"AVI" (Contén)

PERSOEIRO

Explorador e xeógrafo británico. Viaxou pola provincia de Alberta e en 1785 chegou ata o lago Athabasca. Máis tarde ampliou as súas exploracións ás rexións das Montañas Rochosas e ao val do Columbia. Foi membro da comisión internacional de fronteiras entre EE UU e Canadá (1816-1822).

PERSOEIRO

Escritor e pensador estadounidense. Relacionado coas teorías do trascendentalismo, adoptou unha postura marcada pola soidade e a actitude de retorno á natureza, unha experiencia que narrou en Walden, or Life in the Woods (1854). As súas obras de carácter social foron Slavery in Massachusetts (1854) e John Brown (1859).

PERSOEIRO

Emperador romano (79-81), fillo de Vespasiano. Foi tribuno militar en Xermania e Britania, en 69 obtivo o título de césar, co seu irmán Domiciano, e en 71 o poder proconsular e o poder tribunicio. Tomou parte na guerra contra Xudea, converténdose no seu correxente (71) e ocupou Xerusalén (70). Herdou de seu pai o cargo de prefecto do pretorio e en 80 tomou o consulado co seu irmán. Durante o seu goberno tivo lugar a erupción do Vesubio (79).

PERSOEIRO

Escritor. É autor de El castillo de la carta cifrada (1979), El cazador de leones (1987), El mayordomo miope (1989) e El Gallitigre (1990), de estilo próximo a Kafka e ao teatro do absurdo.

PERSOEIRO

Político. En 1995 converteuse no líder do Ulster Unionist Party (UUP). En 1988 recibiu, xunto con John Hume, o Premio Nobel da Paz polos seus esforzos para atopar unha solución pacífica ao conflito de Irlanda do Norte.

PERSOEIRO

Historiador e político. Catedrático de Historia Contemporánea, foi membro da Federación Popular Democrática (1974-1977) e do Partido Demócrata Cristiano, -integrado na UCD-, polo que foi elixido concelleiro de Madrid (1979). Director xeral de Patrimonio Artístico, Archivos y Museos, dirixiu as negociacións para o traslado do Guernica a España. Colaborou en diversos medios de comunicación e publicou La España del s XX (1975), Hijos de la sangre (1986), Radiografía de un golpe de Estado (1987), Fotobiografía de Juan Carlos I (2000), El aznarato: el gobierno del Partido Popular 1996-2003 (2004) e Ditadura franquista y democracia, 1939-2004 (2005). Recibiu o Premio Nacional de Ensayo (1977), o Premio Menéndez Pelayo de Historia (1977) e o Premio Internacional de Ensayo Jovellanos (1997).

1. 1. Relativo ou pertencente ao ultravioleta.

   2. Rexión do espectro electromagnético que comprende o intervalo que vai desde a luz visible ata a rexión dos raios X. Acordouse en situar a rexión do ultravioleta entre as lonxitudes de onda de 3.850 a 100 Å. Os raios ultravioleta empréganse en procesos de esterilización.

   3. raio ultravioleta

      Radiación electromagnética que pertence ao espectro ultravioleta.

2. Técnica espectroscópica de absorción que se basea na interacción da radiación electromagnética do ultravioleta ou do visible con ións, moléculas ou radicais, que orixina transicións entre diferentes estados electrónicos destas especies, mediante a promoción de electróns cara a orbitais moleculares desocupados. A intensidade de absorción mídese mediante o coeficiente de extinción molar (ε), que se pode coñecer a partir de datos de absorción, concentración e lonxitude da cubeta empregada, aplicando a lei de Beer-Lambert. A espectroscopia de ultravioleta e visible ten aplicación no estudo da estrutura molecular. Outras aplicacións son o estudo de constantes de disociación de ácidos e bases, de ións complexos e de complexos de transferencias de carga, e de cinéticas de reacción.

PERSOEIRO

Mestre, retórico e gramático. Usurpador do Imperio Romano (392-394), á morte de Valentiniano II foi proclamado emperador a instancias do xeneral franco Arbogasto. Foi derrotado polo Emperador Teodosio.

GALICIA

Escritor e xornalista. Colaborador en diversas publicacións periódicas, como Diario de Pontevedra, Galicia Recreativa e El Ideal Gallego, escribiu a novela María, o libro de poemas Flores de espino (1900), o estudo La redención de foros (1907), e os dramas Luchar con el corazón (1884), El gran proyecto (1888), Pontevedra en el siglo XX (1891), Siluetas (1893), Palique (1901), Una noche en el infierno (1906) e Soledad (1908).

PERSOEIRO

Emperador romano de Oriente (361-378). Asociado ao Imperio polo seu irmán Valentiniano I, achegouse ao arianismo e buscou a unidade da Igrexa con métodos violentos que orixinaron a rebelión popular dos visigodos (365). Conclusa a paz con Atanarico (369), tivo que combater os persas. Perdida Armenia (378), os godos, os alanos e os hunos invadiron Tracia. Morreu na Batalla de Adrianópolis.

PERSOEIRO

Relixioso. Foi vigairo xeral de Madrid (1899) e xuíz auditor do Tribunal da Rota. Escribiu Emigración. Sus causas, efectos y remedios (1901), El autor de la Salve San Pedro de Mezonzo (1907) e Disolución del matrimonio rato (1921). Foi correspondente da Real Academia de la Historia e vicepresidente da Real Academia de Jurisprudencia y Legislación.

PERSOEIRO

Fotógrafo. Traballou para Vogue, nas súas edicións francesa, inglesa e italiana (1982-1985) e para destacados deseñadores. Abriu un estudo en Madrid (1976) e cinco anos máis tarde dedicouse á investigación e á mestura das artes, influído polo cubismo e o racionalismo. Publicou Splendeurs et miseres du corps (1988), Spanish Eyes (1990) e Las semillas del futuro (2001). Recibiu o Premio Nacional de Fotografía (1995).

GALICIA

Pintor. Formouse na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando e especializouse en acuarela. Das súas obras, de corte figurativo destacan as representacións de anciás (Abuela) e nus (La Bella Durmiente), así como as paisaxes mariñas.

GALICIA

Escultor. Coñecido como Mon Vasco, formouse na Escola de Artes e Oficios da Coruña ata 1972. Nas súas primeiras obras traballou a madeira e realizou cabezudos de gran tamaño. Posteriormente realizou baixorrelevos caracterizados pola presenza da luz. En 1973 recibiu unha bolsa da Fundación Juan March coa que se trasladou a Senegal. Cultivou entón unha figuración formalista e unha abstracción volumétrica e traballou con diversos tamaños. De regreso a Galicia participou no colectivo A Carón e viviu durante un tempo en Ibiza. Instalado na Coruña continuou a traballar a madeira e realizou esculturas formadas por diversos bloques ensamblados. En 1977 foi un dos fundadores do grupo Galga. Comezou entón a traballar coa pedra tradicional, o ferro e o formigón. As súas obras caracterizáronse entón polo tenso diálogo entre o baleiro e a masa, o plano e a curva. Foi un dos integrantes do colectivo Atlántica. Da súa obra destacan Caprino (1973-1974), Adán (1976-1977), Eva...

PERSOEIRO

Botánico e xenetista ruso. Estudou a variabilidade xenética, especialmente a das plantas cultivadas, e achegou argumentos para establecer a lei das series homólogas. Os seus traballos sobre a orixe xeográfica, a selección natural e a aclimatación das plantas cultivadas tiveron unha gran relevancia.

PERSOEIRO

Físico ruso. Fixo investigacións importantes na óptica, especialmente sobre os fenómenos luminescentes, fisioloxía óptica e tamén en fontes de luz fría mediante radiacións ultravioletas. Recibiu dúas veces a orde de Lenin da Academia de Ciencias da URSS e o premio Stalin (1942).