"To" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 13838.
-
PERSOEIRO
Bispo de Lugo (1961-1979). Doutor en Teoloxía e Dereito Canónico, foi vigairo xeneral do bispado de Nafarroa (1957), arcipreste da catedral de Iruña, bispo auxiliar de Lugo (1956-1971) e bispo titular de Dystis (1956-1961). Durante o seu bispado en Lugo restaurou o palacio episcopal e reordenou a distribución das parroquias eclesiásticas. Fundou a emisora radiofónica Radio Popular e participou no Concilio Vaticano II.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Armador e home de finanzas grego. Cando se produciu a invasión turca (1922) emigrou a Arxentina, onde foi cónsul xeral de Grecia. Iniciou a súa aventura empresarial coa manufactura de tabaco e o fretamento de barcos mercantes. Foi o administrador de numerosas sociedades de todo o mundo e o principal accionista da Societé des Bains de Mer de Mónaco (ata 1967). Fundou a compañía de navegación aérea Olympic Airways e a marítima Olympic Cruises. A partir de 1967 foi un dos principais partidarios e sustentadores do réxime grego dos coroneis e en 1969 creou a compañía petroleira Omega.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Conquistador. Participou con Nuño Beltrán de Guzmán na conquista de Nueva Galicia, da que foi gobernador e capitán xeneral (1536-1537, 1538, 1540-1544). En 1530 fundou Guadalajara co nome de Espíritu Santo.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Concreción calcaria, esférica e ovoide que está formada por capas concéntricas. Fórmanse en augas mariñas ou lacustres por incrustamento de capas de algas arredor dun núcleo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Corte cirúrxico que se practica nun tumor.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Relativo ou pertencente á oncotomía.
-
-
Relativo ou pertencente á ondulación.
-
Que ondula.
-
Que se propaga por ondulación.
-
Perturbación progresiva que se propaga nun medio (material ou baleiro), a causa da variación periódica ou oscilación dunha magnitude física (posición dunha ou máis partículas, presión, densidade ou campo eléctrico) ao redor dun valor que se considera de referencia. Cando o que vibra son as partículas dun medio material, fálase de movemento oscilatorio.
-
Teoría segundo a que se explican os diversos fenómenos físicos de interacción e propagación enerxética ou material, asociando unha onda aos corpúsculos elementais que interveñen neles. A primeira teoría ondulatoria da física foi enunciada por Huygens en 1690 ao explicar os fenómenos de propagación da luz. Máis tarde, Hertz, Maxwell, Planck, Einstein e outros, resolveron a teoría ondulatoria da luz e a existencia do éter foi rexeitada. Einstein fixo reconsiderar a antiga teoría corpuscular de Newton e demostrou que a luz, e calquera radiación electromagnética, podía manifestarse en forma de onda ou de partícula. De Broglie enunciou en 1924 a mesma dualidade de comportamento para a materia en xeral, e así naceu a mecánica ondulatoria, base da denominada despois mecánica cuántica.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
(? - Puzzuoli? 95) Mártir. Foi escravo de Filemón, un cristián da vila frixia de Colosas, de quen fuxiu. San Paulo acolleuno, converteuno ao cristianismo e intercedeu por el ante o antigo amo. Atribúeselle un bispado en Macedonia e é o patrón dos servos e criados. A súa festividade celébrase o 16 de febreiro.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Sección cirúrxica do cordón umbilical.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Caída das unllas.
-
PERSOEIRO
Anacoreta. Fillo dun rei de Persia, algunhas fontes fano rei de Hungría. Viviu durante sesenta anos nunha cova e alimentouse só de dátiles. A tradición atribuíulle o tecido dunha túnica feita con follas de palmeira. Represéntase como un home vello e nú, cuberto coa súa barba e como atributos porta un caxato, unha palmeira, un cranio e, ás veces, unha coroa tirada no chan, alusión á súa orixe real. A súa festividade celébrase o 12 de xuño.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Fenómeno polo que o significante e o significado de certos signos lingüísticos teñen un determinado grao de relación de dependencia acústica. As onomatopeas que se integran na linguaxe como formas fixadas adquiren determinada categoría lingüística: interxeccións (ca!, bah!, paf!), substantivos (titac, cacaracá) e verbos (miañar, chascar).
-
Figura retórica que consiste en imitar sons reais por medio das palabras.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Relativo ou pertencente á onomatopea.
-
VER O DETALLE DO TERMO
ont(o)-.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Persoa que se dedica á ontoloxía.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Ciencia que trata sobre o ser. Se por ser se entende o que é e se amplía a todo o que pode ser, a ontoloxía aspira a un carácter de ciencia universal, xa que engloba toda realidade e posibilidade. Neste senso, a palabra ontoloxía empregouse por primeira vez a comezos do s XVII como sinónimo de metafísica e, pouco despois, a partir de C. Wolff denominou a metafísica xeral, en oposición á metafísica especial que se limitou á psicoloxía, cosmoloxía e teodicea. A neoescolástica rexeitou que a psicoloxía e a cosmoloxía fosen tratados metafísicos e mantivo a división da antiga metafísica, de raíz aristotélica, entre ontoloxía e teodicea. Respecto ao contido, as ontoloxías que se poden chamar clásicas, tanto escolásticas coma racionalistas, céntranse no estudo do ser (realidade, nada, posibilidade, devir), da súa constitución (acto-potencia, esencia-existencia) e tamén das propiedades comúns a todo ser ou atributos transcendentais (unidade, verdade, bondade e, en ocasións, beleza) e dos primeiros...
-
-
Relativo ou pertencente á ontoloxía.
-
-
Que corresponde á orde do real, pero non por si mesmo, senón tal como é coñecido e comprendido polo home. Oponse tanto a óntico como a lóxico.
-
argumento ontolóxico/anselmiano
Proba a priori da existencia de Deus, establecida por santo Anselmo na súa obra Proslogium. O seu valor foi defendido ou rexeitado por diferentes filósofos, como M. Heidegger.
-
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Doutrina segundo a que o ser, as ideas eternas e universais, constitúen o obxecto inmediato e directo da mente, e só por medio da comprensión case intuitiva deste obxecto poden ser comprendidos intelectualmente os outros obxectos do coñecemento. Aínda que o ontoloxismo xurdiu no s XIX como reacción ao idealismo e en oposición ao psicoloxismo de tipo cartesiano, non é xusto identificalo co realismo nin adoita ser alleo a unha certa tendencia psicoloxista. Pódese falar propiamente de ontoloxismo só en relación a N. Malebranche e algúns dos seus seguidores como A. Collier e J. Norris. O ontoloxismo foi condenado pola Igrexa Católica, polo feito de que nalgúns puntos adoita derivar nun panteísmo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo concibido por Heidegger que designa a súa intención de superar a tradicional separación entre teoloxía e ontoloxía, para acadar o verdadeiro obxecto da metafísica. Este tema constitúe a segunda parte da obra Identität und Differenz (Identidade e diferenza, 1957). Ontoloxía e teoloxía comparten para Heidegger un carácter común que as diferenza de todas as outras ciencias, xa que mentres que as outras ‘loxías’ fan referencia a un conxunto de enunciacións, a ontoloxía e a teoloxía só o son na medida en que afondan no ser como tal e o fundamentan na totalidade, co que se constitúen na lóxica de todo discurso. A ontoloxía e mais a teoloxía, se ben aparentemente son diferentes, en realidade son complementarias e rematan formando unha unidade. Pódese falar, polo tanto, da constitución ontoteolóxica da metafísica. A importancia deste concepto foi decisiva na filosofía de finais do s XX e vinculouse á noción de diferenza, sobre a que se fundamentou o deconstrucionismo. Por outra banda,...
-
VER O DETALLE DO TERMO
ontoxenia.