"AN" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 28709.

  • Johann Koch.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Historiador italiano. Coñecido co nome de Sabellico, ensinou retórica en Udine (1473-1483) e Venecia, onde dirixiu a biblioteca pública. Influído por Flavio Biondo, escribiu entre outras obras: Rerum Venetarum ab urbe condita ad Marcum Barbadicum Venetarium principem libri XXXIII (Historia de Venecia dende a fundación da cidade ata ao príncipe veneciano Marco Barbadico, 1487).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor, gravador e tratadista arxentino. Estudiou en Rosario e París. Cultivou a paisaxe, o retrato e a natureza morta. O seu realismo recibiu a influencia dos fauves. Escribiu Diario de un pintor (1932), El grabado, historia y técnica (1943) e unha monografía sobre Daumier (1945).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Johann Dobeneck.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xornalista e ensaísta. Licenciouse en Xornalismo na Universidad Complutense de Madrid (1980). Colaborador en diversos medios de comunicación como Radio Galicia, El Correo Gallego e a axencia EFE, e redactor de La Voz de Galicia. Exerceu como xefe de prensa da Confederación de Empresarios de Galicia. Publicou O carnaval en Galicia (1990), ademais de traballos nos volumes colectivos Galicia, raíz y horizonte (1987) e Cara a Cara. Las elecciones generales de 1993 (1993). Recibiu o Premio Julio Camba de xornalismo en 1974.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Aviadora norteamericana. Obtivo a licenza de piloto no ano 1932 e foi a primeira muller que superou a velocidade de Mach 2. Foi presidenta da Federación Aeronáutica Internacional e, posteriormente, consultora da NASA para o entrenamento de astronautas. Publicou a autobiografía The Stars at Noon (As estrelas ao mediodía, 1954).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Mariño inglés, conde de Dundonald. Despois de ser elixido deputado, iniciou unha campaña contra a corrupción na mariña, polo que foi destituído dos seus cargos. Comandou a armada de Chile, Perú e Brasil, na loita pola independencia, e estivo á fronte da flota grega contra os turcos (1827-1828).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    ) Xornalista. Estudiou dereito en Santiago de Compostela e foi presidente da Academia Literaria. Fundou, xunto con Tiburcio Faraldo, o xornal El Centinela de Galicia (1843) e dirixiu El Oriente, de Madrid (1853). Publicou Un sueño en Estambul en el año 1550 (1840), Lecciones críticas de la historia del derecho romano y español (1841) e o Discurso pronunciado por el presidente de la Academia Literaria en la sesión general de la reposición de cargos del año 1842 (1842). Atribúeselle tamén a Reseña histórica de los últimos acontecimientos de Galicia (1846).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor, debuxante e realizador cinematográfico francés. A súa obra comezou co impulso do futurismo e do cubismo, como en Potomac (1914) e Les mariées de la Tour Eiffel (Os noivos da Torre Eiffel, 1921), para evolucionar cara a unha mestura de vangardismo e academicismo. Cultivou diversos xéneros e da súa produción destacan, entre outras obras, Le secret professionnel (O segredo profesional, 1922), Les enfants terribles (Os nenos terribles, 1929), La voix humaine (A voz humana, 1930) e Les parents terribles (Os pais terribles, 1938). Escribiu o argumento do ballet Parade que, con música de Satie, decorados e vestiario de Picasso, coreografía de Massine e presentación de Apollinaire, foi estreado en París en 1917 pola compañía de ballets rusos de Diaghilev e considerado unha renovación no ballet moderno. Posteriormente, realizou os ballets Le Dieu bleu (O Deus azul, 1911) e Le jeune homme et la mort (O home...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Arabista. Catedrático de Grego, Hebreo e Árabe en varias universidades. Considérase o fundador da moderna escola de arabistas hispánicos. Publicou varias monografías históricas na revista Estudios Cristianos de Historia Árabe-española e libros sobre numismática, como o Tratado de numismática arábigo-española (1879).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Arquitecto e teórico de arquitectura. Incorporou á arquitectura popular a linguaxe da arquitectura contemporánea. Estudiou a tipoloxía da vivenda e foi un dos fundadores do Grupo R, que pretendía a renovación da arquitectura. Entre as súas construcións destacan as casas Tápies (1964) e a ampliación da Escola d’Arquitectura (1978). Foi membro da Acadèmia de Belles Arts de Sant Jordi (1977) e recibiu a Medalla de Ouro da IX trienal de Milán (1951).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Comerciante, armador e impresor. Orixinario de Castela, chegou a Pontevedra no 1833 e, cinco anos despois, comezou a publicar libros xunto a Domingo Paimón na imprenta denominada Os Socios. Entre as obras publicadas hai numerosas edicións de marcado carácter oficial como: Ordenanza de reemplazo del Ejército y Reales ordenanzas aclaratorias (1838), Informe y voto particular del diputado provincial por el partido de Pontevedra que se presenta a la Diputación (1838), Manifestación que hace D. Claudio González a la Exma. Diputación provincial (1838), Contestación a la llamada justa vindicación de D. José de la Fuente, ex-secretario de la Junta directiva de la carretera de Vigo a Castilla (1838) e Contestación del Dr. Don Antero Rubín de Oroña, Juez de 1ª instancia de Sarria a la hoja volante que circuló Don J. A. Vidal y Cepeda, promotor fiscal de aquel partido (1842); e as de carácter pío como Novena histórico-doctrinal de la Madre de Dios Nuestra Señora del Refugio, que con el título de Divina...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Empresario e político. Licenciado en Ciencias Empresariais, foi un dos fundadores de Alianza Popular en Lugo. Exerceu, ademais, como intendente mercantil, catedrático da Escola Universitaria de Estudios Empresariais de Lugo e presidente provincial do Partido Popular (PP). Foi elixido deputado na II lexislatura e senador na III lexislatura, concelleiro do concello de Lugo e vicepresidente do PP. Membro do Colexio de Economistas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • IGREXAS

    Igrexa parroquial situada na Estrada. Pertenceu ao antigo convento de beneditinas de Augas Santas ou Codeseda, fundación de mediados do s XII. No ano 1124, o Rei Afonso VII outorgoulle a xurisdición destas terras a Munio Pérez Tacon, pero no 1154 xa pertencía á mitra compostelá. A súa construción debeu comezar baixo o goberno da abadesa Mariña Fernández. A cronoloxía da ábsida é de mediados do s XII (1164?). Das trazas románicas só se conserva unha ábsida semidecagonal que consta dun tramo recto, unido á nave, e outro formado polos lados do semidecágono. Accédese a ela a través dun arco triunfal de medio punto peraltado que descansa sobre un par de columnas entregadas con capiteis de follas moi estilizadas. Os tramos cóbrense con bóveda de canón, reforzada por un arco faixón, e de cuarto de esfera ou de forno, sostida por seis nervios baqueteados unidos nunha clave cun florón e apoiados sobre columnas e columniñas con capiteis vexetais de follas picudas ou en espiral....

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Xornalista. Dirixiu as publicacións Galicia Recreativa (1890-1892) e El Criterio Gallego (1893), ambas as dúas de Pontevedra. Defensor das ideas tradicionalistas, publicou Estado actual de la Agricultura en Galicia y medios que deben emplearse para mejorar sus condiciones, a fin de aumentar los produtos de la misma (1902).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Código de dereito canónico.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Escolma de leis da Igrexa católica de rito latino que, baixo o nome de Codex Iuris Canonice, foi redactada organicamente por decreto de Pío X en 1904 e promulgado por Bieito XV en 1917. Constaba de cinco libros: normas xerais, das persoas, das cousas, dos procesos e dos delitos e as penas. Logo do Concilio Vaticano II iniciouse a revisión, que entrou en vigor en 1983. O novo código consta de sete libros: das normas xerais, do pobo de Deus, da misión da Igrexa de ensinar, da función da Igrexa de santificar, dos bens temporais, das sancións e dos procesos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Recompilación das constitucións imperiais promulgada por Xustiniano no ano 529. A promulgación de novas constitucións polo mesmo Xustiniano fixo necesaria unha segunda edición revisada, que é a que actualmente se conserva, e que recibiu o nome de Codex Repetitae Praelectionis (534). O código componse dunhas 4.650 disposicións imperiais sistematizadas en doce libros, divididos por materias, en seccións e títulos. O primeiro trata das fontes do dereito; dende o segundo libro ao oitavo, do dereito privado; o libro noveno, do dereito penal; e os tres últimos, do dereito público. Esta segunda edición é a que, posteriormente, se incorporou ao Corpus Iuris Civilis.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Recompilación de todas as normas xurídicas que regulan a vida das igrexas orientais católicas. Foi promulgado por Xoán Paulo II en 1990 para as vinte e unha igrexas orientais en comuñón con Roma e correspondentes a cinco ritos diferentes: o alexandrino (igrexas copta e etíope), o de Antioquía (igrexas malankar, maronita e siríaca) o bizantino (igrexas albanesa, bielorrusa, búlgara, eslovaca, grega, húngara, italo-albanesa, iugoslava, melquita, romana, rusa, rutena e ucraína) o armenio (igrexa armenia) e o caldeo (igrexas caldea e malabar).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Colección privada de constitucións imperiais romanas que recolle a lexislación desde a época do Emperador Adriano ata a de Diocleciano, concretamente ata a súa publicación no 291.

    VER O DETALLE DO TERMO