"Inés" (Contén)

1. Calidade de inestable.

2. Situación da atmosfera terrestre en que as partículas de aire non permanecen estables. Orixina unha serie de movementos ascendentes das masas de aire compensados por outros descendentes. O inicio da inestabilidade pódese deber ao impulso de calquera perturbación, pola orografía, por unha achega de calor ou pola advección de masas de aire máis cálido.

3. Estado que, nun sistema elástico sometido a forzas de compresión lonxitudinais, só precisa unha acción externa infinitamente pequena para perturbar o equilibrio e provocarlle unha flexión.

4. Configuración, nun núcleo atómico, do seu estado enerxético que lle confire unha probabilidade non-nula de emisión radioactiva espontánea.

PERSOEIRO

Político estadounidense. Senador por Texas (1949) e líder da maioría demócrata (1953), foi elixido vicepresidente dos EE UU trala vitoria electoral de J. F. Kennedy. Trala morte deste (1963) ocupou a presidencia, cargo que revalidou nas eleccións de 1965. A implicación na Guerra de Vietnam ocasionoulle fortes críticas, que o levaron a declarar a retirada unilateral do conflito en 1968.

CIDADES

Cidade da oblast’ de Ivanovo, Rusia (104.000 h [estim 1992]). A súa economía baséase no porto fluvial e na industria do algodón.

1. Relativo ou pertencente a Liechtenstein ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Liechtenstein.

PERSOEIRO

Dramaturgo romanés. Consagrouse coa obra Citadela sfarmata (O castelo destruído, 1955) e publicou, entre ourtras obras, Surorile Boga (As irmás Boga, 1959), Si eu amb fost în Arcadia (Eu tamén estiven na Arcadia, 1971) e Última carreira (1974).

1. Relativo ou pertencente ás linguas malaio-polinesias.

2. Familia de linguas asiáticas do phylum aústrico. Fálanse en Oceanía, no Sueste asiático e en Madagascar. Divídese en dous grupos: o grupo oriental, que comprende as linguas polinesias e as linguas de Melanesia e de Micronesia, e o grupo occidental, que comprende as linguas de Filipinas, Indonesia e Madagascar.

CIDADES

Cidade flamenga situada na provincia de Anveres, Bélxica (75.570 h [2001]). Está atravesada polo río Dyle e a súa economía baséase na industria da confección, do moble e da cervexa. Pertenceu aos bispos de Liexa desde 970, e a partir de 1346 formou parte do ducado de Brabante. Converteuse en arcebispado en 1559 e tivo como primeiro arcebispo a Perrenot de Granvelle. Foi saqueada polo duque de Alba en 1572. Do seu patrimonio cultural destacan a catedral do s XIII dedicada a san Romualdo e o palacio de xustiza, de comezos do s XVI, un dos primeiros exemplos do Renacemento italiano na Europa occidental.

PERSOEIRO

Arquitecto. Artista renacentista protexido polo abade Maximiliano de Austria, ao ser este nomeado bispo de Cádiz encargoulle a construción da igrexa de Santa Cruz ou catedral vella e a finalización do claustro grande de Los Arrayanes ou del Cementerio na cartuxa da Defensión de Jerez de la Frontera. En 1603, ao ser promovido o seu mecenas ao arcebispado de Santiago de Compostela, converteuse en mestre de obras da catedral, onde realizou o peche do coro, o estribo da torre das campás e a escalinata da fachada principal, na praza do Obradoiro. Reordenou a praza da Quintana, dirixiu a obra do claustro do convento de San Francisco e do colexio de San Clemente e interveu na igrexa de San Martiño Pinario (1611). Escribiu Cerramientos y trazas de montea.

PERSOEIRO

Fotógrafo. Estudiou e exerceu como avogado ata que abandonou o seu traballo pola fotografía. Interesado por todos os movementos de vangarda, foi pioneiro no uso da fotografía como fonte de documentación arquivística. Inventariou todas as fotografías en función da súa temática (escultura, arquitectura, paisaxes ou xentes), constituíndo un retrato iconográfico da Catalunya de comezos do s XX, o chamado Arxiu Mas (1900).

1. Relativo ou pertencente a Medellín ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Medellín.

1. Relativo ou pertencente a Medina ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Medina.