"Ea" (Contén)

1. Fechadura non fixa provista dunha barra que se introduce nas argolas dunha caixa, armario, porta, etc. Consiste nunha caixa que contén os mecanismos de fechadura e da que saen os dous extremos dunha barra, polo xeral en forma de U, un articulado e o outro provisto dunha fenda onde encaixa o pasador. Os mecanismos de fechadura poden ser substituídos por unha combinación que, por medio dun xogo de fendas e saíntes, traba o brazo articulado da barra.

2. 1. Sucesión de aneis enlazados entre si, xeralmente de metal.

   2. Obxecto formado por unha serie de aros de ferro que vai pendurado na lareira e leva un gancho no extremo inferior para colgar potes ou caldeiros metálicos sobre o lume.

   3. Conxunto de elos metálicos co que se une a áncora á embarcación.

   4. Sucesión de elos de formas moi diversas, dunha gran resistencia, enlazados un a continuación do outro, que se emprega para aguantar, arrastrar, levantar cargas ou para transmitir o movemento. Ademais das cadeas ordinarias existen as articuladas; dentro destas cómpre distinguir as de roletes, as sinxelas, as dentadas e as Galle. As cadeas de roletes están formadas por dúas clases de elos: unhas compostas de dous porlóns suxeitos por dúas platinas en forma de oito, e outras compostas de dous elos, sobre os que xira lixeiramente un rolete tubular, suxeitos por dúas platinas iguais ás anteriores. As cadeas sinxelas diferéncianse das anteriores porque non teñen roletes. Nas cadeas dentadas, o parafuso sostén un gran número de platinas en forma de dente e a metade destas platinas pertencen ao elo seguinte. As cadeas Galle son cadeas de roletes reforzadas por medio de platinas múltiples.

   5. Disposición dos urdidos para o seu transporte, imitando os elos dunha cadea.

   6. cadea de agrimensor

      Cadea formada por barras de ferro que se unen por medio de aneis, de dous metros de lonxitude, e que se emprega para medir terreos.

   7. cadeas antiescorregantes

      Conxunto de cadeas utilizadas nos pneumáticos dos vehículos para ter máis adherencia cando se circula sobre xeo ou neve.

3. 1. ...

1. 1. Sucesión de aneis enlazados entre si, xeralmente de metal.

   2. Obxecto formado por unha serie de aros de ferro que vai pendurado na lareira e leva un gancho no extremo inferior para colgar potes ou caldeiros metálicos sobre o lume.

   3. Conxunto de elos metálicos co que se une a áncora á embarcación.

   4. Sucesión de elos de formas moi diversas, dunha gran resistencia, enlazados un a continuación do outro, que se emprega para aguantar, arrastrar, levantar cargas ou para transmitir o movemento. Ademais das cadeas ordinarias existen as articuladas; dentro destas cómpre distinguir as de roletes, as sinxelas, as dentadas e as Galle. As cadeas de roletes están formadas por dúas clases de elos: unhas compostas de dous porlóns suxeitos por dúas platinas en forma de oito, e outras compostas de dous elos, sobre os que xira lixeiramente un rolete tubular, suxeitos por dúas platinas iguais ás anteriores. As cadeas sinxelas diferéncianse das anteriores porque non teñen roletes. Nas cadeas dentadas, o parafuso sostén un gran número de platinas en forma de dente e a metade destas platinas pertencen ao elo seguinte. As cadeas Galle son cadeas de roletes reforzadas por medio de platinas múltiples.

   5. Disposición dos urdidos para o seu transporte, imitando os elos dunha cadea.

   6. cadea de agrimensor

      Cadea formada por barras de ferro que se unen por medio de aneis, de dous metros de lonxitude, e que se emprega para medir terreos.

   7. cadeas antiescorregantes

      Conxunto de cadeas utilizadas nos pneumáticos dos vehículos para ter máis adherencia cando se circula sobre xeo ou neve.

2. 1. Conxunto de emisoras de radionavegación que emiten uns sinais que indican a posición dun barco ou dun avión.

   2. ...

CIDADES

Cidade de Tebas, Grecia, chamada deste xeito polo nome seu fundador, Cadmos. Sobre as súas ruínas construíuse o castelo medieval de San Homero (s XIV).

1. Mesturar terras de diferente calidade ou materiais de consistencia semellante.

2. Mesturar a fariña coa auga antes de amasar.

1. de calafatear.

2. calafateo.

1. 1. Tapar con estopa as costuras das táboas dos barcos e das embarcacións menores de madeira, cubríndoas despois cunha capa de brea para impedir que entre a auga.

   2. Tapar con papel ou estopa as xuntas das doelas das cubas para que non vertan.

2. Unir dúas pezas ou pranchas metálicas mediante a acción dun martelo pneumático ou de ferramentas especiais aplicadas sobre as arestas de contacto, para conseguir que queden unidas hermeticamente.

1. 1. Pór quente un local ou estancia.

   2. Elevar a temperatura de algo, especialmente dun forno.

2. Quentar o ferro ata poñelo candente, para así forxalo ou sometelo a algún tratamento.

3. Avivar os ánimos dunha persoa.

4. Poñerse quente unha cousa.

5. Aumentar de temperatura unha cousa.

6. Volverse un ambiente tenso.