"URA" (Contén)

Calidade de natural.

Falta de afectación ou artificialidade.

Adaptación das normas coa orde regular.

Doutrina filosófica que non admite nada exterior ou superior á natureza como conxunto da realidade existente, e que, consecuentemente, intenta comprender todas as cousas segundo as leis naturais, sen recurso a ningún principio transcendente. Aínda que por definición se opón a todo o que sexa sobrenatural, non quere dicir que se opoña ao espiritual, e neste sentido hai que distinguilo do puro positivismo. Destacou John Dewey.

Tendencia artística que representa o realismo máis libre, a nivel de técnica e temática. É contraria ao idealismo e ao simbolismo. Émile Zola empregaba esta denominación para falar do impresionismo.

Escola literaria que naceu en Francia ao redor de 1880 e que se manifesta, sobre todo, na novela e no teatro. Despois de 1850 a difusión do positivismo e o entusiasmo polos estudos científicos conduciu os novelistas a utilizar os métodos das ciencias experimentais e aceptar a tese de Taine: o home sométese ao determinismo universal, os sentimentos e os caracteres son rigorosamente predestinados, e unhas leis, especialmente as da herdanza, rexen o contexto literario. A novela non é máis ca unha parte da historia natural e o escritor ten que usar os métodos da nova ciencia: observación e experimentación, tendo como obxectivo a reprodución da realidade cunha obxectividade perfecta en todos os seus aspectos, tanto nos máis sublimes como nos máis vulgares. E. Zola deu as normas da nova escola no Roman expérimental (1880), no Naturalisme au théâtre (1881) e nos Romanciers naturalistes (1881), resumindo as bases teóricas da novela realista no estudo do temperamento e...

1. Relativo ou pertencente ao naturalismo.

2. Seguidor do naturalismo.

Persoa versada en historia natural.

Acción e efecto de naturalizar ou naturalizarse.

1. Modalidade de adquisición de nacionalidade, posterior ao nacemento, que se produce mediante unha declaración de vontade do adquirinte e unha autorización da autoridade estatal, outorgada de forma discrecional ou suxeita a determinadas regras. O dereito civil español establece dous tipos de naturalización: por carta de naturalización e por residencia. O tempo de residencia esixido é de dez anos continuados, reducidos a dous para os súbditos dos países iberoamericanos, Andorra, Filipinas, Portugal, Guinea Ecuatorial e os de orixe sefardí, e a un ano para os nacidos en territorio español, os de pai ou nai orixinariamente españois,  os casados con español ou española e os que non exercitasen a facultade de opción para a adquisición da nacionalidade. Hai que seguir un expediente no rexistro civil e unha vez outorgada a naturalización, ten que seguir inscrita no rexistro.

2. carta de naturalización

   Carta de concesión a un súbdito estranxeiro da nacionalidade do país que a outorga. Normalmente outórgaa o xefe do estado, dunha maneira discrecional, mediante Real Decreto e en atención a circunstancias excepcionais.

Adaptación dunha especie vexetal ou animal a unha rexión e a unhas características que non lle son propias.

de naturalizar ou naturalizarse.

Que recibiu a nacionalización noutro estado diferente ao seu orixinario.

Aplícase á planta de procedencia estranxeira que se difundiu nunha rexión e que vexeta e se multiplica coma as plantas indíxenas.

Conceder a un estranxeiro a cidadanía dun estado.

Admitir como propio dun lugar ou país algo estranxeiro ou foráneo.

Aclimatar unha especie animal ou vexetal a un ambiente que non é o seu.

Adquirir un estranxeiro a cidadanía dun estado.

Difundirse unha especie vexetal ou animal exótico por un territorio, como se fose natural.

Calidade de negro.

Escuridade intensa.

Estado ou sentimento de tristeza ou melancolía.

Relativo ou pertencente ao neofigurativismo.

Seguidor do neofigurativismo.

nervación.

Moldura saínte nas volutas oxivais ou nunha bóveda.

Reforzo, xeralmente en forma de cordón, que se coloca en certas pezas, especialmente de fundición, para asegurar a transmisión das forzas ás outras pezas e evitar a deformación ou as fendeduras por efecto de forzas secundarias. As nervaduras aumentan a resistencia e a rixidez da peza sen incrementar moito a sección nin o peso.

Conxunto e disposición dos nervios das ás dos insectos. Non é invariable, presenta características particulares para cada familia ou grupo, e os seus detalles teñen un valor sistemático.

Que ou quen padece neurastenia.

Manía, obsesión ou alteración nerviosa.

Relativo ou pertencente aos nervios ou ao sistema nervioso.

Arco formado pola unión das dúas apófises superiores ou neurais que xorden, unha por cada costado, da parte superior de cada unha das vértebras dos peixes. Por este arco pasan a medula e a aorta dorsal.

Ancheamento da ectoderma que está presente na rexión dorsal media do embrión na fin da terceira semana de vida intrauterina. É o primeiro esbozo do sistema nervioso.

Dor intensa en forma de crises paroxísticas de carácter pulsativo ou lancinante que se irradia polo territorio de distribución sensitiva dun nervio periférico.

Dor cervical, irradiada pola extremidade superior, que é causada por algunha lesión intrarraquídea, artrose cervical, espondilites ou lesións do plexo braquial.

Neuralxia que afecta a unha das tres ramas do nervio trixémino.

Neuralxia irradiada polo territorio de innervación dun nervio intercostal.