"car" (Contén)

1. Don especial outorgado por Deus a un cristián prescindindo do seu grao xerárquico e destinado a influír socialmente na comunidade eclesiástica. As escrituras paulinas testemuñan a abundancia dos carismas na Igrexa primitiva. Máis adiante o gran problema foi diferenciar os auténticos dons de Deus das imitacións. Segundo o Concilio Vaticano II, o xuízo sobre a súa autenticidade pertence ás autoridades eclesiásticas.

2. Capacidade que posúen certas persoas para atraer, seducir ou guiar os demais mediante a forza da súa personalidade, a súa presenza ou a súa conversa, sen utilizar a coacción nin os incentivos materiais.

1. Que ten carisma.

2. 1. Persoa que forma parte dun movemento carismático.

   2. movemento carismático

      Corrente espiritual cristiá, aparecida no ano 1967 en América do Norte e estendida despois a diversos países de Europa, que propugna a práctica dun tipo de oración espontánea e entusiasta, e a necesidade de recuperar a riqueza de carismas das comunidades cristiás primitivas. Entre os protestantes existen os grupos chamados pentecostais e, entre os católicos, é importante o pulo adquirido pola Renovación Carismática.

PERSOEIRO

Compositor. Foi cantante e organista da catedral de Tivoli e mestre de capela do Collegio Germanico de Roma. Considerado como un dos grandes mestres da cantata e do oratorio latino, posuía un notable sentido dramático e unha gran variedade de expresión melódica. Compuxo arredor de 130 cantatas con recitativos e arias, máis de 200 motetes, misas, pezas para órgano e, sobre todo, oratorios latinos.

1. Relativo ou pertencente aos caristios.

2. Individuo do pobo prerromano dos caristios.

3. Pobo prerromano do grupo dos vascóns establecido en Bizkaia e nas terras da chaira alavesa, que se estendía desde a ribeira dereita do río Deba ata o val do Nerbión.

1. Pertencente ou relativo á caridade.

2. Aplícase á persoa propensa a sentir caridade ou a facer obras de caridade a prol dos demais.