"AN" (Contén)

SERRAS

Serra de Taiwán, situada na parte oriental da illa, cunha dirección N-S (3.950 m).

PERSOEIRO

Político británico. Elixido deputado conservador en 1874, representou a sección progresista do seu partido. Formou o grupo fourth party (cuarto partido), unha pequena asociación de independentes do partido conservador e do partido liberal. En 1886 presidiu a Cámara dos Comúns e ocupou o cargo de ministro de Facenda.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Irixoa que pertenceu ao mosteiro de San Vicente de Curtis. No muro exterior sur consérvase unha lápida prerrománica do s X cunha cruz de brazos iguais rectos, colocada sobre un soporte. Do seu brazo horizontal penden as letras gregas alfa e omega, e sobre elas, represéntanse uns obxectos que poderían ser uns candeeiros de tres brazos. Arredor da peza aparece unha inscrición que fai referencia a san Martiño.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Granada, Andalucía, na marxe dereita do río Guadalhorce (6.458 h [1996]). A principal actividade económica é a industria, da que destacan os produtos alimentarios, os tecidos e a maquinaria. A fertilidade da zona permite o desenvolvemento dunha importante actividade agrícola e gandeira.

PERSOEIRO

Militar e cartógrafo. Levou a cabo diversas expedicións marítimas, das que deixou relatos de interese xeográfico e técnico como Apéndice al primer viaje de Magallanes (1788). Colaborou na realización do atlas marítimo de América do Sur.

CIDADES

Cidade da República de Corea (481.694 h [1995]).

CIDADES

Cidade da provincia de Ch’ungch’ ǒ ng Meridional, na República de Corea, situada ao S de Seúl (330.259 h [1995]).

1. Forma prefixada de orixe grega que se emprega na composición de palabras co significado de ‘azul escuro’. Ex: cianobacteria, cianose.

2. Forma prefixada que se emprega para indicar a presenza dun grupo -CºN nunha molécula.

3. Forma prefixada que se emprega para indicar a presencia do anión cianuro nun complexo metálico.

ENTRADA LARGA

Cristais obtidos industrialmente por carbonatación da cianamida de calcio segundo as ecuacións:

FORMULA

Son importantes, comercialmente, os seus sales de sodio e de calcio.

1. Sal do ácido ciánico obtido por oxidación dos cianuros con algúns óxidos metálicos.

2. Anión derivado do ácido ciánico, de fórmula NCO - , presente nos cianatos.

1. Relativo ou pertencente ao ácido cianhídrico.

2. Líquido volátil altamente tóxico, con olor a améndoa amarga, obtido industrialmente por oxidación dunha mestura de amoníaco e metano (proceso Andrussow): CH 4 +NH 3 →HCN+3H 2 . Emprégase en forma de gas comprimido na eliminación de roedores e insectos e para obter acrilatos, adiponitrilos, cianuros, colorantes, gomas, plásticos e gases de guerra. Tamén se emprega coma fumigante na desinsectación de sementes.

1. De cor azul escura.

2. Que contén cianóxeno.

3. Líquido de propiedades ácidas con acción lacrimóxena. Formalmente é o nitrilo do ácido carbónico. Obtense por destilación do ácido cianúrico e os seus isómeros son o ácido isociánico (HN=C=O) e o ácido fulmínico (HO-NºC).

1. Antocianina responsable da coloración das rosas vermellas.

2. Grupo de colorantes catiónicos de molécula constituída por dous núcleos heterocíclicos unidos por unha cadea polimetínica, descubertos por C. G. Williams en 1856. O seu grupo cromóforo é o sistema polimetínico de dobres enlaces conxugados cos dous heteroátomos terminais. Os dous heterociclos das cianinas propiamente ditas están nitroxenados e os das cianinas aniónicas, ou oxonois, están osixenados, mentres que nas merocianinas un ciclo contén nitróxeno e outro osíxeno. Algunhas cianinas aplícanse nas emulsións fotográficas, sensibles tan só á luz violeta e azul, para sensibilizalas ao verde e ao amarelo (emulsións ortocromáticas) ou a todo o espectro visible (emulsións pancromáticas).