"RC" (Contén)

Terra amarela de Venecia que se emprega como pintura.

Androuet Du Cerceau.

Dise do tipo de solos nos que a filtración é ascendente durante unha época do ano e descendente durante outra.

Froito pluriocular, que procede dun ovario súpero, de parte externa (exocarpo) dura e lignificada e a interna carnosa, con numerosas sementes, como o do baobab.

Referido ao astro que, situado no casquete esférico da esfera celeste invisible para un observador dado, non é nunca visible para este observador.

Aliñación oroxénica submarina que prolonga os relevos de Terra do Fogo en dirección leste ata os relevos volcánicos das illas Sandwich do Sur. Desde alí, bordeando polo S a fosa do Meteoro (8.264 m de profundidade), ten lugar unha inflexión de 180° para enlazar, polas illas Orkney do Sur, cos relevos dobrados da Terra de Graham, na Antártida.

Dignidade e xurisdición das cabezas das igrexas Siríaca Católica (residente en Beirut), Melquita Católica e Maronita (residentes en Bekoš, no Líbano), Melquita Bizantina (residente en Damasco) e Siríaca Xacobita (da que depende o katholikós de Malancar, India). A primeira comunidade cristiá de Antioquía foi confiada ao apóstolo Bernabeu, quen no ano 42 ou 43 chamou a san Paulo para a misión apostólica. Segundo os Feitos dos Apóstolos, foi alá onde os discípulos de Cristo se denominaron por primeira vez “cristiáns”, e a procedencia pagá da maior parte deles enfrontounos á tendencia xudaizante dos procedentes do pobo xudeu. Consecuencia desta situación foi o Concilio de Xerusalén e o enfrontamento dos apóstolos Pedro e Paulo nesta cidade, provocado pola actitude compracente de Pedro cara aos ritos e ás prácticas dos xudaizantes. A tradición considera o apóstolo Pedro como iniciador do episcopado na cidade, o que conferiu aos seus bispos a hexemonía relixiosa sobre toda a...

Que ou o que actúa contra a tuberculose.

Centro cultural obreiro que se fundou na Coruña o 18 de xaneiro de 1897 co subtítulo “sociedad de actos civiles”. Non tivo unha sede social estable, ocupando diferentes locais ao longo da súa existencia. Os seus obxectivos fundacionais eran favorecer o desenvolvemento das ideas librepensadoras e difundir a instrución integral e laica. Dende os seus comezos ata a súa disolución en 1936 por mor da Guerra Civil española, foi impulsada, entre outros, polos republicanos Eduardo López Budén e Xosé Arias Díaz, acompañados de anarquistas que defenderon a visión laica da vida pública. Neste eido, cabe sinalar o esforzo da Antorcha en soster a súa escola laica, moi vencellada á figura do mestre racionalista Constancio Romeo Lasarte, dende 1898 ata 1922. A partir de 1901 desenvolveron programas de educación para adultos en horario nocturno, co fin de facilitar o acceso á instrución de boa parte da poboación traballadora. Os proxectos da Antorcha Galaica del Libre Pensamiento chocaron acotío coas autoridades...

Revista semanal ilustrada publicada na Habana entre o 5 de outubro de 1913 e o 8 de marzo de 1914. Foi dirixida por Anxo Fernández e administrada por Xulián Cabrera. Incluía novas sobre Galicia, do Centro Galego da Habana e das Sociedades de Instrución, xunto cunha páxina literaria de poesía e prosa na que aparecían colaboracións de Curros Enríquez e Lugrís Freire.

Xornal aparecido en decembro de 1892 en Pontevedra. Xoán David Pérez Mandado foi o seu director, propietario e redactor. Desapareceu aos poucos números e nel facíase publicidade das rías galegas.

Centro cultural para a educación do proletariado, fundado na Coruña o 14 de xullo de 1936. No seu domicilio social da rúa dos Feáns impartíase unha formación obreira de claro carácter anarquista, fundamentada nas bases da educación libertaria promovida e organizada por Ferrer i Guardia.

Xornal aparecido en Cedeira en 1930, subtitulado “Decenario defensor de los intereses generales de la comarca Cedeiresa”.