"GR" (Contén)

1. Arte de determinar a hora pola sombra que proxectan os obxectos iluminados pola luz solar ou lunar.

2. Arte de reproducir os obxectos en claroscuro. Utilízase sobre todo no debuxo arquitectónico.

IGREXAS

Igrexa presbiteriana establecida en Escocia por John Knox en 1550. O Parlamento de Edimburgo declarouna relixión do Estado en 1560. Doutrinalmente é calvinista e ten como textos fundamentais o Book of Common Order (Libro da orde común) e os dous Books of Discipline (Libros de disciplina, 1560 e 1578). En 1929 uníronse a ela diversas pequenas igrexas, que constituíron a Church of Scotland, que designou como cabeza espiritual ao titular do trono escocés, o soberano do Reino Unido, aínda que conservaba a súa independencia no terreo civil.

1. de esgrafiar.

2. Técnica de decoración mural que consiste en raiar ou riscar unha capa de pintura ou outro material de xeito que quede á vista un fondo de cor diferente. Conséguese superpoñendo capas de lucido de distinta cor e, cando estas están aínda frescas, ráiase co grafio. Apareceu en tempos prehistóricos en obxectos de uso corrente, como xerras, figuras e lápidas, e aplicouse en Italia na decoración de fachadas. Os temas máis abundantes son os alegóricos e os motivos arquitectónicos e xeométricos que se realizan mediante patróns. No s XX desenvolveuse a aerografía.

1. Aplícase ao terreo montesío con numerosas rochas e pendentes ou desniveis considerables.

2. Aplícase á terra que ten arxila e fende facilmente cando seca.

3. Aplícase ao pan que queda seco e duro porque se moeu mal a fariña.

ENTRADA LARGA

Deporte de combate que consiste no enfrontamento entre dous contendentes provistos dunha arma branca, coa que teñen que alcanzar o seu rival nalgún dos puntos do corpo marcados polo regulamento.
Regulamentación
Na práctica da esgrima deportiva pódense empregar tres armas: a espada, o sabre e o florete (cada unha delas constitúe unha especialidade). Os participantes visten unha indumentaria específica, que inclúe unha máscara, coa que se protexen dos golpes na faciana, e un peto provisto de sensores eléctricos ou electrónicos que indican a consecución dos touché do contrario, pois debido á dinámica dos combates resulta difícil percibilos coa vista. Os dispositivos máis convencionais consisten nun circuíto eléctrico no que se integran o peto coa arma do contrario, de xeito que, ao entraren ambos en contacto, péchase o circuíto e emítense sinais acústicos e luminosos. A única limitación que se lles impón aos participantes, á marxe das relativas ao sexo e á...

1. Manexar unha arma para ameazar ou atacar con ela a alguén.

2. Empregar algo como defensa en beneficio ou en contra de algo ou alguén.

PERSOEIRO

Escultor. Descoñécense os datos da súa formación artística, relacionada cos obradoiros casteláns. Xunto con Juan Davila foi o introdutor do manierismo en Galicia, influenciado pola obra de Juan de Juni e Gaspar Becerra, do que puido ser discípulo. Documéntase por primeira vez nas proximidades de Astorga en 1585, cando se lle encargou o retablo de San Román el Antiguo. Entre as obras que realizou nas terras leonesas destacan a imaxe de santa Baia da igrexa de Rivas de Valduerna (1592) e o retablo para a igrexa de Valle de Castrotierra (1596). En Santiago de Compostela aparece documentado por primeira vez en 1596, cando recibe o encargo de traballar no cadeirado do coro do mestre Mateo. En 1598 traballou no colexio de Santa María a Antiga de Monforte de Lemos, onde realizou o sepulcro pétreo do cardeal Rodrigo de Castro. O cabido da catedral compostelá encargoulle, xunto a Juan Davila, a obra do cadeirado do coro en 1599, do que se lle atribúen os taboleiros do lado do Evanxeo. A súa obra...