"Lomé" (Contén)

PERSOEIRO

Escultor. Representante do Renacemento hispánico, formouse con D. Fancelli e tivo como colaborador a Diego de Siloé. Realizou a decoración da capela Caraccioli de Nápoles, o sepulcro dos reis Xoana I e Filipe I, que se instalou a comezos do s XVII na Capela Real de Granada, o sepulcro do cardeal Cisneros en Alcalá de Henares e o da familia Fonseca en Coca , ademais de traballar no coro da catedral de Barcelona (1515),   onde engadiu decoracións renacentistas ao cadeirado e ao trascoro, con relevos da vida de santa Baia.

1. Determinación das oscilacións das paredes arteriais que están ocasionadas polo fluxo sanguíneo e a presión arterial que se miden por medio do oscilómetro.

2. Tipo de análise condutométrica en que se traballa con correntes alternas de alta frecuencia (1-300 MHz). Baséase no fenómeno da polarización molecular que resulta da aplicación de correntes de alta frecuencia e que provoca unha corrente de polarización de intensidade comparable á de condución. Utilizouse en volumetrías de neutralización, de precipitación e de formación de complexos, en medios acuosos e non acuosos.

PERSOEIRO

Actriz. Coñecida como Marisa Paredes, debutou no teatro en 1961. Interveu como actriz secundaria en filmes como Canción de cuna (1960) ou Las bicicletas son para el verano (1983), ata que logrou o recoñecemento do público e da crítica con Tacones lejanos (1991). Participou tamén en filmes como Ópera prima (1980), La flor de mi secreto (1995), Todo sobre mi madre (1999), Hable con ella (2002), Una preciosa puesta de sol (2003) e Frío sol de invierno (2004). Presidiu a Academia de las Artes y las Ciencias Cinematográficas (2000-2003) e recibiu o Premio Nacional de Cinematografía (1996).

PERSOEIRO

Arquitecto. Primeiro director da Escuela Especial de Arquitectura de Madrid, foi o autor do edificio da Universidad de Zaragoza (1849) e do palacio do Congreso de los Diputados de Madrid (1843). En Madrid reformou o convento do Noviciado (1845), restaurou San Jerónimo el Real e fixo os palacios de Béjar, Vista Alegre e o do marqués de Salamanca (1854).

PERSOEIRO

Navegante portugués. En 1419 participou na segunda expedición á illa de Porto Santo, arquipélago de Madeira, onde se estableceu (1428?) e levou a cabo o poboamento por orde de Enrique de Portugal, que o nomeou donatario dela en 1446.

PERSOEIRO

Director de orquestra. Estudou con F. Pedrell e no Conservatorio de Madrid, onde exerceu como catedrático de Harmonía (1911-1943). Dirixiu a Orquesta Filarmónica de Madrid (fundada por el en 1915) e a Orquesta Nacional. Sucedeu a Turina como comisario xeral de música (1949-1956). Promocionou a música contemporánea española e compuxo diversas obras, das que destacan a suite sinfónica A mi tierra (1898) e a versión que realizou da Marcha Granadera, aceptada oficialmente como Himno Nacional de España.

PERSOEIRO

Escritor sudafricano. Formado en Inglaterra, regresou ao seu país de orixe despois da Primeira Guerra Mundial. Cultivou diversos xéneros, como a novela, as pequenas narracións, a poesía, os libros de memorias e mesmo libretos de ópera. Mostrouse crítico e satírico coa sociedade, tanto na súa primeira novela Turbott Wolfe (1925), como en The Case is Altered (1932) e The Invaders (1934), ou nas escolmas de poemas Collected Poems (1961) e Message in Code (1964).

IGREXAS

Igrexa situada en Pontevedra. É coñecida como San Bartolomeu o Novo, pois xa existiu a igrexa de San Bartolomeu o Vello, da que se conservan restos dunha portada do s XIII que se refixo nas ruínas de San Domingos. Pertenceu á Compañía de Xesús desde a súa construción entre 1696 e 1714, ata a súa expulsión en 1767. Construída en estilo barroco, ten as trazas das igrexas xesuíticas romanas. No seu interior destacan os retablos atribuídos a Pedro de Mena, Gregorio Fernández, Pedro de Campo, Bieito Silveira e Gambino. Presenta unha fachada decorada con columnas e os escudos heráldicos de familias que axudaron economicamente para a súa construción.