"Adá" (Contén)

1. Acción de espetar.

2. Cantidade de carne que se asa dunha vez no espeto.

1. Acción e efecto de espiñar ou espiñarse.

2. Sensación de que algo malo vai ocorrer.

ILLAS

Conxunto de illas gregas situadas no Mar Exeo, divididas nos arquipélagos das Espóradas Setentrionais e das Espóradas Meridionais. O primeiro, situado fronte á illa de Eubea, está formado, entre outras, polas illas de Skíathos, Skyros e Pélagos. O das Espóradas Meridionais, situadas fronte ás costas de Turquía, está formado polas illas de Samos, Quíos, Icaria e Rodas. A agricultura e a gandería son as principais actividades económicas destes arquipélagos.

1. Ringleira de estacas que se coloca para separar ou protexer un lugar determinado.

2. Lugar pechado ou delimitado con estacas. 

3. Golpe que se dá cunha estaca.

4. Arte de pesca consistente nun cerco de rede rectangular empregada nas bocas no río Miño para a pesca de salmóns, muxos, reos, etc. Cando a marea sobe engánchase a rede nas estacas que se cravan previamente nos bancos de area do fondo e, ao baixar a marea, recóllese o peixe que queda en seco.

1. Construción provisional feita con elementos de metal ou madeira, que soporta plataformas de traballo para facer accesibles aos obreiros os lugares onde teñen que traballar. A estada baixa (ata uns 2 m de altura) está formada por dous ou máis soportes sobre os que descansan dous ou tres taboleiros. A estada alta de madeira, en desuso, estaba formada por uns pés dereitos que tiñan a súa base introducida en botes ou bidóns cheos de area; nos pés atábanse as vigas, horizontais, que unían a estada coa construción. Nas estadas altas de metal o soporte dos taboleiros está constituído por un feixe de barras metálicas que, gracias á súa concepción modular, pode medrar en todos os sentidos configurando unha estrutura reticular, lixeira, sólida e adaptable.

2. Clase de estada suspendida que pode avanzar apoiándose na parte da obra xa rematada. Utilízase para a construción de viadutos a grande altura do chan ou cando este resulta inaccesible.

1. Feito de permanecer nun lugar.

2. Tempo que se permanece nun lugar.

1. Aumento rápido da estatura dunha persoa.

2. Acción de saltar e estender o corpo e os brazos canto se pode para deter o balón.

1. Labor que consiste en rozar un anaco de monte e queimar os terróns e a broza para obter borralla, que se estende despois polo terreo para ser labrado e cultivado.

2. Terreo, nun principio cuberto de bosque ou matogueira, preparado para o cultivo temporal segundo un elemental sistema de cavado. Antigamente, cultivábase durante catro ou cinco anos ata o esgotamento do solo, e despois abandonábase. A cava practicada en zonas despoboadas ou comunais constitúe unha forma característica do cultivo itinerante.