"AN" (Contén)

FILOSOFOS

Filósofo e político. Foi membro dos Estados Xerais en 1789. Elaborou a doutrina da Ideoloxía, que procuraba a análise das ideas co fin de descubrir as sensacións nas que se baseaban. Escribiu Les éléments d´idéologie (Os elementos da ideoloxía, 1801-1819), que comprendía: Idéologie (Ideoloxía, 1801), Grammaire générale (Gramática xeral, 1803), Logique (Lóxica, 1805), Traité sur la volonté (Tratado sobre a vontade, 1815) e Commentaire sur l’esprit des lois (Comentario sobre o espírito das leis, 1819).

1. Que desvanece.

2. Aparello que se utiliza para desvanecer parte dunha fotografía ao sacar a positiva.

1. Facer que unha cousa perda intensidade gradualmente ata desaparecer.

2. Facer desaparecer algo inmaterial, especialmente sentimentos, dúbidas ou ilusións.

3. Ir perdendo unha cousa intensidade ata chegar a desaparecer.

4. Desaparecer algo inmaterial, especialmente sentimentos, dúbidas ou ilusións.

5. Perder o coñecemento momentaneamente.

1. Condición de inferioridade na que está unha persoa ou unha cousa fronte ás demais.

2. Circunstancia desfavorable dalgunha cousa.

PERSOEIRO

Pintor e militar. Discípulo de Meissonier, cultivou a temática militar e histórica. Entre as súas obras destacan Épisode du combat de Villejuif en 1870 (Episodio do combate de Villejuif en 1870) e Les funérailles de Pasteur (Os funerais de Pasteur, 1897). Entre outras decoracións destacan as da ábsida do Panthéon e as das salas do Hôtel de Ville de París.

1. Que determina ou que fai que algo ou alguén sexa dunha maneira concreta.

2. Elemento que ten como principal función co-ocorrer con substantivos para expresar unha ampla gama de contrastes semánticos, como cantidade ou número. En sentido amplo, refírese aos elementos constituíntes do sintagma nominal que dependen do substantivo, director ou constituínte principal daquel. Esta función pode estar desempeñada por artigos, adxectivos ou complementos do nome, que actualizan o substantivo (determinado ou nominal) e que lle ofrecen as súas determinacións. Nun sentido máis restrinxido e frecuente, refírese aos elementos gramaticais que concordan en xénero e número cun substantivo, ao que especifican e matizan no seu significado. Poden estar representados por artigos (o neno, un libro), posesivos (meu pai), demostrativos (esta casa), cuantificadores (moitos homes, cinco anos) ou identificadores (calquera noite), entre outros. Na gramática xenerativa, o determinante...

3. Dada unha matriz cadrada da orde n, A=(a ij ) suma dos n! termos (-1)’ a 1k1 a 2k2 ...a nkn . O determinante de A acostuma representarse pechando a matriz con dúas barras verticais. O número n é a orde do determinante. Un determinante pode estar representado en termos dos elementos e cofactores de calquera fila ou columna da matriz.

4. Aplícase á parte do antíxeno que recoñece o lugar activo do anticorpo e condiciona a especificidade da reacción entre ambos.

1. Que ten a propiedade de detonar.

2. Substancia capaz de producir unha detonación ou explosión.

3. Factor que provoca a orixe de algo.

4. Mestura de dous gases que poden estoupar ao combinárense.

PERSOEIRO

Ensaísta, farmacéutico e químico. A súa obra tivo dous aspectos: os estudios para intentar demostrar que a arte románica se orixinou en Catalunya e a elaboración dunha ambiciosa teoría sobre as civilizacións e os ciclos históricos. Entre as súas obras destaca Matemática de la historia.

PERSOEIRO

Pintor, debuxante e poeta suízo. Foi soldado en Italia (1516) e defensor da Contrarreforma. Deseñou gravados, vidreiras e o cadeirado do coro da catedral de Berna. As súas obras caracterízanse polos detalles macabros e burlescos; entre elas destacan A tentación de santo Antonio, ou A morte e a moza. Partidario do movemento iconoclasta protestante, abandonou os temas relixiosos e cultivou os mitolóxicos.