"ISM" (Contén)

Conxunto de dogmas e preceptos que constitúen a relixión dos musulmáns. Este sistema relixioso, predicado por Mahoma en Arabia no s VII, baséase en sucesivas revelacións feitas a este profeta polo enviado de Deus ( Ǧ abrā’il). O conxunto destas revelacións constitúe o libro sagrado denominado Alcorán. A profesión da fe islámica consiste non só no recoñecemento da submisión (islām) absoluta do crente á omnipotencia divina, senón tamén un testemuño definitivo que integra na comunidade musulmá ao que o pronuncia. A fórmula para expresalo redúcese á afirmación “non existe máis deus que Deus (Allāh) e Mahoma é o seu profeta”. Un desenvolvemento posterior da revelación, sostido e complementado pola sunna e os hadīt deu lugar a diversas doutrinas (Aš’arī, mutazilita e qadarita entre outras) segundo acepten ou non uns dogmas determinados, do que o máis discutido...

Instituto Social de la marina.

Nome bíblico, adaptado ao grego e ao latín coma Ismael, que procede do hebreo Yishma’el ‘Deus escoita’. Na historia bíblica Ismael era o fillo que o patriarca Abrahán tivo coa súa escrava Agar. Santo Ismael (s IV), mártir baixo Xuliano o Apóstata, celébrase o 17 de xuño.

Personaxe bíblico, fillo do patriarca Abrahán e da súa escrava exipcia Agar. A esposa de Abrahán, Sara, pedíralle a este que concibise un fillo coa escrava ao non podelos ter ela. Estando embarazada, Agar fuxiu ao deserto, pero un anxo do Señor ordenoulle volver, anunciándolle que do fillo que lle ía nacer tería moitos descendentes. Cando Abrahán xa tiña 86 anos naceu Ismael. Tempo máis tarde, Sara conseguiu finalmente concibir un fillo, Isaac e cando naceu este, mandou ao deserto a escrava e o seu fillo. A Biblia conta que Ismael tivo doce fillos, os ismaelitas, que fundaron as doce tribos árabes do N de Arabia, establecidas entre Exipto e o Golfo Pérsico. O propio Mahoma colocou a Ismael á cabeza da súa xenealoxía. Segundo o islamismo, axudou a Abrahán na construción da Meca.

Mu ḥ afā ẓ a de Exipto (1.442 km2; 714.800 h [1996]). A súa capital é Ismailia, situada ao L do delta do Nilo (255.134 h [1996]).

Movemento sectario do xiísmo que admite a Ismā’īl como o sétimo e derradeiro imán e que se separou dos imanitas por mor da sucesión de Ǧ a’far al-Sādiq. O ismailismo propagouse pronto en Persia e no N de África mediante a predicación de misioneiros (dā’i). Filosoficamente, a súa doutrina baseábase no sistema neoplatónico. O ismailismo deu lugar ao establecemento do califato fatimita e outros movementos sectarios como o druso, o mustalí e o nizarita.

Ismet Paxá.

Movemento da arte contemporánea vangardista, definido por unhas características propias.OBS: Emprégase habitualmente en plural.

Calidade de isócrono.

Doutrina política que propugna a non-intervención dun país en asuntos internacionais.

isomería.

Termo que designa aqueles versos ou estrofas que presentan o mesmo número de sílabas.