"eo" (Contén)

RIOS

Río afluente do Mandeo pola esquerda. Nace na parroquia e concello de Curtis, da confluencia dos ríos Martín, Carballido e Ameneira. O seu curso adopta unha dirección SO-NL co que drena a parroquia de Curtis ata a súa desembocadura no lugar de Vilardois.

PERSOEIRO

Papa (615-618). Limitou os privilexios que posuían os monxes dende o pontificado de san Gregorio o Magno. O seu selo pontificio, coa inscrición Deusdedit papa (o seu nome en latín), é o máis antigo dos coñecidos. A súa festividade celébrase o 8 de novembro.

PERSOEIRO

Papa (672-676). Foi o primeiro en encabezar as súas cartas coa fórmula Saúde e bendición apostólica e en datalas co ano do seu pontificado.

PERSOEIRO

Escritor. Durante a ocupación alemá colaborou en Action Française. A súa narrativa, representada por obras como Je ne veux jamais l’oublier (Non quero esquecelo xamais, 1950) ou La corrida (1952), manifesta unha insolencia elegante, pesimista e plena de nostalxia. Dos seus escritos políticos destacan L’armée d’Algérie et la pacification (O exército de Alxeria e a pacificación, 1959) e La carotte et le bâton (A cenoria e o pao, 1960). Membro da Académie Française desde 1978.

PERSOEIRO

Arqueólogo suízo. Estudiou en Xenebra e na École Française d’Athènes (1905-1908). Foi director do Musée d’Art et d’Histoire (1922-1951) e profesor de arqueoloxía na Université de Genève. Entre as súas obras destaca L’archéologie, sa valeur, ses méthodes (A arqueoloxía, o seu valor e os seus métodos, 1912).

1. Ciencia ou tratado dos deberes. En calidade de determinación empírica das normas morais, a teoría deontolóxica trata dos deberes que se teñen que cumprir para poder chegar a un ideal de felicidade, o máis grande posible para o maior número de individuos.

2. Ciencia ou tratado que estudia os deberes e a ética profesional dos médicos. Establece unhas normas de conduta médica que varían segundo as influencias sociais.

1. Relativo ou pertencente á deontoloxía.

2. Conxunto de normas e preceptos de carácter moral que rexen nunha tarefa ou traballo determinados e cos que se procura respecto, rigor, honestidade e outros principios acordes coa ética profesional.

DIARIOS

Diario deportivo publicado na Coruña a partir do 19 de decembro de 1995. Forma parte do grupo La Capital S L, editora dos xornais El Ideal Gallego, Diario de Ferrol e Diario de Arousa. Fundado por Editores Deportivos del Norte de España S L, foi dirixido inicialmente por César Casal González. Comezou a súa edición coa cabeceira dxt, que logo foi substituída por Deporte. Presidido por Florencio Aldrey Iglesias, conta cun equipo de dirección formado por Juan R. Díaz García e Juan C. Boga Sánchez. Está dividido nas seccións, “Deportivo”, dirixida por Alberto Torres, “1ª División y F. Gallego”, con Lois Novo á fronte, “Otros Deportes”, con Juan Pedro Barco, e “Suplementos”, coordinado por J. R. Fontela. O seu obxectivo principal é informar e dar a coñecer o deporte galego, e inclúe entrevistas, clasificacións, táboas comparativas e especiais dos distintos deportes que se practican en Galicia acompañados de fotografías. Semanalmente publícase un suplemento...

1. Relativo ou pertencente ás derbesiáceas.

2. Alga da familia das derbesiáceas.

3. Familia de clorofíceas sifonais que comprende algas mariñas de talo filiforme, de ramificación dicótoma ou irregular.

1. Relativo ou pertencente ás dermatocarpáceas.

2. Lique pertencente á familia das dermatocarpáceas.

3. Familia de liques ascomicetos da orde das verrucarialis, de talos foliáceos.