"GR" (Contén)

1. Espectrómetro que permite rexistrar sobre un soporte de imaxe, que pode ser unha placa fotográfica, uns receptores fotoeléctricos ou unhas cámaras de televisión, o espectro da radiación estudiada. A incorporación dunha cámara fotográfica a un espectrómetro convérteo nun espectrógrafo. Un espectrógrafo de placa fotográfica, asociado a un telescopio clásico, permite analizar o dominio espectral comprendido entre os 310 nm e os 1.100 nm. A placa fotográfica pode substituírse, neste dominio, por cámaras electronográficas, cámaras CCD, cámaras de televisión ou receptores fotoeléctricos.

2. Aparato que determina o nivel relativo das diferentes frecuencias que integran un son complexo. Permite analizar os harmónicos e expresar a súa porcentaxe e o seu nivel. Está composto dunha serie de filtros que descompoñen a corrente microfónica, de xeito que só permiten o paso dunha serie de frecuencias. Estas, trala correspondente análise electrónica e dixitalización coa axuda de medios informáticos, convértense en variacións de luminosidade sobre unha pantalla, e dan conta dos compoñentes da onda sonora inicial.

3. Espectrómetro de masa dotado dun sistema de rexistro fotográfico.

4. Espectrómetro magnético dotado dalgún tipo de sistema que rexistre as intensidades dos diferentes feixes de partículas cargadas electricamente, separados de acordo co valor do seu momento lineal. É, polo tanto, un espectrómetro magnético rexistrador.

1. Imaxe ou representación gráfica que se obtén mediante un espectrógrafo.

2. Representación visual dos trazos acústicos que constitúen os sons dunha cadea fónica, observable nunha pantalla e da que se pode obter impresión en papel a partir dun soporte magnético. A dimensión horizontal desta representación mostra a progresión temporal e o eixe vertical a escala de frecuencias. Así mesmo, canto maior é a intensidade (é dicir, máis alto o son) máis escura é a mancha representada.

PERSOEIRO

Político e perito agrícola. Foi director (1915) do periódico La Noche. De tendencia conservadora e simpatizante do maurismo, foi membro da Liga de Defensores de Vigo e destacou no movemento antiforista; participou na VII Asemblea Agraria da Coruña (1919), na que defendeu, xunto con Amado Garra, un relatorio sobre redención foral. En 1923 presentouse ás eleccións a Cortes pero non puido conseguir a súa acta de deputado ao ser derrotado por Rafael Gasset Chinchilla. Foi alcalde de Vigo durante a Ditadura de Primo de Rivera (5.12.1923-18.1.1927). Como rexedor municipal conseguiu a cesión de Fernando Quiñones de León, marqués de Alcedo, do Parque e do Pazo de Castrelos para a cidade, a cambio de obter para este o título de Grande de España.

PERSOEIRO

Arquitecto. Estudiou na Escuela Superior de Arquitectura de Madrid, onde coñeceu a Antonio Tenreiro, co que colaborou entre 1921 e 1969. En 1921 iniciaron a construción do Banco Pastor da Coruña; nel empregaron o formigón armado e un vocabulario próximo ao eclecticismo historicista que tentaba enlazar coa arquitectura do rañaceos da Escola de Chicago. A súa colaboración serviu para depurar o eclecticismo e introducir os novos criterios xurdidos do Grupo de Artistas y Técnicos Españoles para el Progreso de la Arquitectura Contemporánea (GATEPAC). Na transformación da fronte do Cantón herculino empregaron as novas tecnoloxías aplicadas á construción. Entre as construcións realizadas en colaboración destacan as casas Barrié (1926), Montero (1926) e Estúa (1928). No Cine Savoy (1931) introduciron elementos expresionistas ou de arte decorativa na utilización das formas curvas nos balcóns. Durante a primeira metade dos anos 30 traballaron na proxección de numerosos edificios do ensanche coruñés,...