"llo" (Contén)

1. Alga rodofícea que forma matas ríxidas de cor vermella. Presenta talos aplanados e ramificados. Fíxase por medio de filamentos rastreiros a substratos fundamentalmente calcáreos.

2. Alga rodofícea de cor vermella escura. Fíxase cun pequeno disco, do que saen ramais que se dividen dicotomicamente. As estruturas reprodutoras encóntranse en engrosamentos nas marxes. É unha alga que se emprega na industria cosmética, farmacéutica e alimentaria.

PERSOEIRO

Humanista e poeta. Coñecido como Tarcaniota, as súas obras reflicten unha profunda sensibilidade e un espírito inquedo e aventureiro. Escribiu catro libros de Epigrammata e catro libros de Hymni naturales.

PERSOEIRO

Actor cinematográfico italiano. Triunfou co seu marcado estilo sofisticado e a súa aparencia triste. Protagonizou I soliti ignoti (1958), La dolce vita (1960), Divorzio all’italiana (1962) e Ginger e Fred (1985). As súas derradeiras contribucións foron en Prêt-a-porter (1994), Sostiene Pereira (1996) e Viagem ao principio do mundo (1997). Foi premiado no Festival Internacional de Cine de Donostia-San Sebastián por Casanova ‘70 (1965) e no Festival Internacional de Cine de Cannes por Dramma della gelosia-tutti i particolari in cronaca (1970) e Oci ciorne (1987).

PERSOEIRO

Economista e publicista escocés. Iniciador da historiografía económica, ademáis das súas edicións de obras de A. Smith e de D. Ricardo, publicou un dos primeiros estudios do pensamento económico, Discourse on the Rise, Progress, Peculiar Objects and Importance of Political Economy (1824) e tamén a obra bibliográfica exhaustiva Literature of Political Economy (1845).

1. Baixorrelevo de pedra, madeira ou metal de forma redonda ou elíptica, utilizado como elemento decorativo en arquitectura, especialmente nas fachadas dos edificios. A súa orixe vén do costume, corrente na Antigüidade, de pendurar das paredes dos templos os escudos conquistados aos inimigos vencidos. No Renacemento recuperouse a moda, e foron característicos os medallóns con cabezas humanas ou animais, emblemas, alegorías, monogramas e motivos históricos ou lendarios.

2. Xoia con forma de caixa pequena e aplanada, oval ou redonda, onde se gardan retratos, pinturas, guedellas ou recordos persoais. Normalmente está feito con metais preciosos e con pedrería aplicada.

3. Toro groso de carne ou peixe.

4. Medalla grande.

MONTES

Monte situado no extremo S da parroquia de Soutochao (Vilardevós). O seu cumio acada os 700 m de altitude.

PERSOEIRO

Político e banqueiro, fillo de Giovanni di Bici. Dedicouse ao comercio e ocupou cargos públicos e políticos importantes. Arrestado e confinado en Padua (1433), volveu ao ano seguinte a Florencia, onde, co apoio popular, enseñorouse da vida pública de Florencia e expulsou os seus inimigos. Como protector das artes e das letras, embeleceu a cidade con edificios notables e creou numerosas institucións culturais. Tamén favoreceu a agricultura, incrementou o comercio e fixo do seu banco unha das institucións financeiras máis importantes de Europa.

PERSOEIRO

Político e empresario. Iniciou a súa carreira política como alcalde de Maceió (1979). En 1982 foi elixido deputado federal polo partido socialdemócrata e posteriormente foi gobernador do estado de Alagoas (1986-1989). En 1989 creou o Partido da Reconstrução Nacional (PRN), polo que foi elixido presidente da República de Brasil (1990). Cun programa neoliberal, o “Plan Mello”, iniciou o seu mandato implantando un drástico plan de reaxuste económico para controlar a inflación, pero tivo que dimitir polas acusacións de corrupción e tráfico de influencias en decembro de 1992. Dirixiu o xornal Gazeta de Alagoa e presidiu o grupo empresarial da familia, que controla negocios editoriais e audiovisuais.

PUNTA

Punta do litoral atlántico, situada entre a ría de Lires e a punta Coído de Calboa, na parroquia de Lires (Cee).

1. Que é superior con respecto a outro.

2. Que ou quen é o máis bo de todos.

3. Que é preferible.

4. De maneira máis boa ou superior.

1. Acción e efecto de mellorar.

2. Parte dunha herdanza que se lle deixa a alguén, a maiores da que lle corresponde por lei.

3. Figura do dereito civil que permite desigualar os fillos lexítimos na herdanza, mediante a atribución a calquera deles ou aos seus descendentes, dun terzo de lexítima que a lei lles atribúe aos descendentes lexítimos. Os titulares do terzo de mellora só poden ser os fillos ou descendentes do causante.

4. Gastos útiles que fai alguén en propiedade allea en calidade de arrendatario ou usufrutuario.

1. Facer que algo ou alguén adquira maior calidade ou mellore as súas condicións ou estado.

2. Superar algo facéndoo mellor.

3. 1. Favorecer a un herdeiro deixándolle máis bens ca aos demais.

   2. facultade de mellorar

      Facultade que ten un cónxuxe de outorgar a favor do outro, en termos matrimoniais, que o sobrevivinte deles que se conserve viúvo, poida distribuír entre os fillos comúns os bens que forman o terzo de mellora.

4. Chegar algo ou alguén a unha situación ou estado máis favorable.

1. Acción e efecto de mellorar.

2. Diminución ou alivio da intensidade dunha doenza.