"Gad" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 472.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Unidades militares integradas por voluntarios estranxeiros que loitaron a prol dos republicanos durante a Guerra Civil española (1936-1939). Os primeiros grupos formáronse en xullo do 1936 con participantes na Olimpiada Popular de Barcelona. A súa organización propúxose na reunión do Komintern do 26 de xullo de 1936, co propósito de integrar a todos os voluntarios de ideoloxía antifascista baixo a dirección comunista. Participaron combatentes de máis de 50 países de todo o mundo, cun total de 40.000 homes ao longo da guerra, organizados en 15 brigadas. Os principais continxentes foron franceses (10.000 voluntarios), italianos (2.500), belgas, iugoslavos, ingleses, canadenses e norteamericanos. Máis do 80% eran obreiros, en xeral mozos, aínda que tamén había veteranos da Primeira Guerra Mundial. Interviñeron eficazmente na defensa de Madrid (novembro do 1936) e nas batallas do Jarama, Brunete, Belchite, Teruel e, finalmente, no Ebro. O goberno republicano, cumprindo a resolución da Sociedade...
-
VER O DETALLE DO TERMO
Brigate Rosse.
-
PERSOEIRO
Escritora letona. Cultivou o teatro e a narrativa inspirada no folclore do seu país.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Denominación que recibe o xeneral de brigada en moitos exércitos.
-
-
Na mariña de guerra española, grao equivalente ao de comodoro nas mariñas anglosaxonas; era superior ao de capitán de flota e inferior ao tamén desaparecido capitán de escuadra.
-
Militar do armamento de cabalería do exército francés (s XVIII) cunha gradación correspondente noutros armamentos á de capitán. Coa reorganización militar do vizconde de Turenne adquiriu unha categoría parecida á de xeneral.
-
-
-
-
-
Incursión da cabalería en territorio inimigo.
-
Expedición armada de saqueo e castigo á que, na Idade Media, tiñan que asistir os vasalos menores de 60 anos por orde do señor respectivo. Diferenciábase da hoste porque non podía superar un día de duración. As disposicións relativas a este tipo de expedición foron recompiladas no Fuero de las cabalgadas.
-
Dereito do señor a dispor dos vasalos para as cabalgadas, redimible por un tributo.
-
-
Persoas que realizan unha carreira a cabalo.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Animal doméstico que se emprega para montar ou para o transporte de carga.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Provincia de Moçambique (82.625 km2; 1.202.221 h [estim 1991]). A súa capital é Pemba (16.323 h [1970]). A fertilidade do seu solo permite unha grande actividade agrícola, principalmente café, tabaco e sementes oleaxinosas. Os principais núcleos de poboación son Lúrio e Quinssanga.
-
-
Excremento expelido cada vez que se defeca.
-
Acción de cagar.
-
g Acción ou dito, sen éxito ou realizado nun momento inoportuno, contrario ao que se esperaba.
-
-
PUNTA
Punta que pecha polo L a enseada do Trece, no litoral setentrional da parroquia de Xaviña, no concello de Camariñas.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Relativo ou pertencente ao intestino recto.
-
Parte final do intestino.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Larva acuática dos anfibios anuros, de cabeza grosa e globulosa, corpo curto e cunha cola comprimida e longa bordeada por unha aleta flexible. A boca disponse en posición ventral na cabeza e está provista de mandíbulas córneas, coas que rilla principalmente as algas ou as plantas acuáticas das que se alimenta. Detrás da boca existe un disco ventral para suxeitarse ao substrato. Ao longo do proceso de crecemento, os primeiros avultamentos dos lados da cabeza convértense en branquias externas, que logo pasarán a estar cubertas por un opérculo cutáneo; este manterá unha abertura ou espiráculo por onde sae a auga que, logo de entrar pola boca, pasa polas branquias agora internas. As patas posteriores son as primeiras en aparecer, mentres que as dianteiras medran durante un tempo cubertas polas pregaduras do opérculo. O cágado dá paso ao anuro adulto cando a cola e as branquias son reabsorbidas e a respiración é exclusivamente pulmonar.
-
-
de cagar.
-
Aplícase a quen presenta un gran parecido con algún familiar seu.
-
e
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Lugar onde se adoita ir defecar.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Golpe dado coa man na caluga ou na cabeza.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Conxunto dos cangos que conforman un tellado.
-
VER O DETALLE DO TERMO
de cangar ou cangarse.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Rebaixe da canga na parte inferior, en forma de semicírculo, no que vai metido o pescozo do animal de tiro.
-
-
Lugar apropiado para atracar as embarcacións e cargar ou descargar mercadorías.
-
Pedra ou madeira que forma o lintel dunha porta ou dunha xanela.
-
-
-
de cargar.
-
Que ten carga.
-
-
Dise do tempo atmosférico cando vai bochorno.
-
Aplícase ao ceo cando está moi nubrado.
-
-
Aplícase ao ambiente ou ao aire que presenta falta de ventilación.
-
Que está moi concentrado.
-
Que padece un forte constipado.
-
Dise de quen está ebrio.
-
-
...
-
-
-
-
cargadeiro.
-
Elemento de pedra ou madeira que conforma a lumieira das portas e ventás.
-
Lugar onde se acostuma facer a limpeza do trigo e doutros cereais.
-