"ALE" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor soviético. Representou a tendencia occidentalista do realismo soviético. Membro da Sociedade de Pintores de Cabalete (OST), realizou obras coas temáticas modernistas do deporte e do traballo industrial. Inspirándose nos feitos da revolución, pintou A defensa de Petrogrado (1928). Decorou os teitos das estacións Majakovskaia (1938) e Novokuznietskaia (1943) do metro de Moscova. Recibiu o Premio Lenin en 1964.

GALICIA

Militar e escritor. Estudiou humanidades no seminario diocesano da súa vila natal e fixo carreira militar na que acadou o grao de capitán do VIIº Rexemento de Navarra na Terceira Guerra Carlista. En 1872 sufriu cadea no castelo de Santo Antón da Coruña e, posteriormente, exiliouse a Francia e Cuba, onde formou parte do consello de redacción da revista Follas Novas, na que inseriu colaboracións en castelán centradas en temas sociais e políticos e en figuras sobranceiras da historia de Galicia. Nesa mesma publicación deu a coñecer a novela A Besta! asinada co pseudónimo Xan de Masma. A obra publicouse por entregas entre o 29 de xaneiro e o 24 de decembro de 1899, a primeira parte, e entre o 7 de xaneiro de 1900 e o 30 de decembro dese mesmo ano, a segunda. Consta de catro partes: dúas pseudoensaísticas, o prólogo e o epílogo, nas que teoriza sobre o naturalismo incorporando postulados de Émile Zola e seus propios sobre o tema; e dúas propiamente narrativas, a primeira composta por catorce...

PERSOEIRO

Político e filósofo peripatético. Membro do grupo democrático e antimacedonio, gobernou Atenas despois da súa conquista por Casandro (317 a C - 307 a C). Derrocado por unha revolta, fuxiu da cidade e refuxiouse en Alexandría na corte de Ptolomeo I Soter, onde iniciou a recompilación de obras da Biblioteca de Alexandría. Marchou a Tebas despois do advento de Ptolomeo II. Entre as súas obras inclúense: Lista dos arcontes, Da lexislación ateniense ou Da fortuna.

PERSOEIRO

Teólogo e bispo de Alexandría. Coñecido como Denís o Grande ou o Magno, foi discípulo de Oríxenes, a quen sucedeu á fronte da escola cristiá de Alexandría. Foi elixido bispo de Alexandría (247) e sufriu a persecución do Emperador Decio ata que, finalmente, se retirou ao deserto. Á súa volta (262), enfrontouse a Novaciano, líder dos teólogos alexandrinos, participou activamente nas controversias contra os herexes e apoiou o papa de Roma. Durante a persecución de Valeriano (257), o gobernador de Exipto esixiulle adorar os ídolos do Imperio, pero, ao se negar, foi desterrado ao deserto de Libia. Dous anos despois, o emperador foi apresado polos inimigos e Denís e os seus sacerdotes puideron volver a Alexandría, onde permanecería ata a súa morte. A súa festividade celébrase o 17 de novembro.

1. Quitar o ánimo ou a vontade a alguén.

2. Perder alguén o ánimo ou a vontade.

1. Perder as forzas físicas por mor do cansazo e das emocións.

2. Perder a consciencia.

3. Quedar sen ánimo.