"Rus" (Contén)

1. Emitir luz algunha cousa.

2. Producirse alustros.

PERSOEIRO

Paleontólogo e teórico da evolución. Logo de licenciarse en Farmacia, iniciou a partir de 1933 unha intensa colaboración con Fernández de Villalta, que o levou a prospectar numerosos xacementos do Mioceno do Vallés-Penedés; froito deses traballos foi a revisión da estratigrafía empregada tradicionalmente e a introdución dos termos Vallesiano e Turoliano para referirse a dous pisos diferentes do Terciario. En 1952 publicou a súa tese de doutoramento, Los jiráfidos fósiles en España, que lle valeu o recoñecemento internacional, polo que entre 1952 e 1958 organizou os Cursillos Internacionales de Paleontología de Sabadell. Foi catedrático de Paleontoloxía nas universidades de Oviedo (1961) e Barcelona (1963-1972). En 1969 fundou o Instituto Provincial de Paleontología (despois Institut Paleontològic “M. Crusafont”), que dirixiu ata 1983. Paralelamente ás súas contribucións ao estudo dos mamíferos fósiles, dende 1948 realizou unha intensa tarefa de investigación e...

PUNTA

Punta da beira oriental da ría de Corcubión, no litoral da parroquia do Pindo, concello de Carnota, situada ao N da punta de Quilmás.

FILOSOFOS

Filósofo e teólogo alemán. Foi profesor de filosofía e teoloxía en Leipzig. Desenvolveu unha concepción próxima ao empirismo, que tivo unha certa influencia en Kant. Entre as súas obras cómpre salientar Anweisung, vernünftig zu leben (Indicación para vivir racionalmente, 1744) e Weg zur Gewissheit und Zuverlässigkeit der menschlichen Erkenntnis (Camiño para alcanzar a certeza e a seguridade do coñecemento humano, 1747).

1. Que está revestido de cotra.

2. 1. Relativo ou pertencente aos crustáceos.

   2. Artrópodo do subfilo dos crustáceos.

   3. Subfilo de artrópodos mandibulados, con representantes principalmente acuáticos, de auga doce ou salgada, e tamén terrestres. Xeralmente, o corpo está formado por dúas rexións: o cefalotórax, con cuncha dorsal, e o abdome; o número de segmentos que as integran é moi variado. Tanto o tórax coma o abdome están dotados de apéndices birrámeos, pero así como os torácicos son tipicamente locomotores, os abdominais poden levar a cabo diversas funcións. Os apéndices cefálicos, tamén birrámeos, están formados por dous pares de antenas, un par de mandíbulas e dous pares de maxilas. O epitelio ectodérmico dos crustáceos segrega unha cutícula quitinosa que a miúdo se impregna de sales cálcicos: cando iso ocorre, a carcasa non é única, senón que se divide segundo as diferentes partes do corpo e as divisións se articulan entre elas. No extremo anterior do corpo dos crustáceos está o rostro e no posterior o telson, que xunto cos urópodos forman a cola. A cuncha é a cutícula dorsal da cabeza que se estende...

3. Aplícase ao talo dunha gran parte dos liques que carecen de córtex inferior e que viven fortemente adheridos á superficie do substrato (rocha, cortiza e outros), no que incluso poden penetrar.

PERSOEIRO

Arquitecto holandés. Estudiou na Academia de Anveres e exerceu como arquitecto municipal de Roermond. Discípulo de Viollet-le-Duc, traballou na restauración da catedral de Maguncia. Construíu numerosas igrexas en estilo neogótico, entre as que destacan a de St. Catharina en Eindhoven (1859) e St. Wilibrordus (1864-1866) en Amsterdam. Realizou tamén o Rijksmuseum de Amsterdam (1877-1885).

1. Que desincrusta.

2. Composto comercial de diversos disolventes que actúa enerxicamente para abrandar capas pitóricas, xeralmente graxa, co fin de eliminalas.

3. Substancia empregada para disolver as incrustracións formadas en certos aparatos, como caldeiras de vapor, conducións de auga ou radiadores.

1. Limpar ou eliminar algunha cousa de onde está incrustada.

2. Eliminar as capas que se forman debaixo dunha superficie e que xeralmente se deben á precipitación dos sales insolubles que acompañan a auga, como por exemplo o carbonato cálcico nas caldeiras de vapor, as conducións de auga ou os radiadores.