpe ou outra cousa, sobre todo na cara.

    3. Lanzar algo ou a alguén violentamente facendo que choque contra algo.

    4. Dicir, dar, facer algo a alguén dun xeito brusco e inesperado.

    VER O DETALLE DO TERMO