"AN" (Contén)

1. Que declina ou decae.

2. Aplícase ao plano ou á parede que presenta unha declinación.

1. Aplícase ás terras que pertencían ao Estado romano e nas que se asentaban os colonos, que pagaban o décimo sobre as súas colleitas.

2. ía transversal, orientada de O a L, que se trazaba nas cidades e nos campamentos romanos. Estaba deseñada segundo o antigo plan etrusco e cruzábase no foro co cardo maximus.

3. Porta que nos campamentos romanos se situaba no extremo oposto ao inimigo. Nas cidades estaba situada no extremo do decumano e permitía o acceso ao exterior da muralla.

TERRITORIOS

Territorio situado entre a beira dereita do Rin e o Danubio, anexionado polo Imperio Romano durante o s I d C, na época dos Flavios. Os emperadores Domiciano, Adriano e Antonino defenderon esta rexión fronte aos ataques dos bárbaros, construíndo unha liña defensiva dende Koblenz no N e a través da rexión do Alto Main ata Ratisbona.

PERSOEIRO

Ximnasta. Comezou a practicar a ximnasia na escola e con 11 anos ingresou no Centro de Alto Rendimiento (CAR) de Sant Cugat del Vallès. De alí pasou ao CAR de Madrid e en 1995 debutou co equipo español de ximnasia artística. Especializouse no exercicio de chan, do que se proclamou campión de Europa júnior (San Petersburgo 1998), subcampión mundial absoluto (Tianjin 1999) e subcampión europeo absoluto (Bremen 2000); sen embargo, na súa primeira participación olímpica, nos Xogos de Sidney 2000, non se clasificou para a final da súa especialidade. Pola contra, obtivo a Medalla de Ouro e o título de Campión Olímpico na competición de salto, disciplina na que, ao remate dese ano, ocupou o primeiro posto da clasificación mundial.

PERSOEIRO

Escritor. Nun principio dedicouse a actividades comerciais. En 1685 participou nunha rebelión fallida contra Xaime II e en 1688 uniuse ao exército de Guillerme II. Durante o reinado da Raíña Ana escribiu, en defensa dos puritanos, o panfleto The Shortest Way wich the Dissenters (O xeito máis rápido de acabar cos disidentes, 1702), feito polo que o encarceraron. No reinado de Xurxo I foi o xornalista político, de signo liberal, máis importante da época. Para mellorar a súa situación financeira comezou a escribir obras de temática moi variada. Escribiu varios libros de narracións de aventuras, como Memoirs of a Cavalier (Memorias dun cabaleiro, 1720), The Life of Captain Singleton (A vida do capitán Singleton, 1720) e Memoirs of Captain Carleton (As memorias do capitán Carleton, 1729). Non obstante , a súa importancia como escritor vén dada, sobre todo, por The Life and Strange Adventures of Robinson Crusoe (A vida e as estrañas aventuras de Robinson...

1. Que provoca defoliación.

2. Substancia química que pola súa acción antagonista sobre as auxinas provoca a caída das follas dos vexetais.

PERSOEIRO

Pintor austríaco. Formouse en Múnic con Piloty. Realizou escenas populares tirolesas e cultivou a pintura histórica. Entre as súas obras destaca A derradeira leva.

MUNICIPIOS

Municipio do Principado de Asturias, situado na marxe esquerda do río Narcea, no límite coa provincia de León (1.605 h [1996]). O seu relevo é moi accidentado, xa que este termo municipal se localiza en plena Cordilleira Cantábrica. A economía baséase na agricultura (cereais, forraxes) e na gandería, da que destacan o vacún, ovino e porcino. Do seu patrimonio cultural cómpre salientar a igrexa de Santa María de Cerredo e a igrexa de Santiago.

PERSOEIRO

Militar e político mexicano. Participou na revolución de Ayutla (1855). Membro do Congreso constituínte (1856-1857), foi gobernador de Jalisco (1857) e ministro de Guerra e Mariña (1858). Na loita contra Márquez, foi apresado e asasinado.

PERSOEIRO

Pintor francés. Realizou unha pintura marcada polo surrealismo e pola abstracción lírica. Nos seus cadros introduciu a escritura automática e, dende os anos sesenta, as incisións, os elementos pegados, queimados, estampados, etc, e a monocromía.

PERSOEIRO

Político belga. Licenciouse en Dereito e Ciencias Económicas polas universidades de Namur e Leuven. Foi conselleiro de Obras Públicas (1972-1973) e de Sanidade (1973-1974) e xefe de gabinete en diversos ministerios. En 1977 presidiu a sección do Partido Popular Cristián (CVP) en Bruxelas-Hal-Vilvorde. Exerceu os cargos de ministro de Asuntos Sociais e Reformas Institucionais (1981-1988) baixo o goberno do primeiro ministro Wilfried Martens. No 1982 foi elixido senador polo propio Senado e no 1987 elixírono parlamentario flamengo e deputado no Parlamento central. Máis tarde, converteuse en viceprimeiro ministro de Reformas Institucionais e Comunicacións ata que en 1992, nunha situación de crise gobernamental, Martens delegou o seu cargo en Dehaene. Como primeiro ministro emprendeu a reforma da Constitución e articulou Bélxica coma un Estado federal de feito. Reelixírono en 1995 e en 1999, logo dunha derrota electoral, volveu ao cargo de senador.

GALICIA

Arquitecto. Activo entre 1730 e 1756, contratou a obra de construción da Audiencia e Capitanía Xeneral, e do Cárcere Real da Coruña (1748), obra que abandonou en 1758. En 1756 substituíu a Simón Rodríguez na construción do desaparecido cuartel do barrio de Santa Isabel de Santiago, no que debía seguirse o proxecto de 1741 realizado polo enxeñeiro Juan Vergel, obra que tamén se lle atribúe a Lucas Ferro Caaveiro e Domingo Cayetano Gil (1752).

PERSOEIRO

Físico alemán. Cursou estudios na Universität Berlin e na Universität Göttingen, onde se doutorou en 1950. En 1952 marchou aos EE UU, onde se nacionalizou en 1961. Centrou os seus estudios nos métodos de illamento de electróns e ións e, en 1955, desenvolveu a trampa de Penning que permite capturalos mediante un intenso campo magnético e un lixeiro campo eléctrico estático. En 1975 ideou un método para arrefriar os átomos ou partículas atrapadas. En 1989, compartiu o Premio Nobel de Física con Wolfgang Paul e con Norman F. Ramsey.