"To" (Contén)

1. Que posúe abundantes bens materiais.

2. Que ten abundancia dalgunha cousa.

3. Que posúe unhas formas moi abundantes e marcadas.

1. Relativo ou pertencente á sociedade do Oratorio.

2. Membro da sociedade do Oratorio.

1. Lugar dedicado á pregaria, que comprende desde as capelas autorizadas para a celebración da misa ata simples altares ou fornelas destinados á veneración dos fieis. Os primeiros poden ter o carácter de oratorio público cando todo o mundo ten acceso, de oratorio semipúblico cando acoden só certos grupos determinados, e de oratorio privado cando son erixidos en casas privadas.

2. Drama musical de tema relixioso. Inicialmente foi creado para ser representado, pero axiña perdeu a acción escénica. O oratorio desenvolveuse a partir da Contrarreforma por obra de Filipe Neri, fundador da Congregación do Oratorio, que nas reunións piadosas escenificaba fragmentos da Biblia. A primeira composición que pode ser considerada como oratorio é La rappresentazione di anima e di corpo (1600), de Emilio dei Cavalieri. Dos grandes mestres do oratorio italiano destaca G. Carissimi (Jepthe, 1650). Unha das figuras máis destacadas do barroco foi G.F. Händel (Israel in Egypt, 1739, Messiah, 1742, Judas Maccabaeus, 1747 e Solomon, 1749). J. S. Bach, escribiu, ademais do Weihnachts Oratorium (Oratorio de Nadal, 1734), as paixóns, que son unha modalidade de oratorio. Tamén destaca, a finais do s XVIII, F. J. Haydn, con Die Schöpfung (A creación, 1798) e Die Jahreszeiten (As estacións, 1801). No s XIX...

3. Institución fundada polos salesianos encamiñada á diversión dos mozos os días de festa, consistente en xogos, veladas literario-musicais e oracións.

1. Acción e efecto de ordenar.

2. 1. Conxunto de preceptos que regulan o funcionamento de algo.

   2. ordenamento real /

      Colección de disposicións reais feitas polos reis de Castela e León na Baixa Idade Media cando lexislaban de acordo coas Cortes. A máis importante foi o Ordenamiento de Alcalá, aprobado en 1348 nas Cortes celebradas en Alcalá de Henares por Afonso XI, e que deu forza de lei a Las Siete Partidas.

   3. ordenamento xurídico

      Conxunto de normas xurídicas dun estado. Nos estados descentralizados politicamente coexisten diferentes ordenamentos de cada un dos centros de produción normativa.

PERSOEIRO

Escultor. Representante do Renacemento hispánico, formouse con D. Fancelli e tivo como colaborador a Diego de Siloé. Realizou a decoración da capela Caraccioli de Nápoles, o sepulcro dos reis Xoana I e Filipe I, que se instalou a comezos do s XVII na Capela Real de Granada, o sepulcro do cardeal Cisneros en Alcalá de Henares e o da familia Fonseca en Coca , ademais de traballar no coro da catedral de Barcelona (1515),   onde engadiu decoracións renacentistas ao cadeirado e ao trascoro, con relevos da vida de santa Baia.

PERSOEIRO

Bispo de Astorga (1061-1065). Foi monxe nun mosteiro de Sahagún. Fernando I confioulle a misión de traer de Sevilla a León as reliquias de santo Isidoro. Está soterrado na igrexa de Santa Marta de Astorga. A súa festividade celébrase o 23 de febreiro.