"Nan" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1411.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que ou quen asina ou ten sinatura.
-
-
Correspondencia dun son con outro.
-
Entre dúas ou máis palabras, igualdade das vocais tónicas nas agudas e das vocais tónicas, e a última vogal átona nas graves e nas esdrúxulas, prescindindo dos outros sons que seguen á vogal tónica, tanto se son vocais como se son consonantes. Non contan entón para a asonancia, as vocais postónicas internas das palabras esdrúxulas nin as semivocais dos ditongos.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que asona.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que anda ás atoutiñadas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo da xerga dos canteiros que corresponde á voz ‘garda’.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Investimento interno realizado por unha empresa mediante a operación de deducir unha parte dos beneficios destinándoa ao mencionado investimento. A finalidade básica do autofinanciamento é a de poder realizar os investimentos sen necesidade de recorrer a medios externos e evitar os custos financeiros correspondentes. É particularmente interesante para as pequenas empresas, que teñen un acceso limitado a outras fontes de financiamento, e é igualmente unha das fórmulas financeiras máis empregadas polos grandes grupos económicos dos países desenvolvidos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Reter e utilizar os beneficios e capital propios dunha empresa para desenvolver a produción.
-
PERSOEIRO
Marqués de Pescara e conde de Loreto. Era fillo de Afonso e de Diana de Cardona. Participou activamente nas loitas militares de Italia entre 1512 e 1525, ao servizo de Fernando II de Aragón e do Emperador Carlos V. No ano 1521 contribuíu á conquista do Milanesado e no 1525 foi o artífice da vitoria de Carlos V en Pavía. Foi gobernador da illa de Ischia e camarlengo do Reino de Nápoles.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Doutor en Ciencias Químicas pola Universidade da Coruña (1998) e xogador internacional de hóckey a patíns. Como deportista, militou nos equipos coruñeses da división de honor do C. H. Dominicos e do H.C. Liceo, proclamándose campión da Copa do Rei en 1994 co Dominicos. Formou parte da selección española absoluta en 45 ocasións, obtivo o título de campión do mundo (Arxentina 1989) e, nos campionatos de Europa, as medallas de prata en categoría absoluta (Italia 1990) e de bronce en categoría júnior (Bélxica 1983). Está en posesión do título de adestrador nacional de hóckey sobre patíns e da Orde ao Mérito Olímpico, que lle outorgou o Comité Olímpico Español en 1995.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Alfonso Fernández de Avellaneda.
-
PERSOEIRO
Escritor, irmán de Richard Avenarius. Publicou dúas antoloxías líricas cunha motivación didáctica, e fundou e dirixiu en Dresden a revista cultural Der Kunstwart. Escribiu poesía e algún poema dramático como Fausto (1919) e Baal (1920).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Realizador cinematográfico arxentino. Comezou dirixindo curtametraxes, logo confirmou o seu labor e o seu traballo de realización cos filmes El jefe (1958) e El candidato (1959), baseados nos guións de David Vinas, cos que obtivo un enorme éxito. Dirixiu tamén Ayer fue primavera (1954), En mi casa mando yo (1967), Los médicos (1978) e Dios los cría (1991).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintor. Na súa obra, aparecen atmosferas que reflicten a mutación do tempo e redefinen imaxes esquemáticas e veladas nas naturezas e panorámicas. Expón desde o ano 1978 en diversas galerías de Galicia e Madrid.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintor. Na súa obra, aparecen atmosferas que reflicten a mutación do tempo e redefinen imaxes esquemáticas e veladas nas naturezas e panorámicas. Expón desde o ano 1978 en diversas galerías de Galicia e Madrid.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Filme producido nos EE UU no ano 1993 e dirixido por Abel Ferrara. Foi interpretado por: Harvey Keitel, Frankie Thorn, Zöe Lund e Anthony Ruggiero, entre outros actores. Unha monxa sofre unha violación no altar dunha igrexa. O tenente de policía L.T., un home corrupto, politoxicómano e devoto católico, encárgase do caso. O brutal sacrilexio obsesiónao, e lévao a un arrepentimento dos seus actos, na procura dunha posible redención.
-
PERSOEIRO
Animadora teatral. Desenvolveu unha importante actividade de promoción das artes escénicas na área de Ferrol Terra. Participou na posta en marcha da Mostra de Teatro Infantil Galego Xeración Nós, moi importante na promoción do teatro infantil e xuvenil, e coordinou programas de divulgación cultural e teatral na radio local. Tamén traballou como actriz no Teatro Círculo de Perlío, participando en espectáculos como O cantar dos cantares (1975) ou O circo de tiza caucasián (1976).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Barítono. Iniciou na Coruña a súa formación e continuouna na Escuela Superior de Canto de Madrid (1984). Bolseiro pola ACSE, asistiu ao primeiro curso de Interpretación da Música Contemporánea onde traballou as técnicas vocais de vangarda. Ofreceu o seu primeiro recital acompañado ao piano por Maximino Zumalave (1983). A partir de 1986 realiza gravacións para Radio Nacional de España, Radio 2 e TVE. Ademais de participar nas temporadas de ópera (Madrid, A Coruña, Oviedo, entre outras), xunto a figuras da lírica mundial como Alfredo Kraus, Renata Scotto, Teresa Berganza ou Plácido Domingo, interpretou o papel protagonista na estrea da ópera El Secreto Enamorado, de Manuel Balboa e Ana Rossetti (1993) e foi solista no Concerto de Fin de Ano da Orquestra Sinfónica de Galicia (1998). En 1999, baixo a dirección de James Ross, interpretou os Rückert Lieder de Gustav Mahler.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Realizador cinematográfico italiano. Dirixiu filmes eróticos cun certo sadismo, algúns westerns, thrillers e películas de aventuras que o definen como moi heteroxéneo. Entre as súas obras cinematográficas destacan, Il prezzo dell’onore (O prezo da honra, 1952), La spada del Cid (A espada do Cid, 1963), Follie d’Europa (As aventuras de Europa, 1964), Preparati la bara (Preparade o féretro, 1968), L’inquilina del piano di Sopra (A inquilina do piano de Sopra, 1977) e The treasure of the four crows (O tesouro dos caro corvos, 1983).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Compositor e director. Iniciou os estudios musicais no Conservatorio Superior da Coruña; posteriormente trasladouse a Madrid onde realizou Composición e Dirección de Orquestra. Director da Escola Municipal de Música de Chantada (1990-1991), dirixiu a súa Banda Municipal, a Orquestra de Cámara e a Orquestra de vento do Conservatorio de Ourense (1992-1998) e dende 1999 a Orquestra Municipal de Aguiño. Dende 1992 exerceu como profesor de Harmonía e Análise Musical no Conservatorio de Ourense. Colaborou na elaboración de libros didácticos de práctica instrumental aplicada á linguaxe musical como Entonación y Práctica Instrumental, 1995). Entre as súas composicións destacan: Comenzo (suite orquestral) e Fuxidio (para grupo de metais).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Ensaísta, investigador e catedrático de Filosofía na Universidade de Santiago de Compostela. Publicou estudos sobre a cultura galega e o pensamento filosófico de diferentes intelectuais galegos. Ao redor da figura de Amor Ruibal escribiu El pensamiento de Amor Ruibal: una revisión de la filosofía a la luz de la correlatividad (1968). Ademais, editou a obra de Amor Ruibal Los problemas fundamentales de la filosofía y el dogma (1993) e coordinou o volume colectivo Amor Ruibal en la actualidad (1972). Outras obras súas son Rosalía de Castro entre a poesía e a política (1987) e Descubrindo a Otero Pedrayo (1991). Así mesmo, editou as Obras selectas I e II (1973 e 1983) de Otero Pedrayo e coordinou o libro Pensamento galego I (1977). Dende o seu posto docente promoveu a fundación das licenciaturas de Filosofía, Pedagoxía...
VER O DETALLE DO TERMO