"CIA" (Contén)

1. Separar algo daquilo ao que estaba unido ou asociado.

2. Someter a disociación.

3. Producirse unha disociación.

1. Relativo ou pertencente á disociación.

2. Que disocia.

1. 1. Combinación de sons disonantes ou discordantes.

   2. Calidade dalgúns intervalos ou acordes que producen un efecto de insatisfacción auditiva. Na harmonía tradicional tiña que ir seguida da súa resolución. Eran disonantes os intervalos que non formaban parte dos acordes perfectos ou das súas inversións, os intervalos de segunda, de sétima e todos os aumentados ou diminuídos. Na música moderna, a disonancia adquiriu valor por ela mesma.

2. Efecto de disharmonía que provocan certos elementos no esquema rítmico dunha composición. Por extensión, alude a todo formante que non concorda co sentido xeral dun poema. Na narratoloxía aplícase ao distanciamento do narrador con respecto á interioridade dos seus personaxes, fronte á consonancia que indica a coincidencia nos sentimentos de ambos. Emprégase tamén para rexistrar o uso irónico da linguaxe que se deriva do desaxuste entre a intrascendencia do contido dun discurso e a elevación da súa expresión ou ao revés.

3. Falta de acordo ou de harmonía que teñen algunhas cousas entre si.

4. Estado de tensión producido nun individuo cando dous elementos cognitivos son incompatibles entre eles. O individuo afánase en reducir este estado pouco cómodo, aínda que teña que unir cognicións compatibles ou cambiar unha das cognicións disonantes. Esta teoría foi exposta por primeira vez no ano 1957 por Leon Festinger.

1. 1. Espacio existente entre unha persoa ou cousa e outra.

   2. Período de tempo que existe entre dous feitos ou acontecementos.

   3. distancia directa

      Distancia encontrada por cálculo entre dúas posicións do navío.

   4. distancia estimada

      Distancia obtida mediante o cálculo da estima.

   5. distancia observada

      Distancia conseguida resolvendo os triángulos esféricos dunha ou varias observacións astronómicas.

2. Afastamento afectivo ou ideolóxico na relación entre persoas.

3. 1. Diferencia destacable de valor ou rango entre persoas ou cousas.

   2. Separación que se mantén, especialmente no comportamento, con relación a unha persoa, un grupo ou un estrato social, en consideración da diferenza de grao ou condición social existente.

4. ...

1. 1. Espacio existente entre unha persoa ou cousa e outra.

   2. Período de tempo que existe entre dous feitos ou acontecementos.

   3. distancia directa

      Distancia encontrada por cálculo entre dúas posicións do navío.

   4. distancia estimada

      Distancia obtida mediante o cálculo da estima.

   5. distancia observada

      Distancia conseguida resolvendo os triángulos esféricos dunha ou varias observacións astronómicas.

2. Afastamento afectivo ou ideolóxico na relación entre persoas.

3. 1. Diferencia destacable de valor ou rango entre persoas ou cousas.

   2. Separación que se mantén, especialmente no comportamento, con relación a unha persoa, un grupo ou un estrato social, en consideración da diferenza de grao ou condición social existente.

4. ...

1. 1. Acción e efecto de distanciar ou distanciarse.

   2. Situación de persoas que están distantes.

2. Concepto dramático proposto por Bertolt Brecht, que fai referencia a un efecto oposto á identificación emocional provocada pola ilusión teatral e pola escena naturalista e figurativa, que procura a desalienación do espectador respecto da escena e dos mundos nela reflectidos. Este feito provocaría, en principio, unha toma de conciencia e unha maior implicación real nunha realidade social sempre conflitiva. Co obxectivo de provocar esa distancia necesaria entre o espectador e o mundo da escena, Brecht aposta pola presentación fronte á representación, para o que establece pautas interpretativas que incidan na permanente ruptura das vellas convencións e na distancia entre o actor e o personaxe que interpreta, e estratexias dramatúrxicas como a construción da trama a partir de pequenas escenas, a incorporación dun narrador, o uso de cantigas, a proxección de imaxes ou os cambios de escenografía, coas que se pretende mostrar o carácter de ficción escénica, para que o espectador manteña sempre...

1. Poñer a distancia ou separalas máis, cousas ou persoas que estaban xuntas.

2. Afastar, afectiva ou ideoloxicamente, dúas ou máis persoas.

3. Afastarse ou aumentar a distancia á que se encontraban cousas ou persoas que estaban xuntas.

4. Afastarse, afectiva ou ideoloxicamente, persoas ou unha persoa doutra.

1. Acción e efecto de diverxer.

2. Falta de acordo entre distintas persoas.

3. Ángulo que forman os planos teóricos de dúas follas consecutivas.

4. Fenómeno polo que dúas ou máis linguas ou variedades lingüísticas que teñen unha orixe común evolucionaron ata presentar estruturas diferentes.

5. 1. Calidade de non converxente.

   2. Operador diferencial que lle asigna a unha función vectorial V(x) a cantidade escalar
      
      
      FORMULA
      
      
      na que Vl , Vy e Vz son os compoñentes de V(x). Tamén se representa div V e por Ñ·V.

   3. teorema da diverxencia

      Teorema de Gauss.

6. Afastamento dos fluxos das masas de aire a partir dun punto determinado.

7. Produción autoalimentada de neutróns nun reactor nuclear, por unha reacción en cadea.

8. ...

1. de divorciar ou divorciarse.

2. Aplícase á persoa que se separou do cónxuxe tras unha sentenza de divorcio.

1. Separar o xuíz cunha sentenza de divorcio os esposos.

2. Separar ou considerar separadamente cousas relacionadas ou vinculadas entre si.

3. Obter o divorcio dúas persoas unidas polo vínculo do matrimonio.

4. Separarse do cónxuxe mediante unha sentenza de divorcio ditada por un xuíz.

5. Separarse cousas que están unidas ou relacionadas.

PUBLICACIÓNS

Publicación gratuíta editada a partir do 1 de decembro de 1925 na Coruña e subtitulada “Revista mensual”. Dirixida por Horacio Rodríguez, contou coa colaboración de Alberto Insua, Félix Estrada, Xesús Carro García, Anxo do Castillo, Xoán Rof Codina, Ramón Fernández Mato, Luís L. Riobóo, Manuel Ortiz e Antón Villar Ponte, entre outros. Nos seus artigos incluíu información propagandística da casa patrocinadora, pasatempos e novas referidas a temas de Galicia e Hispanoamérica. Na súa sección “Figuras del Parnaso gallego”, inseríronse biobibliografías de Aurelio Aguirre e Manuel Lugrís Freire, así como diversos poemas. Xunto coas edicións normais publicou números extraordinarios, como o aparecido en xullo de 1926, referido de forma íntegra a Galicia e subtitulado “Fiestas de verano en Galicia”, no que contaba coa colaboración de Ramón Otero Pedrayo, Enrique Hervada e Narciso Correal.

PERSOEIRO

Emperador romano (81-96). Fillo de Vespasiano, sucedeu o seu irmán Tito. Venceu os catos (83) e iniciou a construción dunha liña de fortificacións ao longo da fronteira romana, os Campos Decumanos, entre o Rin e o Danubio. Enfrontouse a Decébalo (86) e aos xermanos, e tivo que asinar un acordo de paz (89). No interior do Imperio emprendeu a reorganización e a centralización da administración e designou a membros da orde ecuestre para os principais cargos públicos. Loitou contra a corrupción dos gobernadores provinciais e legalizou a ocupación de terras. Para financiar os gastos do exército e a construción de grandes obras aumentou os impostos e promoveu a confiscación dos bens da aristocracia, que viu limitados os seus poderes no Senado. Acumulou os títulos de cónsul (82-88) e de censor perpetuo (85-96). A súa política de ataques e confiscacións á aristocracia provocou a revolta de Lucio Antonio Saturnino, lugartenente na Xermania Superior, durante a guerra na Dacia (89). Sufocou a revolta...

1. Calidade de dominante.

2. Relación existente entre dous alelos dun heterocigoto que presenta o fenotipo moito máis semellante ao dun dos proxenitores homocigóticos ca o do outro. A dominancia é completa ou sinxela cando o homocigoto do alelo dominante e o heterocigoto non se distinguen fenotipicamente; recibe tamén o nome de superdominancia ou heterodominancia. É incompleta ou parcial cando o heterocigoto presenta caracteres intermedios entre os dous homocigotos. Entre estas dúas clases pódense dar todos os graos. A dominancia tamén pode ser alternativa, cando cambia no transcurso do desenvolvemento, e condicionada, cando se ve afectada pola presenza de certos xenes, chamados modificadores, ou por variacións de idade, sexo ou ambiente. A dominancia tamén se pode presentar entre series de alelos.

3. Feito de seren ou non dominantes, e o grao en que o son, as especies que integran unha comunidade.

4. Fenómeno que consiste no desenvolvemento da xema apical e no retardamento do crecemento das xemas laterais ata que exista unha certa distancia entre elas e o ápice vexetativo. Prodúcese pola acción das auxinas, que inhiben o crecemento das xemas laterais.