"RC" (Contén)

1. Construción impermeable e resistente, dotada de medios para navegar con seguridade (cumprindo unha serie de condicións, como a flotabilidade, a estabilidade, a solidez, o goberno e a velocidade), que serve para transportar persoas ou cousas por mar, ríos, lagos ou calquera outro medio acuático. Na Lexislación Marítima española, acorde co Convenio Internacional sobre Arqueo de Buques (Londres, 23.6.1969), denomínanse así só os barcos de ata 24 m de eslora, fronte ao buque, que sería a embarcación cunha medida superior a esta. Non obstante , segundo o Regulamento Internacional para Previr as Abordaxes no Mar (1972) o termo “buque” designa toda embarcación que se pode utilizar como medio de transporte acuático, incluíndo as embarcacións sen desprazamento e os hidroavións, amais dos aeroescorregadores e hidroalas. Por outra parte, cómpre distinguir entre embarcacións de navegación marítima, de navegación fluvial e mixtas. En canto á súa clasificación, poden dividirse en función do servizo ao...

2. Embarcación de menos de 20 t de desprazamento ou, na arquitectura naval, navío cunha eslora menor de 24 m.

3. As embarcacións tradicionais galegas presentan unha gran variedade tipolóxica dependendo do seu uso e orixe xeográfica. Malia esta diversidade, todas comparten unha serie de trazos comúns: proa alta e pouco lanzada, construción a tope (agás a dorna e o barco do río Miño), boas cinguideiras na navegación a vela, sen necesidade de lastre, e uso xeneralizado da vela de relinga. De acordo co uso que se faga delas, estas embarcacións poden destinarse ao transporte e á pesca, tanto marítima como fluvial. En Galicia só se teñen empregado as embarcacións de vela destinadas á cabotaxe; entre elas, o patache, o galeón, o trincado ou o sancosmeiro. O patache é un barco de vela de tamaño medio e de tonelaxe inferior ás 200 t. Construído, sobre todo, nos estaleiros do Freixo, faenaba en toda a costa peninsular; coa incorporación do motor, aínda se construía na década de 1950. O galeón é un barco duns 13 m de eslora e dunhas 15-20 t, que se empregou especialmente nas Rías Baixas ata...

1. Meter mercadoría, persoas ou calquera outra cousa nunha embarcación, avión, tren ou noutro medio para proceder ao seu transporte.

2. Meter a alguén nun negocio ou asunto que pode implicar algún risco.

3. Traballar nunha embarcación que está longos períodos en mar aberto.

4. Subir a unha embarcación, avión, tren ou calquera outro medio de transporte para emprender unha viaxe.

5. Comezar alguén a traballar a bordo dun barco.

6. Meterse nun negocio ou asunto arriscado.

1. Botar fóra o contido dun recipiente.

2. Poñer boca abaixo ou inclinar algo.

3. Dar a volta ou inclinarse algo cara a un lado.

PERSOEIRO

Emperador romano (252-254). Gobernador de Mesia, despois de vencer os godos, as súas lexións nomeárono emperador a cambio dunha indemnización (252). En febreiro de 254 derrotou a Treboniano Galo en Terni e o Senado recoñeceuno, pero os seus soldados asasinárono ao non cumprir o acordo.

1. Encher algo ou a alguén de porcallada ou sucidade.

2. Encherse algo ou alguén de porcallada ou sucidade.

1. Encher algo ou a alguén de porcallada ou sucidade.

2. Arrimar terra ao pé dunha planta para fixar forte a súa raíz no chan.

3. Enterrar unha póla para que bote raíces e saia unha nova planta.

4. Encherse algo ou algúen de porcallada ou de sucidade.

1. Cubrir de auga un terreo ata formar charcos nel.

2. Mollar moito algo ou a alguén.

3. Encher de abundante auga ou de calquera outro líquido unha parte do corpo.

4. Cubrirse de agua un terreo ata formar charcos nel.

5. Mollarse excesivamente algo ou alguén.

6. Encherse de auga ou outro líquido unha parte do corpo.

1. Colocar corchetes a algo

2. Suxeitar algo con corchetes.

1. de enforcar ou enforcarse.

2. Que ou quen morreu por aforcamento.

3. Pao curto que se usa para facer a masa de fariña de millo mentres se lle bota auga fervendo.