"qu" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 4475.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Copa esvelta que ten dúas asas dende os beizos ata a base.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Doce típico catalán, crocante e seco, elaborado con fariña, ovos, azucre, améndoas ou outros froitos secos machucados e, normalmente, tamén con pel de limón e canela. En primeiro lugar, dáselle á pasta forma de barra aplanada; unha vez cocida, córtase e vólvese meter no forno para que cada porción se torre intensamente. Tamén se denomina bufat.
-
GALICIA
Escritor. Foi membro fundador da Academia Literaria de Santiago de Compostela e colaborou na prensa galega da época como La Aurora de Galicia e El Idólatra de Galicia. Publicou, entre outras obras: El sensualismo considerado en sus relaciones ideológicas, morales y políticas (1842), Observaciones sobre el drama titulado “Fernán Pérez Curruchao y el arzobispo Don Suero” (1842) e Observaciones sobre la doctrina de Macarel relativa a la libertad de cultos (1843).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Impresor. Instalouse en Verín en 1890 onde imprimiu La Voz de Verín e, probablemente nese mesmo ano, o xornal El Eco. Deixou a súa imprenta a Lino García Vázquez. Logo viaxou a Vigo para publicar o semanario Comercio de Vigo a partir de 1894, xornal que el mesmo dirixiu. Posteriormente, a imprenta pasou a ser propiedade de Cerqueira e Pariña. Regresou a Ferrol en 1898.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Pé dunha planta co talo baixo e ramificado como o da pataca.
-
VER O DETALLE DO TERMO
carrasqueira.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Lugar cunha alta densidade de carrascas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
carrasqueira.
-
VER O DETALLE DO TERMO
alaterno.
-
PERSOEIRO
Enxeñeiro agrónomo. Formou parte da comisión técnica encargada polo goberno da República para a redacción do proxecto de reforma agraria despois do triunfo da Fronte Popular. Foi catedrático da Escuela de Ingenieros Agrónomos de Madrid, que dirixiu desde 1936 a 1939. Expulsado en 1939, dirixiu a estación de viticultura e enoloxía de Requena ata 1961. Fundou a Unión de Viticultores de Levante e a Confederación Nacional de Viticultores, ademais das revistas Acción Vitícola e La Semana Vitícola. Publicou a obra Los latifundios de España (1932).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Navegante bretón. Francisco I de Francia encargoulle a busca do paso do NO cara ás Indias. En 1534 saíu de Saint-Malo e tocou terra canadense en Gaspé, onde estableceu contactos cos indios, feito que lle deu o nome de descubridor do Canadá. En 1535 fixo unha segunda viaxe e chegou á desembocadura do río San Lourenzo, ao que lle deu este nome, e chegou ata Hochelaga, futura Montreal. En 1541 emprendeu unha terceira viaxe baixo o mando de J. F. de la Roque, con quen intentou fundar unha colonia.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Naturalista. Estudiou medicina na Universidade de Santiago de Compostela e exerceu a docencia en Vilagarcía. Interesouse pola física, para a que inventou algúns aparellos, pola química e pola historia natural. Publicou a obra Los misterios de la Naturaleza. Investigaciones sobre el microplakton de la Ría de Arosa (1903) e unha monografía sobre a remolacha.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político e terceiro duque de San Carlos. Xentilhome de cámara de Fernando VII, acompañouno no seu exilio. Ao seu retorno en 1814 foi nomeado secretario de Estado e director da Real Academia Española, de onde o expulsaron os afrancesados. Posteriormente foi embaixador en Londres e Lisboa.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Realizador e guionista cinematográfico. Estudiou guión na Escuela Oficial de Cinematografía e teatro con William Layton. Organizou e dirixiu o Teatro Experimental Independiente. Estreouse como guionista en Flor de Santidad (1972), de Adolfo Marsillach; Clara es el precio (1975), de Vicente Aranda; e A mí que me importa que explote Miami (1976), de Manuel Caño. Exerceu tamén como guionista e director artístico en Cambio de sexo (1976), El puente (1976) e Memorias de Leticia Valle (1979). Foi axudante de dirección en Manuel y Clemente (1985), de Javier Palmero. Interesado pola etnografía e polos costumes galegos, realizou numerosas curtametraxes documentais como Medidas y/o rupturas (1977), Os celtas pasotas (1977) e Galiza (1977), xunto ás longametraxes Martes de Carnaval (1991) e El baile de las ánimas (1993).
VER O DETALLE DO TERMO -
FILOSOFOS
Filósofo portugués. Profesor na Universidade de Coimbra e estudoso da filosofía e da cultura portuguesas, publicou a obra Estudos sobre a cultura portuguesa (1947-1958), recollida en catro volumes.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Arqueóloga. Licenciada en Filosofía e Letras (1967), doutorouse en 1981 coa tese Aportación al estudo de la glíptica romana en España: los entalles del Museo Arqueológico Nacional. Entre 1987 e 1988 foi directora xeral de Cultura da Xunta de Galicia; en 1995, logo de ocupar diferentes cargos na facultade de Xeografía e Historia da Universidade de Santiago de Compostela, foi elixida directora do departamento de Historia I. Colaborou, entre outras, nas seguintes revistas: Gallaecia, Brigantium, Museo de Pontevedra e Boletín Auriense. Escribiu Colección de glíptica del Museo Arqueológico Nacional: serie de entalles romanos (1990). É membro do Instituto Padre Sarmiento de Estudios Gallegos, do Seminario de Estudios Galegos da área de Arte/Comunicación e da Asociación Profesional de Arqueólogos.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Crítico literario. Formouse no Centro de Estudios Históricos de Madrid. Dedicado á docencia universitaria, publicou entre outras obras: Sentido y forma de las Novelas Ejemplares (1943), Sentido y forma del Quijote (1949), Vida y obra de Galdós (1962), Estudios sobre literatura española (1962), Forma y visión de “El diablo mundo” de Espronceda (1975), Creación literaria de la Edad Media y el Renacimiento (1977).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Avogado e político republicano, fillo de Santiago Casares Paz. Estudiou no Colexio Dequidt e no Instituto Eusebio da Guarda da Coruña. Iniciou a carreira de dereito na Universidade de Santiago de Compostela, que rematou na Universidad Central de Madrid, onde defendeu unha tese sobre Ramón de la Sagra, socialista utópico galego. Durante a súa etapa universitaria militou no Partido Republicano Autónomo da Coruña, defensor dun republicanismo de esquerdas e promotor dos dereitos democráticos nun estado laico. No ano 1911 volveu á Coruña, onde comezou a desenvolver a súa carreira como avogado especializado na defensa de pequenos casos de obreiros e líderes sindicais locais que lle deron notoriedade popular. Tralas eleccións municipais de 1911 e ata 1920 resultou elixido concelleiro e ocupou o cargo de sexto tenente de alcalde do concello; no exercicio dese mandato aprendeu a arte de facer política da man dos activos republicanos coruñeses. No transcurso desa década comprometeuse no proxecto...
VER O DETALLE DO TERMO -
RIOS
Río de Venezuela que nace na beira esquerda do Orinoco e que forma un verdadeiro canal entre este e o Amazonas. É un caso único no mundo de comunicación entre dúas concas fluviais importantes. A súa orixe débese en parte ao desbordamento do Orinoco pola captura do Casiquiare.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Produción cinematográfica francesa realizada en 1952. Foi dirixida por Jacques Becker e interpretada por Simone Signoret, Serge Regiani e Claude Dauphin. Ambientada nos baixos fondos de París e partindo dunha crónica policial auténtica, trátase da historia de amor dunha prostituta cun home que a chega a matar para delatarse despois.