"An" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor occitano. Gañou o premio das Letras Occitanas (1955). É autor da escolma Lei cants dau Deluvi (1967).

PERSOEIRO

Antropólogo e médico da Universidade de Columbia (Nova York). Aplicou a teoría evolutiva á análise dos problemas sociais modernos.

ESPA¥A

Concello de Asturias, na comarca de Las Brañas (2.613 h [1996]).

PERSOEIRO

Político e tipógrafo francés. Participou na Comuna de París, feito polo que foi condenado no 1871 a traballos forzados en Nova Caledonia, para ser amnistiado en 1880. Militou no Partido Socialista Posibilista e promoveu a súa á esquerda, coñecida como allemanista, para provocar a escisión en 1890 e a fundación do Partido Socialista Revolucionario. Escribiu Mémoires d’un communard (Memorias dun comuneiro).

PERSOEIRO

Político. Deputado ás Cortes (1884) polo Partido Conservador e senador por Lleida (1898), Alcalde de Madrid (1900); Ministro de Finanzas (1901), de Instrución Pública (1902), de Agricultura (1903) e de Estado (1907). En 1919-1920 formou un goberno de coalición que se adheriu á Sociedade de Nacións, creou o Tercio de Estranxeiros e secundou o bloqueo dos aliados contra a Unión Soviética. Despois do asasinato de Eduardo Dato (1921) formou un novo goberno, pero as derrotas militares de Annual e Monte Arruit fixérono demitir.

GALICIA

Trasladouse aos dous anos a Santiago, onde residiu ata 1906 cando marchou a Uruguai. Foi presidente do Centro Galego de Montevideo e da Asociación Protectora da Cultura Galega. Colaborou activamente na prensa de Iberoamérica e realizou traballos de creación e estudios sobre arte e poesía. Publicou no 1947 as coleccións de romances Romance del Gaucho Perdido, Romances de Mar y Tierra e Romance de la Soledad, ademais de La pintura de Méndez Magariños, Saudade (Emoción de Galicia), Paisajes de España (1948) e Caminos.

PERSOEIRO

Xeógrafo francés. Rector da Universidade de Lión (1944-1960) e membro da comisión nacional francesa da UNESCO. Foi director da Revue de géographie de Lyon e autor de varios ensaios xeográficos como La géographie des foires (A xeografía das feiras, 1923), que trata cuestións de xeografía económica e rexional, Les avalanches (As avalanchas, 1925), centrado no eido da xeomorfoloxía, e do manual Géographie générale (Xeografía xeral, 1935).

PERSOEIRO

Pintor italiano. Discípulo de Miguel Anxo e do Bronzino, é autor dos frescos da Capela Gaddi de Santa María Novella en Florencia.

GALICIA

Científico, profesor e investigador. Cursou estudios de Ciencias Físicas e de Enxeñería Técnica Forestal. É investigador científico no Instituto Nacional de Investigacións Agrarias, especialista en Fitoclimatoloxía e profesor de Silvicultura na Escola Universitaria de Enxeñería Técnica Forestal. Entre outros cargos, desempeñou o de secretario xeral da Sociedade Española para o estudo dos pastos, secretario da European Grassland Federation, subcoordinador nacional do programa de investigación de pastos e profesor de repoboacións na Escola Universitaria de Enxeñería Técnica Forestal. Recibiu varios premios en recoñecemento do seu labor investigador: a Cruz do Mérito Agrícola, o Premio de Publicacións INIA e o Certificate of Apreciation Foreing Research and Technical Programs dos EE UU. Formulou tres difundidos modelos de análise fitoclimático, considerados referentes indispensables, e un método de diagnose, avaliación e prescrición ecoculturais, ademais do estudo monográfico dunhas oitenta...

1. Conxunto de follas acompañado de datos astronómicos, prognósticos meteorolóxicos e datos das festas e feiras e, tamén, a miúdo de traballos de creación en prosa e en verso. Nos antigos almanaques, o comentario do paso das estacións orixinou consellos de agricultura, de medicina caseira, etc; por outra parte, o costume de incluír nel predicións deu lugar á sátira política. Chegou a dar, no s XVIII, por evolución, recompilacións estritamente literarias. A modalidade do almanaque literario xurdiu en Alemaña pola iniciativa de Goethe e Schiller. Coa difusión da imprenta, os almanaques foron calculados por períodos limitados, ata converterse en anuais. O máis coñecido foi o Lunario o repertorio de los tiempos, editado en castelán en 1553. Avanzado o s XIX proliferaron os almanaques literarios. Os actuais conteñen datos sobre os días e meses do ano, celebracións, festividades, sentencias, refráns, datos meteorolóxicos e agrícolas, etc. Popularizáronse coa invención da imprenta e a partir...

2. almanaque náutico

3. almanaque aéreo

PUBLICACIÓNS

Publicación gratuíta en galego aparecida en 1953, destinada aos labregos, con información e publicidade da empresa química Zeltia SA do Porriño. Contiña datos sobre predicións do tempo, fases da lúa, traballos agrícolas, enfermidades de plantas, medidas agrarias, emprego de insecticidas ZZ, e datas e lugares de feiras.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida no Ferrol en 1905 e fundada por Leandro Saralegui e Medina. Cesou aproximadamente aos dez anos de saír. Colaboraron nela: Santiago da Iglesia, Rodrigo Sanz, Aurelio Ribalta e Andrés Martínez Salazar. No primeiro número, dedicado ao ano 1906, publicáronse artigos sobre a sociedade familiar galega, de Damián Isern, a pesca do congro, de Martínez Salazar, a figura de Vicetto segundo Aurelio Ribalta e outras informacións.

PUBLICACIÓNS

Publicación cultural nada en 1858 editada por Manuel Soto Freire, continuación do Calendario de Galicia. En 1865 pasará a chamarse Almanaque de la juventud elegante y de buen tono para 1865. Colaboraron Rosalía de Castro, Emilia Pardo Bazán, Emilia Calé e Clara Corral, xunto con Xoán Cuveiro, López de la Vega, Moreno Astray, Manuel Murguía, Villamil e Castro e outros. Apareceron publicadas El Cadiceño e Las Literatas de Rosalía, Saudades de X. B. Amado e outras obras onde a muller é a protagonista literaria.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida no Ferrol en 1891 que contiña poemas en castelán e contos populares en galego recollidos por Lisardo R. Barreiro na sección “Doce Contos”.

PUBLICACIÓNS

Publicación xurdida en Bos Aires no ano 1909, dirixida por Fortunato Cruces, quen introducía varios relatos narrativos. Reproducíase algún poema de Rosalía e un cadro de costumes dialogado de Laureano Guitián Rubinos titulado Unha noite na casa do tío Farruco do Penedo.